บทที่ 1054 ใครเป็นเจ้าหญิง

เวินลั่วฉิงมองเธอ แล้วยิ้มอย่างเฉยชา รอยยิ้มนี้ ดูลึกซึ้งยากจะคาดเดา

จากนั้น เวินลั่วฉิงก็ละสายตาไป ไม่ได้มองไป๋หยิงอีก

ไป๋หยิงอึ้งไปอย่างเห็นได้ชัด เธอคิดไม่ถึงว่าเธอจ้องมองเวินลั่วฉิงถึงขนาดนี้ แล้วจู่ ๆ เวินลั่วฉิงจะยิ้มให้เธอ?

เวินลั่วฉิงคิดจะทำอะไร?

และเวินลั่วฉิงแสดงท่าทีไม่คิดจะสนใจเธอเลยสักนิด นั่นยิ่งทำให้ไป๋หยิงกัดฟันขบกรามด้วยความเกลียดแค้นมากยิ่งขึ้น

“ฉิงฉิง เธอยิ้มอะไรน่ะ?” ฉู่หลิงเอ๋ออยู่ข้าง ๆ เวินลั่วฉิงตลอด จึงเห็นว่าจู่ ๆ เวินลั่วฉิงก็ยิ้มออกมาจนรู้สึกแปลกใจ เวินลั่วฉิงยิ้มขึ้นมาเฉย ๆ ทำไม?

“เจอเรื่องที่น่าสนุกขึ้นมาน่ะ” เวินลั่วฉิงยิ้มมุมปากเล็กน้อย เรื่องเมื่อห้าปีก่อนเธอไม่ได้สืบให้แน่ชัด ในใจจึงรู้สึกยังไม่ค่อยวางใจเท่าไหร่ ยังไงซะการที่ไม่รู้ว่าศัตรูที่แอบอยู่ข้างหลังเป็นใคร ไม่แน่อาจจะโผล่มากัดเธอกะทันหันก็ได้ เรื่องแบบนี้คงไม่ดีแน่

ตอนนี้ผู้หญิงคนนี้โผล่ออกมาเอง เวินลั่วฉิงจึงคิดว่าเรื่องเมื่อห้าปีก่อนควรจะคลี่คลายได้แล้ว

“เรื่องน่าสนุก? เรื่องน่าสนุกอะไร?” ฉู่หลิงเอ๋อได้ยินว่ามีเรื่องน่าสนุกก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

“ไม่ต้องรีบ คืนนี้น่าจะมีเรื่องสนุกให้ดู เธอคอยดูแล้วกัน” เวินลั่วฉิงรู้ดีว่าในเมื่อผู้หญิงคนนั้นโผล่มาในงานเลี้ยงแบบนี้ ต้องมีแผนอะไรแน่นอน ฉะนั้นเวินลั่วฉิงจึงรู้ว่าคืนนี้ต้องมีเรื่องสนุกแน่ ๆ”

“จริงเหรอ? เรื่องสนุกอะไร? ที่ไหนมีเรื่องสนุก?” ดวงตาของฉู่หลิงเอ๋อเป็นประกายขึ้นมาทันที เธอชอบดูเรื่องสนุกที่สุดแล้ว อะไรก็มาขวางให้เธอดูเรื่องสนุกไม่ได้หรอก

เวินลั่วฉิงครุ่นคิด จากนั้นก็เข้าไปกระซิบใกล้ ๆ ฉู่หลิงเอ๋อสองสามประโยค

ฉู่หลิงเอ๋อตาโตทันที สีหน้าดูตกตะลึงมาก : “เธอ เธอพูดจริงเหรอ?”

“อืม” เวินลั่วฉิงพยักหน้าเบา ๆ จากนั้นก็เหลือบมองไปทางไป๋หยิงแวบหนึ่ง

ตอนนี้ไป๋หยิงไม่ได้จ้องเวินลั่วฉิงอยู่ แต่กำลังพูดอะไรสักอย่างกับเฉิงโหรวโหรว

ฉู่หลิงเอ๋อหันไปมองตามสายตาของเวินลั่วฉิง จากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด : “ทำไมเป็นหล่อน?”

“เธอรู้จักเหรอ?” เวินลั่วฉิงอึ้งเล็กน้อย รู้สึกคาดไม่ถึง ที่ฉู่หลิงเอ๋อรู้จักผู้หญิงคนนั้น

“หล่อนเป็นเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ ครั้งก่อนฉันเคยบอกเธอแล้ว” ฉู่หลิงเอ๋อเบะมุมปากเล็กน้อย : “เมื่อกี้นี้เธอหมายถึงหล่อนหรือเปล่า? หล่อนไม่เหมือนคนมีสมองเท่าไหร่......”

เวินลั่วฉิงตาเป็นประกายเล็กน้อย เจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้?

นี่ทำให้เธอคาดไม่ถึงจริง ๆ

ผู้หญิงคนนั้นเป็นเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้?

เวินลั่วฉิงเห็นท่าทีของคนสองสามคนที่อยู่ข้างผู้หญิงคนนั้น รวมถึงท่าทีที่ผู้หญิงคนนั้นมีต่อผู้หญิงข้าง ๆ ก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย : “เธอหมายถึงคนไหน?”