บทที่ 1110 ถูกจับได้แล้ว ผลที่ตามมาจากความโมโหของเขา (1)

เธอไม่มีวันปล่อยให้ตนเองมีชีวิตแบบนั้นอีกแล้ว！

"คุณไม่ต้องจ่ายเงิน" ซือถูมู่หรงได้ยินคำพูดของเธอ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ มีหรือที่ผู้หญิงของเขาจะไม่มีเงินใช้? แน่อน เขาซื้อโทรศัพท์ให้เธอ เธอไม่ต้องจ่ายเงิน

"คุณอยากจะให้ฉันจ่าย ตอนนี้ฉันก็ไม่มีแล้ว คราวที่แล้วตอนซื้อโทรศัพท์ ฉันใช้เงินไปเกือบหมดแล้ว" ดวงตาคู่สวยของหลิวหยิงมองไปที่เขา และส่งยิ้มให้เขา คำพูดนี้ของเธอเป็นธรรมชาติมาก ฟังแล้วเหมือนแค่พูดผิวเผินเท่านั้น

แต่ว่าดวงตาคู่นั้นของซือถูมู่หรงหม่นหมองลงทันที เธอบอกว่าเมื่อคราวก่อนตอนที่เธอซื้อโทรศัพท์ใช้เงินหมดแล้ว เมื่อคราวก่อน เธอซื้อโทรศัพท์? ซื้อให้ไป๋ยี่รุ่ย

เขามองดูเธอด้วยแววตาที่หม่นหมองลงเล็กน้อย มองดูใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของเธอ เขาบอกตนเองว่าเขาอาจจะคิดมากไป เธออาจจะแค่พูดไปก็เท่านั้นเอง！！

"พักผ่อนที่บ้าน" ซือถูมู่หรงไม่อยากพูดเรื่องนี้ต่อ เขารู้ดีว่าตลอดห้าปีที่ผ่านมานี้ เธอไม่เคยใช้เงินของเขามาก่อน เงินที่เธอใช้ก็หามาเอง เงินที่เธอทำงานด้วยความยากลำบากในทุกวันได้มาไม่มาก ดังนั้นปกติเธอจึงประหยัดอย่างมาก แต่ตอนซื้อโทรศัพท์ให้ไป๋ยี่รุ่ยกลับใจกว้างขึ้นมา

แค่เขาคิดถึงเรื่องนั้น ก็จะอารมณ์เสียอย่างมาก

"ค่ะ" หลิวหยิงยิ้มบางๆแล้วตอบด้วยความเชื่อฟัง ไม่มีความไม่พอใจใดๆ ฟังน้ำเสียงของเธอแล้วก็ดูเหมือนจะมีความสุขอย่างมาก

แต่ดวงตาของซือถูมู่หรงกลับค่อยๆมืดหม่นลง เขาถอนหายใจเบาๆ เขาบอกกับตนเองว่าค่อยเป็นค่อยไป อย่างรีบร้อน เพราะถึงอย่างไรเธอก็มีปมในใจ ปมที่อยู่ในใจตลอดห้าปีที่ผ่านมานี้ของเธอไม่สามารถแก้ได้ง่ายๆ ดังนั้นเขาต้องมีความอดทน

ซือถูมู่หรงมองไปที่เธอ ยิ้มอีกครั้ง เพียงแต่รอยยิ้มของเขาในตอนนี้ดูฝืนเล็กน้อย เขาไม่ได้พูดอะไรอีก แล้วเดินออกไป

หลังจากซือถูมู่หรงออกไปจากวิลล่า เขาไม่คิดจะไปบริษัท บริษัทมีงานให้ทำอยู่แล้ว แต่ตนไม่จำเป็นต้องทำวันนี้ เขาอยากจะไปห้างสรรพสินค้าก่อน ไปซื้อโทรศัพท์ให้เธอด้วยตนเอง

แต่ว่าตอนอยู่บนรถ ซือถูมู่หรงโทรหาคุณนายซือถู

"แม่ครับ ผมอยากให้รีบจัดการเรื่องในอินเทอร์เน็ต" ซือถูมู่หรงนึกถึงคำพูดของหลิวหยิงที่อยากให้เขาไปช้อปปิ้งกับเธอ ไปดูหนังกับเธอ เขาอยากจะไปกับเธอจริงๆ

ดังนั้น เขาอยากจะให้ข่าวเกี่ยวกับการแต่งงานระหว่างเขากับมู่ฉู่ฉู่จบลงให้เร็วที่สุด ดังนั้น เขาจึงโทรศัพท์ไปเร่งคุณนายซือถู

เรื่องนี้แม่เป็นคนสร้างปัญหาขึ้นมา อีกทั้งเรื่องแบบนี้ถ้าแม่ออกหน้าก็สะดวกกว่า และง่ายกว่ามาก

"ทำไมถึงใจร้อนขนาดนี้?" น้ำเสียงของคุณนายซือถูยังคงอ่อนโยนและมีเมตตาเหมือนเดิม：“เป็นเพราะผู้หญิงที่ลูกชอบโมโหแล้วใช่ไหม?"

ซือถูมู่หรงนึกถึงปฏิกิริยาของหลิวหยิงหลังจากเห็นข่าวพวกนั้น ภายในใจของเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้าขึ้นมา แต่ว่าตอนนี้คุณนายซือถูถามแบบนี้ เขาจึงคล้อยตามคำพูดของคุณนายซือถู ตอบกลับเสียงเบา

"ผู้หญิงโมโหก็เป็นเรื่องที่สมควรแล้ว เรื่องนี้เป็นความผิดของแม่ ลูกวางใจเถอะ แม่จะรีบจัดการเรื่องนี้ ไม่ทำให้ผู้หญิงที่ลูกชอบเข้าใจลูกผิด" ทุกคำพูดของคุณนายซือถูล้วนคิดเผื่อซือถูมู่หรง ทุกคำพูดล้วนหวังดี

"ครับ" ซือถูมู่หรงได้ยินคำพูดของคุณนายซือถู ก็โล่งอก เขารู้จักแม่ของตนเป็นอย่างดี ในเมื่อแม่บอกว่าจะรีบจัดการ ถ้าอย่างนั้นก็จะรีบจัดการอย่างแน่นอน

ไม่ว่าแม่จะเป็นคนสร้างปัญหานี้ขึ้นมาหรือไม่ ไม่ว่าเป้าหมายของแม่ก่อนหน้านี้คืออะไร ตอนนี้แม่รับปากแล้วว่าจะจัดการ เรื่องนี้ก็ไม่มีปัญหา