บทที่ 1079 ทิ้งคุณชายสามเย่ (1)

“คุณว่า ถ้าหากฉันเป็นฝ่ายไปหาเย่ซือเฉิน แย่งเย่ซือเฉินมา ถึงเวลาจะเป็นการทำลายเวินลั่วฉิงอย่างหนักหน่วงหรือเปล่า？”เฉิงโหรวโหรวยกมุมปากโค้งขึ้น ใบหน้าเผยความลำพองใจหลายส่วน คงกำลังลำพองใจกับความคิดของตัวเองอยู่

“ถึงอย่างไรฉันก็เป็นองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ น่าจะไม่มีผู้ชายคนไหนปฏิเสธที่จะแต่งงานกับองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้หรอกมั้ง？”เฉิงโหรวโหรวยิ้มแล้วเสริมอีกหนึ่งประโยค“ผู้ชายล้วนละโมบโลภมาก ฉันไม่เชื่อว่าจะมีใครต้านทานการหลอกล่อที่มีผลประโยชน์ยิ่งใหญ่อย่างนี้ได้”

ไป๋หยิงมองไปยังเฉิงโหรวโหรวพลันกะพริบตารัวๆ บัดนี้อารมณ์ไป๋หยิงก็เหมือนกับโดนฟ้าผ่าอย่างไรอย่างนั้น

เฉิงโหรวโหรวยังกล้าคิดอีก？ถึงกลับจะแย่งเย่ซือเฉิน？

ใช่ อำนาจทั้งองค์กรโกสต์ซิตี้ยิ่งใหญ่ค่ำฟ้า สถานะองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ยั่วตายั่วใจคนจริงๆ

แต่สถานะของเวินลั่วฉิงก็ไม่ย่ำแย่ เวินลั่วฉิงคือคุณหนูใหญ่ของตระกูลถัง ซึ่งตระกูลถังเป็นแกนนำในแปดสุดยอดวงศ์ตระกูล และถังหยุนเฉิงก็ใกล้จะเข้ารับตำแหน่งหัวหน้าแปดสุดยอดวงศ์ตระกูลแล้ว（เพราะตอนนี้ไม่สามารถใช้และเขียนสถานะบางอย่างได้ ดังนั้นสถานะสำหรับถังหลินและตระกูลถังจึงทำการแก้ไขแล้วทั้งหมด）

ถึงแม้แปดสุดยอดวงศ์ตระกูลจะยิ่งใหญ่สู้องค์กรโกสต์ซิตี้ได้ แต่อำนาจของแปดสุดยอดวงศ์ตระกูลก็ไม่ได้ด้อยกว่าใคร

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้เวินลั่วฉิงเป็นที่เอ็นดูของตระกูลถังเป็นอย่างมาก ไม่ เวินลั่วฉิงไม่เพียงแต่ได้รับการเอ็นดูจากตระกูลถังได้เท่านั้น แต่เวินลั่วฉิงมีความสำคัญต่อตระกูลถังมาก มีสิทธิ์มีเสียงในการแสดงความคิดเห็นในตระกูลถังเป็นอย่างดี

หลังการที่สะสางคดีนั้นได้แล้ว เวินลั่วฉิงก็ส่งผลต่อแปดสุดยอดวงศ์ตระกูลด้วย

แต่เฉิงโหรวโหรวมีอะไร？

เฉิงโหรวโหรวแค่มีสถานะที่ไม่ค่อยได้รับการยอมรับว่าเป็นองค์หญิงขององค์กรโกสต์ซิตี้ ถึงแม้องค์กรโกสต์ซิตี้จะเปิดเผยสู่สาธารณะถึงสถานะของเฉิงโหรวโหรวแล้ว แต่หัวหน้าองค์กรโกสต์ซิตี้ก็ไม่เคยอธิบายอะไรทั้งสิ้น หัวหน้าก็ไม่ได้ยอมรับสถานะของเฉิงโหรวโหรวด้วยตัวเอง

อันที่จริงสถานะองค์หญิงของเฉิงโหรวโหรวนั้นอึดอัดตัวมาก ภายในองค์กรโกสต์ซิตี้ไม่มีใครนับถือเฉิงโหรวโหรว กระทั่งไม่ยอมรับเฉิงโหรวโหรวด้วย แค่จุดนี้ก็ทำให้เฉิงโหรวโหรวห่างชั้นกับเวินลั่วฉิงมากอยู่แล้ว

แน่นอน หากเทียบในเรื่องของความสามารถ เฉิงโหรวโหรวก็จะห่างชั้นกับเวินลั่วฉิงหนึ่งแสนแปดพันลี้เลยทีเดียว

อย่างนี้แล้ว เฉิงโหรวโหรวยังกล้าแย่เย่ซือเฉินอีกเหรอ？

ถึงเย่ซือเฉินจะง่ายต่อการถูกยั่วยวน แต่เมื่อนำเฉิงโหรวโหรวกับเวินลั่วฉิงมาเทียบกัน เฉิงโหรวโหรวก็ไม่มีโอกาสชนะเลย เฉิงโหรวโหรวคิดอย่างไรถึงไปแย่งคู่รักของคนอื่นกันนะ？

เฉิงโหรวโหรวยังกล้าฝันกลางวันอีก น่าขันสิ้นดี

การตอบสนองแรกของไป๋หยิงคืออยากพูดจาเย้ยหยันหลายประโยค แต่ไป๋หยิงครุ่นคิดดูก็เห็นว่าทนก่อนเสียจะดีกว่า ถึงแม้ไป๋หยิงจะรู้ว่าเฉิงโหรวโหรวจะฝันลมๆแล้งๆ ทว่าก็ไม่ได้ขัดขวางเฉิงโหรวโหรว ไป๋หยิงกลับพูดส่งเสริมเฉิงโหรวโหรวขึ้นมา“อืม คุณพูดถูก แค่สถานะองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ก็ไม่มีผู้ชายกล้าปฏิเสธคุณแล้ว”

“ใช่ไหม ฉันก็คิดแบบนี้แหละ”เฉิงโหรวโหรวได้ยินคำพูดของไป๋หยิงก็ยิ่งกระหยิ่มใจ“ถ้าฉันแย่งเย่ซือเฉินมา เวินลั่วฉิงก็ต้องเจ็บปวดใจแน่ ฉันอยากให้เวินลั่วฉิงเสียใจมาก”

ไป๋หยิงเบะปาก เธอก็อยากให้เวินลั่วฉิงเจ็บปวดเหมือนกัน แต่เฉิงโหรวโหรวต้องแย่งเย่ซือเฉินมาให้ได้ก่อน

ไม่ได้แย่งเย่ซือเฉินง่ายๆซะหน่อย？

แย่งผู้ชายกับเวินลั่วฉิง มันไม่ได้ง่ายอย่างนั้นหรอก？

คนที่เธอรักมากคนนั้นก็รักเวินลั่วฉิงเสมอมา เธอรอมาหลายปี เฝ้าคอยมานานนับปี หัวใจผู้ชายคนนั้นก็ยังคงไม่มีเธออยู่ดี ……

ใบหน้าไป๋หยิงเผยความโหดเหี้ยมอำมหิต กัดฟันแน่นกว่าเดิม

“งั้นคุณก็ไปแย่งผู้ชายของเวินลั่วฉิงมาก่อน”ไป๋หยิงมองหน้าเฉิงโหรวโหรวด้วยรอยยิ้มตรงมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ชวนขนลุกชันมาก

“คุณก็เห็นด้วยเหรอ？”เฉิงโหรวโหรวรู้สึกกลัวกับท่าทีของไป๋หยิงในตอนนี้เล็กน้อย ทว่าเวลานี้เฉิงโหรวโหรวคิดแต่จะแย่งผู้ชายของเวินลั่วฉิงท่าเดียว จึงละเลยเรื่องอื่น

“แน่นอน ทำไมจะไม่ใช่ล่ะ？ทำให้เวินลั่วฉิงลำบาก ทำให้เวินลั่วฉิงเสียใจคือสิ่งที่พวกเราอยากเห็น และความคิดของคุณก็ดีมาก ฉันจะไม่เห็นด้วยได้ไง”ไป๋หยิงรู้ดีว่าเฉิงโหรวโหรวไม่อาจแย่งคนรักของเวินลั่วฉิงได้ ไป๋หยิงยังรู้ดีว่าเย่ซือเฉินไม่มีทางถูกเฉิงโหรวโหรวหลอกล่อ

ทว่าไป๋หยิงไม่เพียงไม่ขัดขวางเฉิงโหรวโหรวเท่านั้น แถมยังส่งเสริมเฉิงโหรวโหรวอีกต่างหาก ไป๋หยิงรู้สึกว่าถึงแม้จะเย่ซือเฉินไม่ได้ แต่อย่างน้อยๆก็สร้างความเจ็บปวดใจให้กับเวินลั่วฉิงได้ไม่น้อย

ไป๋หยิงยังรู้สึกยินดีปรีดาที่เห็นเฉิงโหรวโหรวเป็นฝ่ายเสนอตัวเข้ามาแทรกในเรื่องพวกนี้ ถึงเวลานั้นเธอก็ไม่ต้องกังวลว่าเฉิงโหรวโหรวจะไม่เชื่อฟังเธอแล้ว