บทที่ 1146 คุณชายสามเย่ภาคภูมิใจมาก（2）

"ความเป็นจริงพวกเราไม่รู้ว่าเป็นเรื่องอะไร ผมกับพี่สองเพิ่งเดาว่าหรือจะเพราะพี่สะใภ้สามทิ้งพี่สาม พี่สามอารมณ์ไม่ดี ดังนั้นก็เลยชวนพวกเราออกมาดื่ม" สีจี้อธิบายยาวเหยียด

"จริงเหรอ? พี่สะใภ้สามทิ้งพี่สามแล้ว?" ดวงตาของเสี่ยวชีเบิกกว้างอย่างรวดเร็ว ใบหน้าแสดงความคาดไม่ถึงอย่างชัดเจน แต่ว่าสิ่งที่มากไปกว่านั้นคือดีใจบนความทุกข์ของคนอื่นมากกว่าคุณชายสองโจ๋วอย่างเห็นได้ชัด："ถ้าเป็นเรื่องจริง ไม่เสียแรงที่พวกเรามากลางดึกแบบนี้ เรื่องสนุกๆแบบนี้ต้องดูแน่นอน"

"เบาเสียงหน่อย นายไม่กลัวว่าพี่สามกำลังมาพอดี แล้วพี่สามได้ยินเข้าหรือไง" สีจี้ถลึงตามองเสี่ยวชีครู่หนึ่ง：“อีกอย่าง พี่สามถูกพี่สะใภ้สามทิ้ง นายมีความสุขมากขนาดนี้เลยเหรอ?"

"ฉันอยากจะเห็นสภาพหลังจากพี่สามถูกพี่สะใภ้สามทิ้งว่าเป็นยังไง?" ใบหน้าของเสี่ยวชีในเวลานี้เคล้าไปด้วยรอยยิ้มอย่างชัดเจน แต่ว่าเสียงของเขาเบาลงมา เสี่ยวชีเป็นกังวลว่าคุณชายสามเย่จะผ่านมาได้ยินสิ่งที่เขาพูดพอดี

"เรื่องมันร้ายแรงขนาดนี้จริงๆเหรอ?" คุณชายห้าฉิงฟังบทสนทนาของพวกเขา ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขายังคงสงสัย

ความสัมพันธ์ของพี่สามกับพี่สะใภ้สามในตอนนี้ดีมากไม่ใช่เหรอ?

"พี่สามจะดื่มเหล้าเพื่อลืมความทุกข์แล้ว เรื่องนี้ต้องร้ยาแรงมาก พี่สามดื่มเพื่อลืมความทุกข์ พวกนายจินตนาการภาพนั้นได้ไหม? คราวที่แล้วพี่สะใภ้สามหย่ากับพี่สาม พี่สามยังไม่เห็นจะดื่มเหล้าเพื่อลืมความทุกข์เลย" เสี่ยวชีส่ายหน้าด้วยความโอเวอร์ ：“เฮ้อ พี่สามน่าสงสารจริงๆ......"

เพียงแต่เวลานี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของเสี่ยวชีกว้างยิ่งกว่าเดิม：“คิดไม่ถึงว่าพี่สามจะมีวันนี้"

"พวกนายแต่ละคนไม่มีความเห็นอกเห็นใจเลยจริงๆ พี่สามถูกทิ้งแล้ว พวกนายแต่ละคนมารอดูเรื่องสนุกๆเนี่ยนะ?" คุณชายห้าฉิงเห็นสีหน้าของเสี่ยวชีอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าไปมา

"พี่ห้า พี่ไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่พบเจอยากมากเหรอ? ทำให้พี่กระทบกระเทือนจิตใจอย่างแรง เรียกพวกเราออกมาดื่มเหล้าเพื่อลืมความทุกข์ สถานการณ์แบบนี้พี่เคยเห็นมาก่อนเหรอ? พี่รับประกันได้เหรอว่าหลังจากนี้จะได้เจออีก? พบเจอเรื่องมหัศจรรย์แบบนี้ พี่ไม่อยากดูหน่อยเหรอ? โอกาสแบบนี้ถ้าพลาดไปแล้วก็ไม่มีละนะ" เสี่ยวชีวิเคราะห์ให้คุณชายห้าฉิงฟังด้วยความจริงจัง

"นายพูดมีหลักการ" คุณชายห้าฉิงฟังคำพูดของเสี่ยวชีจบอดไม่ได้ที่จะพยักหน้า

"ดังนั้น พวกเรามาดูเรื่องสนุกๆกันก่อนแล้วค่อยว่ากัน สำหรับเรื่องต่อจากนี้ พวกเราไม่ต้องกังวลแล้ว พี่สามต้องกังวลคนเดียว" เสี่ยวชีตัดสินด้วยความดีอกดีใจ ไม่ว่าอย่างไร ดูเรื่องสนุกๆให้จบก่อนแล้วค่อยว่ากัน

ครั้งนี้ ไม่มีใครเสนอความคิดเห็นอื่น เห็นได้ชัดว่าตอนนี้คนทั้งสี่ที่อยู่ในเหตุการณ์ไม่มากก็น้อยล้วนมีความคิดอยากจะดูเรื่องสนุกๆของคุณชายสามเย่

"เฮ้อ ทำไมพี่ใหญ่ไม่มา? ช่วงนี้พี่ใหญ่อยู่ที่เมือง A ตลอดเวลา ด้วยความเร็วของพี่ใหญ่น่าจะรีบมาแล้วไม่ใช่เหรอ?" คุณชายห้าฉิงไม่เห็นถังหลิน อดไม่ได้ที่จะสงสัย ：“พี่สามคงไม่ได้บอกพี่ใหญ่รึเปล่า?"

คนอื่นๆฟังคำพูดของคุณชายห้าฉิงแล้วหยุดชะงัก

"พี่สะใภ้สามเป็นน้องสาวของพี่ใหญ่ พี่สะใภ้สามทิ้งพี่สาม เวลานี้เรียกพี่ใหญ่มาคงจะกระอักกระอ่วนอย่างมาก ดังนั้นพี่สามน่าจะไม่ได้เรียกพี่ใหญ่มา" เสี่ยวชีช่วยทุกคนวิเคราะห์อีกครั้ง

"คงไม่ใช่หรอก? หรือว่าพี่สะใภ้สามทิ้งพี่สามไปแล้วจริงๆเหรอ?" สีจี้หยุดชะงัก จากนั้นร้องตะโกน ถึงแม้เมื่อกี้เขาจะคาดเดาแบบนี้ แต่ความเป็นจริงเขาไม่เชื่อการคาดเดาแบบนั้น

สีจี้เองก็เข้าใจ ความเป็นจริงเมื่อกี้ทุกคนไม่เชื่อความเป็นไปได้นั้นเท่าไหร่ ส่วนมากก็แค่ล้อเล่นเท่านั้น แต่ว่าตอนนี้พี่สามไม่ได้เรียกพี่ใหญ่มา ทำให้สิ่งที่เขาคาดเดาเมื่อกี้มีความเป็นไปได้มากยิ่งขึ้น

เพราะถึงอย่างไรพี่ใหญ่กับพี่สามก็สนิทกันที่สุด ร่วมกับความสัมพันธ์ของพี่สะใภ้สามในตอนนี้ พี่สามไม่มีเหตุผลที่จะบอกพวกเขาแล้วไม่บอกพี่ใหญ่

ครั้งนี้ ทุกคนไม่ได้พูดอะไรอีก แม้แต่เสี่ยวชีก็ยังคงเงียบ ถึงแม้เมื่อกี้เขาจะบอกว่าอยากดูเรื่องสนุกๆของพี่สาม แต่ถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นจริงๆ เขาคงทำใจดูอย่างเดียวไม่ได้แน่ๆ

"โทรถามพี่ใหญ่ดูดีไหม?" คุณชายห้าฉิงทำลายความเงียบเป็นคนแรก：“หรือว่าพี่ใหญ่อยู่ระหว่างทาง ยังมาไม่ถึง? ฉันโทรไปถามพี่ใหญ่จะได้ลองเชิงพี่ใหญ่ดูหน่อย"