บทที่ 1166 ไปสู่ขอที่บ้าน (1)

เดิมทีเขาอยากเตรียมการที่เมืองA ทว่าตอนนี้ซ่างกวนหงกลับโจมตีคนของพวกเขาที่ประเทศ D เรื่องนี้

เรื่องนี้ซับซ้อนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

และเวลานี้ ซ่างกวนหงอยู่ในห้องวาดรูป

ผู้ดูแลจ้งผลักประตูเข้าไป ถึงแม้ไม่ได้เสียงดังอะไร ทว่าก็มีความเร่งร้อนกว่าปกติอย่างเด่นชัด ผู้ดูแลจ้งที่มากฝีมือมีความกระวนกระวายใจที่เผยออกทางสีหน้าหลายส่วน

ซ่างกวนหงได้ยินเสียง พูดให้แม่นยำกว่านี้ก็คือซ่างกวนหงได้ยินความเคลื่อนไหวที่ผิดแปลกจากเดิม เขาหยุดวาดภาพ หันไปมองผู้ดูแลจ้ง เมื่อเห็นสีหน้าอีกฝ่าย ซ่างกวนหงก็ไม่ได้ตอบสนองอะไรมากนัก แค่ถามเรียบเฉยว่า “เกิดเรื่องเหรอ？”

“ครับ เกิดเรื่องแล้วครับ คนในองค์กรโกสต์ซิตี้ของพวกเราโจมตีคนของเย่ซือเฉินในประเทศ Dครับ และยังโจมตีตระกูลถังด้วยครับ”ระหว่างที่ผู้ดูแลจ้งพูดประโยคนี้ สีหน้าจริงจังกว่าปกติ

“ในที่สุดพวกเขาก็ลงมือแล้ว”ซ่างกวนหงได้ยินคำพูดของผู้ดูแลจ้งก็ยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยเช่นเดิม

“ครับ ครั้งก่อนบอกว่าจะบีบให้พวกเขาลงมือ คิดไม่ถึงว่าไม่รอให้พวกเราทำอะไร พวกเขาก็ลงมือแล้วครับ”ผู้ดูแลจ้งพยักหน้าหงึกๆ สีหน้าเคร่งเครียดนิดๆ“ยังสืบไม่ได้ว่าใครเล่นตุกติกอยู่ครับ”

“ช่วงนี้อะเฉิงทำอะไรอยู่？”ซ่างกวนหงหันไปมองภาพวาดของตนแวบหนึ่ง จากนั้นก็ถามหนึ่งประโยคกะทันหัน

“หัวหน้าครับ เรื่องนี้ไม่ใช่ฝีมือหัวหน้าน้อยแน่นอนครับ หัวหน้าน้อยอยู่แต่ในเมือง A อีกอย่างคนที่ลงมือกับตระกูลถังและเย่ซือเฉินไม่ใช่ลูกน้องของหัวหน้าน้อยครับ”สีหน้าผู้ดูแลจ้งเปลี่ยนเล็กน้อย แก้ต่างแทนหัวหน้าน้อยด้วยจิตใต้สำนึก

พวกเขาเลี้ยงหัวหน้าน้อยมากับมือ ถึงแม้บางครั้งจะชอบทำตัวเหลวไหล แต่ไม่เคยทำอะไรสุ่มสี่ส่มห้าในเรื่องสำคัญ

ซ่างกวนหงมองผู้ดูแลจ้ง พลางยิ้มเบาๆ“ผมรู้ว่าไม่ใช่ฝีมืออะเฉิง ผมอยากให้อะเฉิงไปสืบเรื่องนี้ อะเฉิงสืบสะดวกกว่านาย”

ผู้ดูแลจ้งชะงัก รู้ว่าตัวเองเข้าใจผิด รีบผงกศีรษะ“ครับ ครับ หัวหน้าพูดมีเหตุผลครับ ให้หัวหน้าน้อยสืบเรื่องนี้เหมาะสมที่สุดครับ”

“อะจ้ง ช่วงนี้นายเลอะเลือนมากเลยนะ”ซ่างกวนหงไม่ได้คุยเรื่องที่ผู้ดูแลจ้งกล่าว แค่มองผู้ดูแลจ้ง ใบหน้าเผยรอยยิ้มอย่างลึกซึ้ง“นายติดตามผมมาก็หลายปี เมื่อก่อนไม่เคยเป็นอย่างนี้ แม้แต่ตอนนี้มาอยู่กับผมใหม่ๆก็ไม่เลอะเลือนเหมือนตอนนี้”

“หัวหน้า ผม……”ผู้ดูแลจ้งพูดติดอ่าง หัวหน้าพูดถูก เมื่อสักครู่เขาใจร้อนจริงๆ ทำไมเขาถึงร้อนใจขนาดนี้ล่ะ？เขาเองก็ไม่รู้ช่วงนี้ตัวเองเป็นอะไรไป

“อะจ้ง ไม่ได้เคลียร์เรื่องงานนานเท่าไหร่แล้ว？”ทันใดนั้นซ่างกวนหงก็ถามอีกหนึ่งประโยค ฟังแล้วดูเหมือนไม่ค่อยเกี่ยวข้องเท่าใดนัก

ผู้ดูแลจ้งชะงัก ได้แต่มองหัวหน้าตัวเอง ไม่กล้าตอบไปชั่วขณะ เพราะตอนนี้เขาไม่มั่นใจว่าหัวหน้าถามเขาด้วยจุดประสงค์อะไร

“จัดการเรื่องภายในบ้านกับจัดการเรื่องงานมันต่างกันอยู่แล้ว จะมีความรู้สึกร่วมด้วยกับการแก้ปัญหาเรื่องบ้าน เมื่อมีความรู้สึกแล้วจะยิ่งจริงจังและตั้งใจมากขึ้น และไม่ได้ใจเย็นเด็ดขาดเหมือนเมื่อก่อน”ซ่างกวนหงไม่ให้ผู้ดูแลจ้งตอบ เขาอธิบายเอง

ผู้ดูแลจ้งเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็มีความเข้าใจหลายส่วน ดังนั้นไม่ใช่เพราะฝีมือของเขาด้อยลง แต่เป็นเพราะช่วงนี้เขาใช้ความรู้สึกจัดการปัญหา？

“หัวหน้าครับ คุณรู้สึกอย่างนี้กับคุณหนูถังด้วยหรือเปล่าครับ？”ผู้ดูแลจ้งครุ่นคิดดูแล้วพลันอดถามหนึ่งประโยคไม่ได้ เขารู้ว่าใครอื่นว่าหัวหน้าเห็นความสำคัญของคุณหนูถังขนาดไหน

ซ่างกวนหงอึ้ง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ทว่าไม่ได้ตอบอะไร