บทที่ 1023 คุณชายสามเย่ตกตะลึง นั่นคือลูกชายแท้ๆของคุณนะ (5)

ณ ตอนนี้เย่ซือเฉินไม่ได้ไตร่ตรองคำพูดของเวินลั่วฉิงอย่างละเอียดเลยสักนิด！

“ท่านประธานไปหาคุณนายได้อยู่แล้วครับ เพียงแต่ผมรู้สึกว่าอารมณ์ตอนนี้ของท่านประธานไม่เหมาะสมครับ ผมรู้สึกว่าท่านประธานควรทำความเข้าใจเรื่องราวให้กระจ่างเสียก่อน จากนั้นก็ค่อยไปหาคุณนายครับ”เลขาหลิวได้ยินเสียงตวาดของท่านประธาน ร่างกายพลันสั่นเทาอย่างฉายชัด ไม่เขาก็ยังคงรวบรวมความกล้าเพื่อโน้มน้าวประธานของตน

“ตอนนี้ผมก็จะทำเรื่องราวให้กระจ่าง ถังจื่อโม่คนนั้นไปหาถึงที่แล้ว ผมไม่ไปได้หรือ？”หากเป็นปกติ คุณชายสามเย่คงไม่แยแสเลขาหลิว ทว่าตอนนี้คุณชายสามเย่ไม่อาจเทียบกับตัวเขาในเวลาปกติได้

“ถังจื่อโม่ไปหาถึงที่หรือ？ความหมายของลูกพี่ก็คือถังจื่อโม่ไปบ้านตระกูลถัง？”ครั้งนี้กู้หวูก็ไม่หลลหลีกแล้ว กล่าวด้วยความตะลึงงันออกมา

“อืม”เย่ซือเฉินกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึมหนึ่งคำ เมื่อสักครู่เวินลั่วเฉินพูดชัดเจนมาก ถังจื่อโม่ไปที่นั่นแล้ว

หูเขาไม่ได้มีปัญหา ดังนั้นฟังไม่ผิดเด็ดขาด

อันที่จริงเวินลั่วฉิงบอกว่าจื่อโม่สุดที่รักกลับมา ซึ่งกลับมากับคำว่า ไป นั้นต่างกันมากพอสมควร

ประโยคก่อนหน้านี้ของเวินลั่วฉิงก็เพื่อย้ำเตือนเย่ซือเฉินว่า กลับไปหมายถึงถังจื่อโม่อยู่ในบ้านตระกูลถังเสมอมา

ทว่าเห็นได้ชัดว่าเวลานี้คุณชายสามเย่ไม่มีปัญญาหลงเหลืออยู่ ถูกความหึงบังหน้า ดังนั้นเขาไม่ได้คิดถึงจุดนี้

“ถังจื่อโม่ไปตระกูลถังได้ง่ายๆอย่างนี้เลยหรือ？เขากับคุณนายมีความสัมพันธ์แบบไหนกันนะ？”เลขาหลิวชะงัก จากนั้นก็อดถามหนึ่งประโยคไม่ได้

“ถังจื่อโม่น่าจะเป็นเพื่อนร่วมงานในประเทศM บ้านตระกูลถังไม่ใช่สถานที่ต้องห้าม เพื่อนของเธอหรือเพื่อนร่วมงานของเธอต้องไปได้อยู่แล้ว”คุณชายสามเย่ไม่ได้ใคร่ครวญคำพูดของเลขาหลิวอย่างลึกซึ้ง แน่นอน คำพูดของคุณชายสามเย่ก็ไม่ได้ผิดอะไร

“ก็ใช่อยู่ครับ”เลขาหลิวพยักหน้าหงึกๆด้วยจิตใต้สำนึก ท่านประธานพูดมีเหตุผล

“ลูกพี่ ถังจื่อโม่คนนั้นเป็นใครกันแน่？”นัยน์ตากู้หวูเป็นประกาย เขารู้สึกว่าทะแม่งยังไงชอบกล แต่ก็บอกไม่ถูก พูดไม่ออกในเวลาอันสั้นๆนี้

เพียงแต่สถานะของถังจื่อโม่ กู้หวูรู้สึกอยากรู้มากขึ้นกว่าเดิม

“ไม่รู้”เวลานี้คุณชายสามเย่กำลังโกรธอยู่ ได้ยินกู้หวูเอ่ยถึงถังจื่อโม่ ยิ่งรู้สึกคับข้องใจมากขึ้น “ก็เป็นแมงดาคนหนึ่ง”

ระหว่างที่คุณชายสามเย่พูดประโยคนี้ เห็นได้ชัดว่าให้ความรู้สึกขบฟันหลายส่วน

ถังจื่อโม่เป็นแมงดา แต่เมื่อกี้ตอนอยู่ในสายสนทนา เวินลั่วฉิงบอกว่าเธอชอบไอ้หน้าขาว(แมงดา)

เธอชอบแมงดาสักอย่าง？

เธอเริ่มชอบแมงดาตั้งแต่เมื่อไหร่？

เธอชอบถังจื่อโม่มั้ง？

คุณชายสามเย่ยิ่งคิดก็ยิ่งอัดอั้นตันใจ

“คุณนายชอบถังจื่อโม่คนนี้มากเหรอครับ？”กู้หวูครุ่นคิดดูแล้ว จากนั้นก็ถามเสริมอีกหนึ่ประโยค กู้หวูรู้สึกว่าเรื่องนี้แปลกๆ อยากสืบให้กระจ่าง

ถึงแม้เขากับคุณนายไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน แต่เขาได้ยินเรื่องคุณนายมานัดต่อนัดแล้ว เขาก็เคยสืบประวัติคุณนายมาก่อน เขาจึงรู้จักคุณนายอยู่บ้าง

เขารู้สึกว่าในเมื่อคุณนายรับปากว่าจะอยู่กับลูกพี่แล้ว งั้นคุณนายคงไม่ชอบผู้ชายอื่นอีก

คุณนายไม่ใช่คนแบบนั้น！

ดังนั้นเขารู้สึกว่าลูกพี่เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า？

มีข้อมูลสำคัญที่พวกเขาพลาดพลั้งไปหรือเปล่า？

คุณชายสามเย่ได้ยินคำพูดของกู้หวู รีบหันหน้ามองกู้หวูด้วยดวงตาที่ฉายแววดาบพิฆาต ประหนึ่งจะเฉือนร่างกู้หวูให้รู้แล้วรู้รอดเสียอย่างนั้น