บทที่ 107 เธอมีความเฉียบคม (3)

บทที่ 107 เธอมีความเฉียบคม (3)

“นี่มันสถานที่ของคุณชายเล้งเธอมาแจ้งความแบบนี้ เธอต้องการจะพังสถานที่ของคุณชายเล้งใช่ไหม?” หลี่หยู่ซินที่ไม่คิดว่าเธอจะแจ้งความ ในขณะนั้นเขาตกตะลึงเล็กน้อย เพราะรู้ตัวดีว่าทำความผิด

อย่างไรก็ตาม เมื่อนึกถึง "หลักฐาน" ที่ในอยู่ในกระเป๋าของเวินลั่วฉิง ภายในใจของเธอก็กลับมาสะใจ ถ้าตำรวจมากแล้ว ผู้หญิงคนนี้ถึงคาดแน่ ๆ

แถมการที่เธอโทรแจ้งตำรวจในเวลานี้ก็สามารถที่จะทำให้โกรธคุณชายเล้งรู้สึกโกรธอีกด้วย

ในเมือง A มีปัญหาอะไรบ้างที่คุณชายเล้งไม่เป็นธรรม?

การที่แจ้งความในสถานที่ของคุณชายเล้งมันเป็นการดูถูกคุณชายเล้ง

“ไม่มีทางเลือก ฉันเคารพกฎระเบียบของพลเมืองดี ตั้งแต่เด็ก คุณครูมักสอนพวกเรื่องมาเสมอว่า ถ้าเจอปัญหาที่ยากเกินกว่าจะแก้ให้ลองหาตำรวจ มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ?” เวินลั่วฉิงยิ้มให้ จริงใจและไร้เดียงสา ทำให้ทุกคนเกือบตาบอดไปชั่วขณะ

คุณชายเล้งเลิกคิ้ว ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าตอนที่เธอเรียนอยู่ เธอไม่มีทางใช่พวกคนที่ทำตัวดีและฟังผู้ใหญ่ล่ะ?

ตำรวจมาได้ว่องไวมาก ไม่นานก็มาถึงหมิงเจ๋แล้ว

คุณชายห้าฉิงที่มาพร้อมกับเย่ซือเฉินเพิ่งออกมาจากห้องน้ำ เห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจยืนหน้าบึ้งอยู่ “เกิดอะไรขึ้นน่ะ?”

“เมื่อกี้มีคนแจ้งความครับ” เจ้าหน้าที่ตำรวจเห็นหัวหน้าของเขาถาม เขาก็เลยตอบคำถามนั้นด้วยความเคารพ

“ใครน่ะ?” คุณชายห้าฉิงสะดุ้งเล็กน้อย มีคนแจ้งความ แต่เขาก็ไม่ได้ยินอะไรที่มันผิดปกตินิ ใครโทรแจ้งกันแน่นะ? เกิดเรื่องอะไรขึ้น?

เขาเป็นถึงหัวหน้าตำรวจ เรื่องแบบนี้มันปกติที่เขาจะต้องใส่ใจ

“ไม่รู้ครับ เป็นผู้หญิง ไม่ทราบชื่อนามสกุล แต่ว่าน้ำเสียมีความหวาดกลัวและตื่นตระหนก” นายตำรวจหนุ่มเป็นผู้รับผิดชอบ เมื่อมาถึงสถานการณ์ถูกบันทึกไว้หมดแล้ว

“แน่ใจนะว่าใช่ที่นี่?” คุณชายห้าฉิงสงสัยเล็กน้อย สงสัยว่าพวกเขาฟังผิดที่ เย็นวันนี้ที่นี่ดูสงบมาก ไม่มีอะไรผิดปกติเลย

“แน่ใจว่าเป็นที่นี่ครับ แจ้งมาว่าเป็นที่ หมิงเจ๋ ห้อง505” นายตำรวจชั้นผู้น้อยยืนยัน

“อะไรนะ?” จู่ ๆสีหน้าของคุณชายห้าฉิงก็เปลี่ยนไป “นี่ไม่ใช่ห้องของคุณชายเล้งเหรอ? หรือว่าคนที่แจ้งความคือคุณชายเล้ง? ที่นั่นเกิดเรื่องใหญ่หรือเปล่า?”

คงไม่ถึงขั้นเอาชีวิตคนหรอกมั้ง?

ไม่น่าใช่ ถ้าแม้ว่าจะมีคนตาย คนแบบคุณชายเล้งก็ไม่น่าโทรแจ้งตำรวจ

งั้นที่นู่นเกิดเรื่องใหญ่อะไรกันแน่?

“เดี๋ยวผมไปดูกับพวกคุณด้วย ใบหน้าของคุณชายห้าฉิงเคร่งขรึมขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เขารู้สึกว่าเรื่องต้องร้ายแรงมากแน่ ๆ

“คุณชายห้าฉิงเข้าไปในห้องกับตำรวจหนุ่มอีกสองคน แต่ไม่เห็นความวุ่นวายที่ตัวเองจินตนาการไว้ แต่ห้องกลับเงียบสงบและเป็นระเบียบเรียบร้อยมาก

คุณชายห้าฉิงกะพริบตาปลิบๆ ที่นี่เกิดอะไรขึ้นกันนะ? นี่มันไม่มีเรื่องอะไรไม่ใช่เหรอ? ดีขนาดนี้จะแจ้งความทำไม?

คิดว่าอยู่ฐานะตำรวจตลอดทั้งวันแล้วไม่มีไรทำเหรอไง?

ใบหน้าของคุณชายห้าฉิงมีความมืดมนเล็กน้อย แต่เขาเห็นหมู่คนกำลังนั่งหรือยืนอยู่ แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไร แต่กลับมองในมุมเดียวกัน มุมนั้นมีผู้คนมากมาย มองไม่เห็นสถานการณ์ข้างใน

“ขอสอบถามหน่อยครับ ว่าใครเป็นคนแจ้งความ?” เจ้าหน้าที่ตำรวจสับสนเล็กน้อย มันไม่เหมือนกับการเกิดเหตุร้ายเลย แจ้งความอะไร? ไม่ใช่ว่าล้อเล่นกันนะ?

“เธอคนนั้น เธอคนนั้นเป็นคนแจ้งความ” ซุนหรู รีบกระโดดออกมา จี้ไปที่เวินลั่วฉิง และตะโกนเสียงดัง ราวกับว่กลัวตำรวจจะไม่ได้ยิน

เจ้าหน้าที่ตำรวจบางส่วนรีบเดินไปที่นั่น เดิมทีคุณชายห้าฉิงเป็นคนที่อยากรู้อยากเห็นมาก เลยเดินตามไปด้วยอย่างเป็นธรรมชาติ

“คุณหนูใหญ่ตระกูลเวิน” แต่ว่า เพียงเดินเข้าไปใกล้ข้างหน้า เมื่อคุณชายห้าฉิงเห็นเวินลั่วฉิง ก็รู้สึกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด เวินลั่วฉิงมาที่นี่ได้อย่างไร? เธอมาทำอะไรที่นี่?