บทที่ 1164 ปะทะกับคนแข็งแกร่ง ผลลัพธ์น่ากลัวมาก (1)

“สิ่งสำคัญกว่าอีกจุดหนึ่งก็คือ ตอนนี้ซ่างกวนหงก็อยู่เมืองA”ถังหลินมองหน้าเขา ลังเลสักพัก จากนั้นก็พูดต่อไปว่า “ดังนั้นพวกเราไม่มีแม้กระทั่งเวลาเตรียมตัว”

ตอนนี้ซ่างกวนหงอยู่ในเมือง A ดังนั้นมีความเป็นไปได้ที่จะลงมือกับพวกเขาทุกเมื่อ ด้วยพลังอำนาจขององค์กรโกสต์ซิตี้ เกรงว่าคงไม่จำเป็นต้องเตรียมตัวเพื่อโจมตีพวกเขา ขอเพียงซ่างกวนหงสั่งการ วินาทีต่อมาก็โจมตีพวกเขาได้แล้ว

ซ่างกวนหงมีความสามารถอย่างนั้นจริงๆ องค์กรโกสต์ซิตี้ก็มีอำนาจเช่นนั้นจริงๆ

หากก่อนจะถังหลินจะสืบรู้ประวัติ แล้วมีคนบอกเขา เขาอาจจะไม่เชื่อ ทว่าตอนนี้ถังหลินเข้าใจสิ่งเหล่านี้ดีที่สุด

“กำลังส่วนใหญ่ของคุณไม่ได้อยู่ในเมือง A แปดสุดยอดวงศ์ตระกูลของพวกเรา（ตอนนี้ตรวจเข้มงวดมาก มีหลายๆอย่างไม่อนุญาตให้เขียน ดังนั้นจึงแก้ไขพื้นเพครอบครัวของถังหลิน）ยังมีตระกูลกู้ค่อยเล่นไม่ซื่อตลอด พ่อผมก็ยังไม่กลับจากเมืองไห่ ผมสามารถเคลื่อนย้ายกองกำลังในเมือง Aไม่มาก ถ้าซ่างกวนหงลงมือกับพวกเราเวลานี้ พวกเราก็ตีเสมอคู่ต่อสู้ไม่ได้เลย”ตอนที่ถังหลินพูดประโยคนี้สีหน้าเคร่งขรึมกว่าเก่า เขาไม่ใช่เอาบารมีคนอื่นมาขู่ขวัญตัวเอง สิ่งที่เขาพูดเป็นความจริงทั้งหมด

เย่ซือเฉินเม้มปากไม่ได้พูดอะไร ทว่าจากสีหน้าจริงจังอย่างเด่นชัดของเขา เรียกได้ว่าเห็นด้วยกับคำพูดของถังหลินทุกประการ

เย่ซือเฉินก็รู้อำนาจขององค์กรโกสต์ซิตี้กับซ่างกวนหงเป็นอย่างดี

“ตอนนี้ได้แต่ดูว่าซ่างกวนหงจะทำยังไงแล้ว？”ครั้งแรกที่ถังหลินไม่มั่นใจกับความสามารถในการรับมือของตน ครั้งแรกที่ไม่อาจกุมสิทธิ์ตัดสินไว้ในมือตัวเอง

นี่ไม่ใช่เพราะเขาอ่อนแอเกินไป แต่เป็นเพราะคู่ต่อสู้เก่งมากเกินไป！！

“เท่าที่ผมรู้มา องค์หญิงขององค์กรโกสต์ซิตี้เมื่อกลับมาอยู่ที่องค์กรแล้ว ซ่างกวนหงไม่ค่อยให้ความสำคัญมากนัก ซ่างกวนหงไม่เคยปรากฏตัวสู่สาธารณะพร้อมกับองค์หญิงคนนี้มาก่อน ซ่างกวนหงก็ไม่เคยยอมรับกับปากตัวเองถึงเรื่องสถานะองค์หญิงคนนี้ ดังนั้นซ่างกวนหงก็ไม่ ……”เย่ซือเฉินไม่ได้แย้งคำพูดของถังหลิน เวลานี้ไม่ใช่เวลาโอ้อวด เย่ซือเฉินก็รู้ดีว่าซ่างกวนหงจะทำยังไงต่อจากนี้คือประเด็นสำคัญ

“ใช่ ซ่างกวนหงไม่เคยเปิดตัวองค์หญิงคนนี้มาก่อน ควรพูดว่าซ่างกวนหงอยู่ที่เมือง Aตลอด แต่ไม่เคยออกงานมาก่อน คุณคิดว่าเพราะอะไร？”ถังหลินก็รู้สถานการณ์ที่เย่ซือเฉินพูดถึงอย่างเด่นชัด ทว่าความคิดของถังหลินต่างจากเย่ซือเฉินมาก

“หา？”เย่ซือเฉินมองถังหลินด้วยหน้าขมวดคิ้ว

“ซ่างกวนหงตามหาคนรักของตัวเองมายี่สิบห้าปี ซึ่งรู้ได้จากจุดนี้ว่าเขารักมากแค่ไหน ตอนนี้ถึงแม้จะตามหาลูกสาวตัวเองกลับมา แต่คนที่เขารักมากไม่อยู่แล้ว เขาจะรู้สึกยังไง？จากที่ผมสืบมา ช่วงนี้ซ่างกวนหงขังตัวเองอยู่แต่ในห้อง ไม่เคยออกนอกบ้านเลย”เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้ถังหลินสืบข้อมูลมาได้เยอะมาก แม้แต่ที่พำนักอาศัยของซ่างกวนหงช่วงนี้ก็สืบรู้ด้วย

“คนที่ขังตัวเอง ต้องเสียใจถึงขีดสุดแล้ว สูญเสียคนที่รักมากที่สุดไป ซ่างกวนหงจะมีอารมณ์ปรากฏตัวตามงานสังคมได้อย่างไร？พอซ่างกวนหงเห็นหน้าลูกสาวที่ตามหากลับมาก็จะนึกถึงคนรักที่สูบเสียไป เขาไม่ออกงานกับองค์หญิงก็เป็นเรื่องปกติ”ถังหลินบอกความคิดของตัวเอง อันที่จริงถังหลินวิเคราะห์ได้สมเหตุสมผลมาก

เห็นเย่ซือเฉินไม่ยอมพูดโดยตลอด ถังหลินครุ่นคิดดูแล้วจึงกล่าวอีกว่า “หากเป็นคุณ หาตามหาลูกชายลูกสาวเจอหนึ่งคู่ แล้วคนรักตัวเอง ……”

ถังหลินพูดได้ครึ่งทาง เย่ซือเฉินก็กวาดสายตาเพ่งมองไปทันที แววตาที่ทอประกายแสงเยือกเย็น ยิ่งมีกลิ่นอายความอันตรายมากขึ้นอย่างปิดไม่อยู่

“ผมแค่ยกตัวอย่าง ยกตัวเองเฉยๆ”ถังหลินรีบเปลี่ยนคำพูด เขาก็แค่ตั้งสมมุติฐาน เย่ซือเฉินตอบสนองเกินควรไปแล้ว

“ผมคิดว่าคุณน่าจะรับรู้ความรู้สึกของซ่างกวนหงได้ดี หากเป็นคุณ คุณจะเป็นยังไง？จะเข้าๆออกๆอย่างมีความสุขกับลูกตัวเองไหม？”ถังหลินรู้สึกว่าเหตุการณ์ที่เย่ซือเฉินประสบพบเจอมีความคล้ายคลึงกับซ่างกวนหง เพียงแต่เย่ซือเฉินโชคดีกว่าซ่างกวนหง ตอนนี้เย่ซือเฉินมีทั้งลูกและคนรักกลับคืนสู่อ้อมแขนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ดวงตาเย่ซือเฉินมืดครึ้มอย่างเด่นชัด มุมปากยกขึ้น“ถ้าเป็นผม ผมคงขังตัวเองจนวันตาย”

ระหว่างที่เย่ซือเฉินพูด สีหน้าเข้มขรึมมาก น้ำเสียงก็มีความเคร่งเครียดยิ่ง เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้ล้อเล่น และเขาก็ไม่ได้พูดสุ่มสี่สุ่มห้าอย่างแน่นอน