บทที่ 1173 เปิดเผยเรื่องการหมั้น (2)

“นายท่านครับ เมื่อกี้มีคนส่งของมาครับ”พอดีกับเวลานี้รปภ.ประจำบ้านตระกูลเย่ถือจดหมายเข้ามาในห้องโถงหนึ่งฉบับ

พ่อบ้านเห็นรปภ.คนนี้แววตาก็เคร่งขรึม หัวใจยิ่งหล่นวูบถึงที่ต่ำสุด เห็นทีเรื่องนี้คงกำหนดเช่นนี้แล้ว เขาเป็นเพียงพ่อบ้าน ขัดขวางไม่ได้เลย

“อืม เอามาสิ”คุณปู่เย่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นหนังสือแต่งงานที่ไป๋หยิงพึ่งพูดถึง ถึงตอนนี้คุณปู่เย่ก็ไม่อยากพูดอะไรให้มากความแล้ว ท่านหวังอยากให้รีบกำหนดเรื่องนี้เสร็จโดยเร็ว

เกี่ยวดองกับองค์กรโกสต์ซิตี้ สู่ขอองค์หญิงขององค์กรโกสต์ซิตี้ มันเป็นผลดีกับตระกูลเย่ของพวกเราอยู่แล้ว

และอีกอย่างขอเพียงเย่ซือเฉินแต่งงานกับองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ ถึงเวลาก็จะตัดขาดความสัมพันธ์กับเวินลั่วฉิงโดยปริยาย

สำหรับตระกูลถัง？ตอนนี้คุณปู่เย่ก็ไม่คาดหวังแล้ว เพราะตอนที่ถังหยุนเฉิงเจอข้อหาอื้อฉาว ท่านคิดว่าตระกูลถังต้องพังพินาศแน่ จึงขัดใจกับท่านปู่ถัง ดังนั้นเวลานี้ท่านปู่ถังกับท่านย่าถังอคติต่อพวกท่านมาก

ดังนั้นหมดหวังที่จะได้เกี่ยวดองกับตระกูลถังแล้ว ยิ่งสถานะของคุณหนูถังก็ไม่ได้สูงส่งเท่าองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ด้วย

อำนาจและบารมีของตระกูลถังก็มีไม่เท่าองค์กรโกสต์ซิตี้ด้วย！！

รปภ.ยื่นซองจดหมายให้คุณปู่เย่ ไป๋หยิงนั่งอยู่ด้านข้าง ไม่ได้พูดอะไร

คุณปู่เย่เปิดซองดูก็พบว่าเป็นหนังสือแต่งงานจริงๆ ซึ่งมีด้วยกันสองฉบับ

“คุณปู่เย่ค่ะ คุณย่าเย่ค่ะ อันนี้คือหนังสือแต่งงานขององค์กรโกสต์ซิตี้ของพวกเราค่ะ ซึ่งในนั้นยังมีตราประจำองค์กรด้วยนะคะ คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่เซ็นชื่อในนั้นก็พอค่ะ”ไป๋หยิงมองหนังสือแต่งงานแวบหนึ่ง จากนั้นก็อธิบายอย่างยิ้มแย้ม

“อันนี้เป็นแค่รูปแบบหนึ่ง แต่รูปแบบนี้จะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลเย่กับองค์กรโกสต์ซิตี้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น”ไป๋หยิงฉลาดเฉลียวมากจริงๆ รู้ว่าเวลานี้ใช้ไม่แข็งไม่ได้ ต้องผ่อนปรนอย่างเหมาะสม และตอนนี้ไป๋หยิงจำเป็นต้องให้คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่รู้ผลดีของการสู่ขอองค์หญิงของพวกเขา

“คุณปู่เย่ค่ะ คุณย่าเย่ค่ะ ในเมื่อทั้งสองบ้านจะเป็นทองแผ่นเดียวกันแล้ว เรื่องบางเรื่องก็ขอพูดตรงๆกับพวกคุณเลยนะคะ อันที่จริงภายในองค์กรโกสต์ซิตี้ยุ่งเหยิงเล็กหน่อยค่ะ เพราะหัวหน้าไม่สนใจองค์กรมาหลายปีแล้ว สาเหตุที่หัวหน้ายอมให้พวกเราเกี่ยวดองกับตระกูลเย่ เพราะชื่นชอบในความสามารถของประธานเย่ค่ะ หัวหน้าอยากให้ประธานเย่ช่วงชิงอำนาจบางส่วนในองค์กรกลับมาค่ะ”

คุณปู่เย่ได้ยินไป๋หยิงพูดอย่างนี้ ดวงตาพลันสว่างเจิดจ้า อันที่จริงท่านก็คิดอย่างนี้อยู่แล้ว แต่ก่อนหน้านี้เขายังคงกังวลเล็กน้อย ซึ่งตอนนี้หัวหน้ามีเจตนาเช่นนี้ งั้นก็เข้าทางเลย

“ใช่แล้ว ความสามารถของซือเฉินเป็นที่ประจักษ์กันดี หัวหน้าวางใจได้เลย”คุณปู่เย่ที่เดิมทีรู้สึกหดหู่ ตอนนี้ก็หัวเราะออกมา

ใบหน้าคุณย่าเย่ก็เผยรอยยิ้มที่เบ่งบาน

“พวกเราเซ็นชื่อเสร็จ เรื่องนี้ก็ถือว่ากำหนดเรียบร้อยแล้ว จากนั้นพวกเราจะติดต่อนักข่าว เพื่อแถลงข่าวเรื่องงานแต่งงาน”บัดนี้คุณปู่เย่ไม่มีความคับข้องใจแม้แต่นิดเดียว ทางกลับกันกระตือรือร้นยิ่งกว่าไป๋หยิงเสียอีก หยิบปากกาที่บนโต๊ะแล้วเขียนชื่อตัวเองในหนังสือแต่งงาน

พ่อบ้านแอบส่ายหัว พลางถอนหายใจ คุณชายช่างน่าสงสารเหลือเกิน ถูกนายท่านขายซะแล้ว หากคุณชายรู้ต้องเศร้าโศกเสียใจมากแน่ๆ

ไม่รู้ว่าเมื่อถึงเวลานั้นคุณชายจะทำอย่างไร？คุณชายจะแต่งงานกับองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้หรือไม่？

พ่อบ้านรู้สึกกังวลยิ่งนัก ทว่าคุณปู่เย่กลับไม่กังวลเลยสักนิด เพราะคุณปู่เย่ไม่เคยคิดถึงหัวอกเย่ซือเฉินมาก่อน คุณปู่เย่คิดแต่เรื่องผลประโยชน์ของตระกูลเย่

คุณปู่เย่เซ็นเสร็จก็ดันหนังสือแต่งงานไปตรงหน้าไป๋หยิง“ผมลงชื่อเรียบร้อยแล้ว ต้องให้หัวหน้าพวกคุณเซ็นด้วยใช่ไหม？”

“ตอนนี้หัวหน้าพวกเราไม่อยู่ที่นี่ ฉันจะนำกลับไป พอหัวหน้าเซ็นแล้วฉันจะส่งมาให้พวกคุณหนึ่งฉบับค่ะ”ไป๋หยิงเห็นลายเซ็นของคุณปู่เย่ก็พึงพอใจมาก เพราะคุณปู่เย่เป็นคนลงนามในหนังสือแต่งงานเอง ทางองค์กรโกสต์ซิตี้ก็จำเป็นต้องให้ผู้ปกครองเซ็นเหมือนกัน ซึ่งไป๋หยิงรู้ว่าหัวหน้าไม่มีทางเซ็นแน่นอน

และพวกเขาก็ไม่มีทางได้เข้าพบหัวหน้าด้วย ไป๋หยิงคิดว่าพอกลับไปแล้วก็เซ็นเองซะเลย จากนั้นก็ส่งหนังสือแต่งงานกลับมาให้อีกฝ่าย เพราะคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ไม่รู้จักลายมือของหัวหน้าอยู่แล้ว