บทที่ 1090 เกิดเรื่องใหญ่แล้ว (2)

เขาคงพูดไม่ได้ว่าเมื่อห้าปีก่อน เขาใช้เงินซื้อตัวหลิวหยิง ซื้อตัวเธอห้าปี อีกทั้งนี่ก็ใกล้จะครบห้าปีแล้ว

ถ้าเขาบอกเวินลั่วฉิงแบบนี้จริงๆ เขาไม่อยากคิดถึงผลที่จะตามมาเลยจริงๆ ผู้หญิงคนนี้ของเย่ซือเฉินเก่งกาจมาก หาเรื่องใครก็ได้แต่หาเรื่องเธอไม่ได้เด็ดขาด

"ฉันจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย" ซือถูมู่หรงไม่ได้อธิบายอะไรมากมาย แต่แสดงท่าทีของตนอย่างชัดเจน ระยะเวลานี้ เขาคิดหาวิธีจัดการเรื่องนี้มาโดยตลอด เขาจะต้องทำให้หลิวหยิงอยู่กับเขาต่อไปให้ได้

แน่นอน ต้องไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่น่ากระอักกระอ่วนแบบนั้นอีกต่อไปแล้ว เขาจะให้ทุกอย่างที่ควรมีกับเธอ

เวินลั่วฉิงขมวดคิ้วเล็กน้อย การเลี่ยงตอบคำถามของซือถูมู่หรงทำให้เวินลั่วฉิงตระหนักได้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างซือถูมู่หรงและหลิวหยิงไม่ธรรมดา อีกทั้งยังดูน่าอับอายเล็กน้อยด้วย

"ประธานซือถู หลิวหยิงอยู่กับคุณมานานเท่าไหร่แล้ว" เวินลั่วฉิงไม่แสดงท่าทีใดๆต่อการกระทำของซือถูมู่หรง แต่ถามต่ออีกหนึ่งคำถาม

หลังจากหลิวหยิงย้ายบ้าน เธอก็ขาดการติดต่อกับหลิวหยิง ดังนั้นเธอจึงไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับหลิวหยิง

ซือถูมู่หรงชะงัก แววตาสั่นเทา นัยน์ตามีความประหม่ามากยิ่งขึ้น แต่ว่าก็ยังคงพูดด้วยเสียงเคร่งขรึม “ห้าปีแล้ว”

ดวงตาของเวินลั่วฉิงหรี่เล็กลงอย่างรวดเร็ว จากนั้นเงยหน้าขึ้นมองซือถูมู่หรง แววตานั้นมีความเย็นที่อันตรายอย่างเด่นชัด

ห้าปี? หลิวหยิงอยู่กับซือถูมู่หรงห้าปีแล้วเหรอเนี่ย?

หลิวหยิงอยู่กับซือถูมู่หรงมาห้าปี แต่กลับไม่มีคนรู้เรื่องนี้ แม้แต่พวกนักข่าวที่สามารถแทรกซึมเข้าไปได้ทุกที่ยังไม่รู้ข่าวคราวแม้แต่น้อย

เมื่อกี้คุณหญิงซือถูเพิ่งบอกว่าจะให้ซือถูมู่หรงแต่งงานกับมู่ฉู่ฉู่ เท่ากับว่าซือถูมู่หรงยังไม่ได้แต่งงาน ซือถูมู่หรงไม่ได้แต่งงานกับหลิวหยิง พวกเขาไม่แม้แต่จะแต่งงานกันลับๆๆ

ดังนั้น ตลอดห้าปีที่ผ่านมานี้หลิวหยิงไม่มีสถานะอะไรทั้งนั้น เป็นเหมือนมนุษย์ล่องหนที่คอยอยู่กับซือถูมู่หรง?!

เวลาห้าปีของผู้หญิงคนหนึ่ง? ผู้หญิงคนหนึ่งจะมีวัยรุ่นกี่ห้าปีกัน?

งานเลี้ยงตระกูลถังเมื่อคราวที่แล้ว ซือถูมู่หรงพาหลิวหยิงไปร่วมงานด้วย แต่ว่าซือถูมู่หรงไม่แนะนำตัวหลิวหยิงแต่อย่างใด

ดังนั้น ซือถูมู่หรงเห็นหลิวยิงเป็นอะไร?!

เวินลั่วฉิงเพียงแค่มองซือถูมู่หรงด้วยแววตาเยือกเย็น ไม่ได้พูดอะไร ทั้งยังถอนสายตาไปทางอื่นอย่างรวดเร็ว จากนั้นเวินลั่วฉิงก็หมุนตัวหันหลังเดินออกไป

"เวินลั่วฉิง" สีหน้าของซือถูมู่หรงเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด คนที่ใจเย็นมาโดยตลอดอย่างเขาเดินไปขวางหน้าเวินลั่วฉิงเอาไว้

ไป๋หยูหนิงมองตาค้างไปแล้ว ไม่เข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

ตอนนี้ฉู่หลิงเอ๋อเองก็ตกตะลึง มองทั้งสองตาค้างเช่นเดียวกัน คนที่ปกติพูดมากอย่างเธอเวลานี้กลับเงียบ

"ประธานซือถู หมายความว่าอะไร?" เวินลั่วฉิงเงยหน้าขึ้น มองไปที่เขา เวลานี้แววตาของเธอเยือกเย็นราวกับน้ำแข็ง ไม่มีอุณหภูมิใดๆ

"เรื่องระหว่างฉันกับเธอซับซ้อนมาก ก่อนหน้านี้พวกเรา......" ซือถูมู่หรงระมัดระวังคำพูดอย่างมาก เขารู้ว่าเวินลั่วฉิงไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา ไม่สามารถหลอกลวงได้ เขารู้ว่าเวินลั่วฉิงเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวของหลิวหยิง ทั้งยังเป็นเพื่อนคนสำคัญของหลิวหยิง

งานเลี้ยงตระกูลถังเมื่อคราวก่อน เพื่อเวินลั่วฉิงแล้วหลิวหยิงถึงขั้นอยากจะเอาขวดเหล้าไปฟาดหัวเย่ซือเฉิน

"ก่อนหน้านี้เรามีเรื่องเข้าใจผิดก่อน แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว" ซือถูมู่หรงคิดไตร่ตรอง ไม่ได้พูดเรื่องสัญญาระหว่างเขากับหลิวหยิงออกมา เพราะสัญญานี้มันแย่เกินไป เขารู้ ถ้าเขาพูดออกมา ไม่เพียงแต่ทำให้เวินลั่วฉิงไม่พอใจ เกรงว่าแม้แต่ไป๋หยูหนิงที่อยู่ที่นี่ก็คงจะมองเขาด้วยความดูถูก

ตอนนี้เขารู้สึกเสียใจมาก ตอนนั้นเขาคิดอะไรอยู่กันแน่ ทำไมถึงทำเรื่องแบบนั้น

แต่ว่าตอนนั้น เขาไม่ได้รู้สึกกับหลิวหยิงเหมือนตอนนี้ เขาในตอนนั้นอยากจะแก้แค้นเพียงอย่างเดียว ดังนั้นเขาคิดหาทุกวิถีทางเพื่อทำให้เธออับอาย ทำให้เธอเจ็บปวด

ถูกต้อง ตอนนั้นเขาทำสำเร็จแล้ว ทำให้เธออับอายได้สำเร็จ ทำให้เธอเจ็บปวดได้สำเร็จ

แต่ว่าเรื่องผ่านมาห้าปีแล้ว ความเจ็บปวดของเธอค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นยอมรับ จนกระทั่งตอนนี้เธอไม่แคร์แม้แต่น้อย และสุดท้ายคนที่เจ็บปวดก็กลายเป็นเขา

"เข้าใจผิดอะไร? เรื่องเข้าใจผิดอะไรที่ทำให้คุณกักขังผู้หญิงคนหนึ่งให้อยู่กับคนห้าปีโดยไม่ให้สถานะอะไรกับเธอเลย?" ด้านความรู้สึกไป๋หยูหนิงช้าเสมอ แต่ตอนนี้เธอเข้าใจความหมายของซือถูมู่หรงแล้ว

ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง ไป๋หยูหนิงไม่สามารถทนกับเรื่องแบบนั้นได้