บทที่ 1179 ท่าทีของคุณชายสามเย่ (2)

ถึงแม้คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่จะกำหนดเรื่องแต่งงานแทนเขา เขาไม่รู้อะไรเลย ทว่าเมื่อเห็นเวินลั่วฉิง เขาก็ยังรู้สึกผิดเล็กน้อย

“ทำไมเหรอ？จะแต่งงานแล้ว ตื้นตันจนพูดไม่ออกเลยเหรอ？！”เวินลั่วฉิงเห็นท่าทางเขาในตอนนี้ก็อดหัวเราะในใจไม่ได้ เธอรู้จักเย่ซือเฉินนานขนาดนี้ เป็นครั้งแรกที่เห็นเย่ซือเฉินเป็นแบบนี้

“ฉันจำได้ว่าเมื่อกี้ฉันพูดว่า ยินดี ไปแล้วนะ หรือว่าคุณชายสามเย่อยากให้ฉันพูดอีกรอบ？！”เวินลั่วฉิงจงใจแกล้งเขา ยากนักที่จะเห็นเขาเป็นแบบนี้ ไม่แหย่หน่อยก็เสียดายแย่

“ฉิงฉิง คุณรู้ว่าผมไม่ได้คิดอย่างนั้น”เย่ซือเฉินได้ยินคำพูดของเวินลั่วฉิง สีหน้าพลันเปลี่ยนไป เขารีบก้าวไปด้านหน้าหนึ่งก้าว พลางจับมือเวินลั่วฉิงแน่นขนัด น้ำเสียงมีความร้อนรนอย่างเด่นชัด ทั้งยังมีความกระวนกระวายเล็กน้อย “คุณต้องเชื่อผม ผมไม่รู้เรื่องนี้เลยสักนิด”

เย่ซือเฉินกลัวเธอเข้าใจผิด เพราะเรื่องหมั้นของเขาเป็นเรื่องใหญ่ ไม่ใช่เรื่องเล็ก ซึ่งไม่ใช่การเข้าใจผิดอะไรเล็กๆน้อยๆ เธอโกรธก็ถือว่าปกติ ทว่าเขาจำเป็นต้องอธิบาย

มันไม่ใช่ความคิดของเขา เขาไม่รู้เรื่องเลยสักนิด

“นั่นมันองค์กรโกสต์ซิตี้เลยนะ！！เก่งกาจมากเลยนะ！！”เวินลั่วฉิงดูออกว่าเขาร้อนรนก็ยิ่งขำในใจหนักขึ้นกว่าเดิม เย่ซือเฉินที่ฉลาดหลักแหลมมาแต่ไหนแต่ไร เป็นคนใจเย็นเสมอ เธอเห็นเขากังวล ตึงเครียด กระวนกระวายอย่างนี้น้อยมาก

“ฉิงฉิง คุณฟังผมอธิบายนะ ผมไม่รู้จริงๆ”คุณชายสามเย่ในขณะนี้ใจร้อนอย่างแจ่มชัด และไม่ฉลาดหลักแหลมเลยสักนิด ดูไม่ออกว่าเวินลั่วฉฺงกำลังล้อเล่นเขาอยู่

“เขาเป็นถึงองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ คุณแต่งงานกับเธอไม่เสียเปรียบหรอก”มุมปากเวินลั่วฉิงยกโค้งขึ้น ถึงแม้เธอกำลังแกล้งแหย่เย่ซือเฉินอยู่ ทว่าก็ยังคงติดใจเล็กน้อย เพราะเป็นการแถลงข่าวของคุณปู่เย่ที่ประกาศงานแต่งงานด้วยตัวเอง

ในเมื่อคุณปู่เย่ประกาศอย่างอลังการเช่นนี้ หากเย่ซือเฉินไม่ทำตาม ผลลัพธ์ต้องร้ายแรงแน่ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอีกฝ่ายเป็นองค์กรโกสต์ซิตี้เลย

เวินลั่วฉิงเข้าใจความรู้สึกที่เย่ซือเฉินมีต่อเธอดี ทว่าเรื่องนี้คงแก้ไขไม่ง่ายหรอก

“ฉิงฉิง คุณรู้ว่าในใจผมมีแต่คุณ ผมจะสู่ขอคุณเท่านั้น”เย่ซือเฉินยิ่งรู้สึกร้อนใจ จับมือเวินลั่วฉิงแน่นขึ้น คล้ายกับกลัวเวินลั่วฉิงจะทอดทิ้งเขาไป

เวินลั่วฉิงมองหน้าเขา ไม่ได้พูดอะไร！！

“ฉิงฉิง ตอนนี้ผมมีคุณ มีลูกสองคน ชีวิตนี้ผมก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว”หลังจากเย่ซือเฉินรู้เรื่องของลูกทั้งสองคนก็รู้สึกตื่นเต้นดีใจมาก รู้สึกเซอร์ไพรส์มาก เขามารับเวินลั่วฉิงที่สนามบินแต่เช้า เพื่ออยากคุยเรื่องแต่งงานของทั้งสองคน

เขาตื่นเต้นดีใจและเซอร์ไพรส์ไม่ใช่เพราะรู้ว่ามีลูกสองคนอย่างเดียว เพราะเขายิ่งรู้สึกว่าความรักระหว่างเขากับเวินลั่วฉิงจะยิ่งมั่นคงมากขึ้น

ก่อนหน้านี้ หลังทำความรู้จักกับถังจื่อซีแล้ว ถังจื่อซีบอกว่าปิดเรื่องนี้กับเวินลั่วฉิงก่อน ดังนั้นเขาจึงเก็บความตื่นเต้นดีใจนี้ไว้จนใกล้จะอกแตกแล้ว ตอนนี้พูดออกมาได้เสียที เขาต้องเจอหน้าเวินลั่วฉิงและบอกเธอทันที

ใครจะรู้ว่าจะเกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้น

“พูดแบบนี้ ไม่ใช่เพราะฉัน เพราะลูกๆทั้งสองคน？！”เวินลั่วฉิงมองหน้าเขา จงใจบิดเบือนเจตนาของเขา

ไม่ง่ายเลยที่เธอจะได้เห็นเย่ซือเฉินตึงเครียดเช่นนี้ เธอต้องดูเยอะๆสักหน่อย？！

ใครใช้ให้ตระกูลเย่ทำเรื่องน่าโมโหอย่างนี้กันล่ะ ต่อจากนี้พวกเขาต้องหาวิธีแก้ไขเรื่องนี้ด้วย

“เวินลั่วฉิง คุณพูดอย่างนี้เกินไปแล้วนะ คุณรู้อยู่แท้ๆว่าไม่ว่าจะมีลูกหรือไม่ ผมก็จะแต่งงานกับคุณเท่านั้น”เย่ซือเฉินชะงัก พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง เธอว่าเขาอย่างนี้ได้ไง เกินไปแล้ว

“ตอนนี้คุณหมั้นกับองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้แล้วไม่ใช่เหรอ？”เวินลั่วฉิงเบะปาก เธอยังไมได้หงุดหงิดเลย เขากลับเสียอารมณ์ก่อนซะงั้น

“ผมไม่รู้เรื่องเลย คุณวางใจเถอะ ผมจะจัดการเอง”แววตาเย่ซือเฉินเคร่งขรึม คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่เป็นผู้ก่อเรื่องนี้ขึ้น เรื่องมันเกี่ยวข้องกับเขา เขาต้องจัดการแน่นอน

“คุณจะจัดการยังไง？อีกฝ่ายเป็นถึงองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ ขัดใจได้เหรอ คุณเคยเจอหน้าองค์หญิงคนนี้ไหม？ไม่แน่ว่าองค์หญิงคนนี้อาจจะสวยมากก็ได้ คุณเห็นแล้วอาจจะชอบเลยก็ได้”ท้ายที่สุดเวินลั่วฉิงก็ยังคงรู้สึกถือสา หากเธอไม่ถือสาเลย งั้นก็แสดงว่าเย่ซือเฉินไม่ได้มีความสำคัญต่อเธอเลย