บทที่ 1073 ดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ (1)

พวกที่ได้รับข้อความมองมายังเวินลั่วฉิงอีกครั้ง สีหน้าของพวกเขาพลันแปรเปลี่ยน……

สถานที่งานเลี้ยงค่ำคืนนี้กว้างขวางมาก แขกเหรื่อก็มากโข หากทำอะไรลับลมคมในก็ไม่ใช่จะสังเกตพบโดยง่าย

ซึ่งผู้ที่กระจายข่าวฉาว ตอนแรกจะเริ่มจากจุดที่ห่างจากพวกเวินลั่วฉิงก่อน ดังนั้นจึงง่ายต่อการหยุดพ้นจากสายตาพวกเวินลั่วฉิง

ทว่าคนผู้นั้นแพร่ข่าวกระจายเป็นวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ จึงปิดปังยาก แน่นอนเห็นได้ชัดว่าคนนั้นก็ไม่ได้จงใจปิดบังแต่อย่างใด

“ฉิงฉิง ทำไมเหรอ？”ไป๋หยูหนิงเห็นมีคนใช้สายตาแปลกพิกลมองหน้าเวินลั่วฉิงไม่หยุด รู้ว่าต้องมีปัญหาแน่ เพียงแต่ ณ ตอนนี้ไป๋หยูหนิงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

“ตอนแรกฉันคิดว่า การข่มขู่ของพวกเราจะมีผลไม่มากก็น้อย ฉันคิดว่าอย่างน้อยเธอก็จะออมมือบ้าง แต่เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้ทำเช่นนั้น”เวินลั่วฉิงก็สังเกตถึงความผิดปกติของเรื่อง เวินลั่วฉิงเป็นคนสัมผัสไว สายตาแปลกประหลาดของคนพวกนั้นจะพลาดการสังเกตเห็นของเธอได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้น เวินลั่วฉิงยังเห็นคนนั้นเอาของบางอย่างให้ผู้คนดู

ซึ่งคนนั้นเป็นผู้ชายหน้าตาทรุดโทรม มองก็รู้ว่าไม่ใช่คนดีอะไร เวินลั่วฉิงไม่รู้จักเขา แต่เวินลั่วฉิงมั่นใจมากว่าผู้ชายคนนั้นกำลังแพร่ข่าวจะไม่เป็นผลดีกับเธอสุดๆ

“ผู้หญิงคนนั้นทำอะไรกันแน่？”ฉู่หลิงเอ๋อเป็นคนอารมณ์ร้าย“ทุเรศมาก ฉันจะไปสั่งสอน”

“หากฉันเดาไม่ผิด ตอนนี้เธอกำลังให้คนแพร่ข่าวจะที่ไม่เป็นผลดีกับฉัน ตอนนี้องค์หญิงขององค์กรโกสต์ซิตี้ฟังคำพูดของเธอ เธอจึงสามารถใช้อำนาจขององค์กรโกสต์ซิตี้ เธอไม่จำเป็นต้องลงมือเอง เธอก็ไม่จำเป็นต้องสั่งการคนที่แอบกระจายข่าวด้วยตัวเอง”เวินลั่วฉิงมองไป๋หยิงแวบหนึ่ง มุมปากเผยรอยยิ้มเย็นหลายส่วน“คุณไปหาเธอซึ่งๆหน้า เธอคงไม่ยอมรับหรอก……”

เวินลั่วฉิงรู้จุดนี้ตั้งแต่แรกแล้ว

“งั้นทำไงดี？หรือจะปล่อยให้เธอพูดให้ร้ายคุณอยู่อย่างนี้？”ฉู่หลิงเอ๋อทนไม่หวั่นไม่ไหว อยากไปตบหน้าผู้หญิงเลวทรามที่ใช้อุบายลับหลัง มันน่าสะอิดสะเอียนยิ่งนัก

“พวกเขากำลังปล่อยข่าวอะไรอยู่？”ดวงตาของไป๋หยูหนิงหรี่ขึ้น เธอสังเกตมานานแล้ว เธอพบว่ามีสายตาแปลกประหลาดมากมายมองมายังเวินลั่วฉิง

“ยังมีอะไรอีก？ต้องเป็นเรื่องฉิงฉิงกับบ้านตระกูลเย่ก่อนหน้านี้อยู่แล้ว คนชราทั้งสองของตระกูลเย่ก็เกินไปจริงๆ พวกเขาใส่ร้ายป้ายสีฉิงฉิงไม่หยุด”ฉู่หลิงเอ๋อไม่ได้คิดอะไรมาก เธอคิดว่าเรื่องที่สามารถทำลายชื่อเสียงของเวินลั่วฉิงได้ก็คงต้องเป็นเรื่องนั้นอยู่แล้ว เพราะไม่มีใครรู้การเคลื่อนไหวของเวินลั่วฉิงในประเทศM ดังนั้นคงไม่มีใครรู้เรื่องของเด็กๆทั้งสองคนเหรอ

ไป๋หยิงก็คงไม่รู้เรื่องของเด็กๆทั้งสองคน ไม่งั้นไป๋หยิงก็ต้องใช้เด็กๆมาหาเรื่องแล้วล่ะ

เพราะลูกนอกสมรสคือเครื่องมือชั้นดีในการทำลายชื่อเสียงของหญิงสาวคนหนึ่ง！！

“กลัวว่าจะไม่ง่ายอย่างนั้นหน่ะสิ”เวินลั่วฉิงกลับไม่ได้มองโลกในแง่ดีอย่างฉู่หลิงเอ๋อ เมื่อสักครู่เกิดเรื่องชุลมุนที่เกี่ยวข้องเธอและตระกูลเย่แล้ว ใช้เรื่องนี้ในการสร้างกระแสก็คงไม่มีประโยชน์เท่าใดนัก

ยิ่งไปกว่านั้นก่อนหน้านี้มู่หรงดัวหยางประกาศว่าจะส่งจดหมายร้องเรียกเย่ซือเฉินแล้ว ดังนั้นส่วนของเธอกับตระกูลเย่จึงไร้ประโยชน์ในการสร้างข้อครหา

เวินลั่วฉิงก็เห็นแววตาที่แปลกประหลาดมองตนเช่นกัน เพียงแต่เธอไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นกำลังกระจายข่าวด้านไหนกันแน่

“ฉันไปสืบดูว่าพวกเขากำลังแพร่ข่าวอะไรอยู่？”ฉู่หลิงเอ๋อชะงักพลันหันหน้าเดินไปยังสายตาที่เพ็งมองเวินลั่วฉิงพร้อมกับวิพากษ์วิจารณ์ไม่หยุดหย่อน

ครั้งนี้เวินลั่วฉิงไม่ได้ห้ามฉู่หลิงเอ๋อ เพราะเวินลั่วฉิงรู้ว่าถึงแม้ตอนนี้ฉู่หลิงเอ๋อจะไม่ไปถาม แต่เรื่องนี้ก็ต้องกลายเป็นเรื่องอลหม่านอย่างแน่นอน

เพราะเมื่อกี้คุณนายเหว้ยก็แสดงจุดยืนที่มีต่อเธอแล้ว แต่ยังมีคนกล้ากระจายข่าวของเธอในงานเลี้ยงของตระกูลเหว้ย ซึ่งชี้ให้เห็นว่าคนพวกนั้นไม่ได้ยำเกรงแต่อย่างใด

ฉู่หลิงเอ๋อเดินไปถึง เสียงวิจารณ์เซ็งแซ่ก็หยุดลงทันที ไม่มีใครพูดต่อสักคน

“พวกคุณกำลังคุยอะไรกันอยู่ ทำไมไม่พูดแล้วล่ะ？”ฉู่หลิงเอ๋อมองไปยังบรรดาคุณหนูทั้งหลากแหล่ด้วยแววตาที่เย็นเยียน เมื่อเธอไปถึงคนพวกนี้ก็หยุดคุย แสดงว่าบทสนทนาไม่ได้เรื่องดีงามแต่อย่างใด

“ฉิงฉิง ฉันไปจับผู้ชายคนนั้นมา”ไป๋หยูหนิงก็เห็นนานแล้วว่าคนแพร่ข่าวในกลุ่มคือผู้ชายคนนั้น ไป๋หยูหนิงรู้ว่าผู้ชายคนนั้นคือกุญแจสำคัญ ขอเพียงจับผู้ชายคนนั้นได้ ปัญหาก็คลี่คลายแล้ว

เวินลั่วฉิงหรี่ตาขึ้น เธอก็รู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นคนปล่อยข่าว แต่สิ่งที่เธอรู้ไปกว่านั้นก็คือทุกอย่างเป็นฝีมือของไป๋หยิง ในเมื่อไป๋หยิงให้ผู้ชายคนนั้นปล่อยข่าว เกรงว่าเรื่องนี้จะไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด！

ที่นี่คืองานเลี้ยงของตระกูลเหว้ย เวินลั่วฉิงจึงไม่อยากสร้างความวุ่นวายในงาน ดังนั้นคำแนะนำของไป๋หยูหนิงจึงไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก