บทที่ 1133 พ่อลูกเจอกัน สนุกครึกครื้นเป็นพิเศษ น่าชม (6)

“คุณบอกว่าผมไม่ให้ความร่วมมือ”ตอนนี้ถังจื่อโม่ออกไปไม่ได้เด็ดขาด ดังนั้นเขาจึงต้องพยายามค้นหาวิธีออกมาให้ได้

“ลูกพี่ครับ ถังจื่อโม่ไม่ค่อยให้ความร่วมมือครับ”ดวงตากู้หวูกะพริบ ในเมื่อคุณชายน้อยสั่ง เขาก็ต้องฟังคุณชายน้อย

“อืม รู้แล้ว”หลังจากที่คุณชายสามเย่ได้ยินกู้หวูพูดก็ไม่ไดถามอะไรอีก และวางสายทันที

“เอ๋？เขาวางสายแล้วเหรอ？หมายความว่ายังไง？”ถังจื่อโม่ชะงักอย่างเด่นชัด เพราะอย่างไรเสียเขาก็ยังเป็นเด็ก เมื่อถึงนาทีสำคัญก็อดกลั้นอารมณ์ไม่อยู่ โดยเฉพาะตอนที่เกิดสิ่งที่เหลือการคาดหมาย ไม่อยู่ในกรอบที่เขากำหนด ถังจื่อโม่ร้อนรนอย่างแจ่มชัด

“ผมก็ไม่รู้ครับ เมื่อกี้ผมเปิดลำโพงที่มือถือด้วย คุณก็ได้ยินนี่ครับ ลูกพี่ไม่ได้พูดอะไรก็วางสายแล้ว”กู้หวูก็ประหลาดใจกับการกระทำของลูกพี่ของตนมาก ไม่เข้าใจเหตุการณ์

ถังจื่อโม่กะพริบตารัวๆ จากนั้นก็กะพริบตาอีก ใบหน้ายิ่งเกิดความสงสัยมากขึ้น ทำไมเย่ซือเฉินไม่ทำตามวิธีการปกติ

สถานการณ์แบบนี้ผิดแปลกมาก！！

ดวงตาถังจื่อโม่จ้องไปที่กล้องวงจรปิดอีกครั้ง พูดให้ถูกต้องก็คือจ้องรถของเย่ซือเฉิน

รถที่จอดนิ่งก่อนหน้านี้เคลื่อนไหวกะทันหัน แน่นอน ไม่ใช่เปิดประตูรถ แต่รถเริ่มขยับแล้ว

“หรือเย่ซือเฉินจะเข้ามา？”ตอนนี้ถังจื่อโม่จ้องกล้องวงจรปิดอย่างไม่กะพริบตา ดังนั้นจึงเห็นรถเคลื่อนไหวอย่างชัดเจน ดูจากรูปการณ์แล้วเหมือนจะมุ่งมาด้านหน้าสักระยะหนึ่งแล้ว ดวงตาถังจื่อโม่มีประกายความหวังอย่างรอคอยแวบผ่าน

ตอนนี้กูหวูก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น นาทีนี้ ดูจากเหตุการณ์แล้ว กู้หวูก็คิดว่าลูกพี่จะเข้ามา

“ไม่ใช่ว่าที่จริงแล้วเย่ซือเฉินไม่รู้หลุมพรางหรอกนะ？”ถังจื่อโม่อดคาดเดาไม่ได้“เย่ซือเฉินอาจจะพบสิ่งผิดปกติ แต่ไม่รู้หลุมพรางที่พวกเราวางได้หรือเปล่า？”

ถังจื่อโม่คิดว่าน่าจะใช่แบบนี้

“คุณชายน้อยพูดมีเหตุผล”กู้หวูก็รู้สึกว่ามีความเป็นไปได้สูงกับสิ่งที่ถังจื่อโม่กล่าวมา

ตอนแรกรถของคุณชายสามเย่เคลื่อนไหวไม่เร็วนัก ระหว่างที่พวกเขาพูดคุย รถแค่เคลื่อนตัวได้ไม่ถึงครึ่งเมตร

ดังนั้นรถของคุณชายสามเย่ยังห่างจากหลุมพรางอีกระยะหนึ่ง

ถังจื่อโม่จ้องมองกล้องวงจรปิดอย่างจดจ่อ รู้สึกตื่นเต้นดีใจอีกครั้ง เพียงแต่รถเคลื่อนตัวช้ามากๆ ช้าเป็นพิเศษ ดูแล้วรู้สึกร้อนรนยิ่งนัก ถังจื่อโม่แทบอยากให้คนไปผลักรถเข้ามาเลย

ทว่า รถของคุณชายสามเย่ห่างจากหลุมพรางใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

แต่วินาทีต่อมา รถของคุณชายสามเย่ก็หยุดเคลื่อนมาด้านหน้า ดวงตาถังจื่อโม่เปล่งประกาย กำลังฉงนใจอยู่ วินาทีต่อมา รถของคุณชายสามเย่ก็ถอยหลังด้วยความเร็วแสง

ไม่เหมือนตอนขับเข้ามาด้านหน้าเหมือนก่อนหน้านี้ บัดนี้รถของคุณชายสามเย่ถอยหลังเร็วมาก

ไม่นาน รถของคุณชายสามเย่ก็หายไปจากกล้องวงจรปิด

“ทำไม？เกิดอะไรขึ้น？ทำไมเย่ซือเฉินไปแล้วล่ะ？ทำไมเขาถึงไป？”ถังจื่อโม่สตั้นไปหลายวิ เขาคิดไม่ถึงว่าเย่ซือเฉินจะไปแล้ว