บทที่ 1068 อับอายจนโมโหคลั่งหลังถูกปฏิเสธ (2)

ตอนนี้ไป๋หยูหนิงกลับปฏิเสธเขาหลายต่อหลายครั้ง……

ทั้งยังทำหลังจากที่เขาบอกชอบไป๋หยูหนิงแล้วด้วย

จุดนี้ทำให้เหมียวเหยียนใกล้จะคลั่งแล้ว

ทำไมไป๋หยูหนิงถึงปฏิเสธเขา？

ทำไม？

เพื่อผู้ชายคนนี้หรือ？

เหมียวเหยียนนึกได้ว่าเมื่อสักครู่ไป๋หยูหนิงหอมแก้มผู้ชายคนนี้ ดวงตาทั้งคู่พลันหรี่ขึ้น ไป๋หยูหนิงปฏิเสธเขาเพราะผู้ชายคนนี้จริงๆหรือ？

“หนิงเอ๋อร์บอกผมว่าทำไม？”เหมียวเหยียนโกรธจนจะระเบิดออกมาแล้ว แต่เขาไม่ใช่คนทั่วไป จึงแสดงอารมณ์ฉุนเฉียวออกมาไม่ได้และเปิดเผยอารมณ์ของตัวเองไม่ได้

เขาพยายามข่มกลั้นเพลิงโทสะสุดขีด พยายามให้ตัวเองใจเย็นเข้าไว้

ไป๋หยูหนิงเม้มปาก ไม่ได้ตอบ เพียงแต่มองคุณฟู่ที่กำลังลิ้มลองไวน์แดงแวบหนึ่ง

เพราะเธอกับผู้ชายคนนี้ตกลงกันไว้แล้ว ทว่าจะบอกเรื่องนี้กับรุ่นพี่ไม่ได้

คุณฟู่รับรู้ได้ว่าไป๋หยูหนิงกำลังมองมายังตน เขาเงยหน้ามองไปยังไป๋หยูหนิง จากนั้นก็ยิ้มกะทันหัน ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่อ่อนโยน เป็นความอ่อนโยนที่เอ็นดูตามใจคุณถึงกระดูก

หน้าตาคุณฟู่หล่อเหลาเอาการ เพียงแต่ปกติจะเป็นคนนิ่งๆ เย็นชาหน่อยๆ บัดนี้เขายิ้มอย่างอ่อนโยนก็ราวกับดอกไม้ที่กำลังผลิดอกในบ่อน้ำร้อน เป็นความงามที่ชวนให้คนมองพร่ามัว ทั้งยังมีความรู้สึกให้ความอบอุ่นทั่วร่างกายเขาอีกด้วย

เวินลั่วฉิงเห็น‘รูปงาม’ของเย่ซือเฉินจนเคยชินแล้ว บัดนี้อดมองคุณฟู่มากๆไม่ได้

ผู้ชายคนนี้มีเสน่ห์น่าหลงใหลจริงๆ เวินลั่วฉิงรู้สึกว่าไป๋หยูหนิงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา

ทว่าไป๋หยูหนิงแอบรักเหมียวเหยียนมาหลายปี ความชอบนั้นกลายเป็นความคุ้นเคยส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันไปแล้ว คุณฟู่อยากให้ไป๋หยูหนิงลืมเลือนเหมียวเหยียนแล้วมาชอบเขา มันเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายเลย

ยิ่งไปกว่านั้นเวินลั่วฉิงรู้ว่าไป๋หยูหนิงเป็นคนดื้อดึงมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อสักครู่เหมียวเหยียนก็‘สารภาพรัก’กับไป๋หยูหนิงแล้วด้วย เวินลั่วฉิงรู้ว่าเมื่อเหมียวเหยียน‘สารภาพรัก’กับไป๋หยูหนิงแล้ว นอกจากเหมียวเหยียนทำเรื่องผิดต่อไป๋หยูหนิง ไม่เช่นนั้นแล้วมีความเป็นไปได้สูงที่ไป๋หยูหนิงจะไม่รักคนอื่นอีก

บัดนี้ไป๋หยูหนิงมองคุณฟู่ เห็นคุณฟู่ยิ้มกะทันหันอย่างนี้ ไป๋หยูหนิงก็อึ้งและชะงักค้าง อันที่จริงปกติผู้ชายคนนี้จะเย็นชาไปบ้าง แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยยิ้มให้เธอเลย เพียงแต่ปกติจะเป็นยิ้มแบบอันธพาลหรือไม่ก็ยิ้มทะเล้น

ทุกครั้งที่เขายิ้มให้เธอก็ไม่เคยเป็นเรื่องดีงามเลย ดังนั้นทุกครั้งที่เห็นเขายิ้ม เธอมักจะรู้สึกขวัญหนีดีฝ่อและจะขบฟันด้วยความชิงชังทุกครั้งด้วย

ทว่าตอนนี้เขายิ้มอย่างนี้……

ทันใดนั้นไป๋หยูหนิงรู้สึกว่าตรงหน้าขาวโพลน คล้ายกับว่าจะมองไม่ค่อยชัดเจน แต่รอยยิ้มของเขากลับชัดเจนยิ่งนัก คล้ายกับรอยยิ้มนี้เบ่งบานอยู่ในหัวใจเธอ

ไป๋หยูหนิงเม้มปากอีกครั้ง ไม่รู้เพราะเหตุใด ชั่วขณะนี้รู้สึกว่าการเต้นของหัวใจของเธอผิดจังหวะไปหนึ่งครั้งกะทันหัน

ไม่มีอะไรผู้ชายคนนี้ยิ้มอย่างนี้ทำไม？

บ้าหรือเปล่า！！

ไป๋หยูหนิงรีบละสายตาไป ไม่มองคุณฟู่อีก