บทที่ 1183 เจ้าหญิงตัวน้อยถูกทอดทิ้งแล้ว ยกโทษให้ไม่ได้ (2)

“ครับ” ถังจื่อโม่ดึงสติกลับมา แล้วมองไปยังท่านย่าถัง และหัวเราะออกมาเบาๆ

“จื่อโม่เป็นเด็กดีที่สุดแล้ว เรื่องของผู้ใหญ่ก็ให้ผู้ใหญ่ไปจัดการแก้ไขนะลูก พ่อของลูกจะต้องคิดวิธีการแก้ไขเรื่องพวกนี้ได้อย่างแน่นอน” เฟิ่งเหมียวเหมียวเองก็รีบเกลี้ยกล่อมถังจื่อโม่ด้วยเช่นกัน คำพูดนี้ของเฟิ่งเหมียวเหมียวก็เป็นการให้กำลังใจถังจื่อโม่ คนอื่นๆก็รู้ว่าเรื่องนี้ไม่ได้จะแก้ไขได้ง่ายๆแบบนั้นเลย

เพราะถึงอย่างไรคุณปู่เย่ก็จัดการเรื่องการแต่งงานของเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้แทนเย่ซือเฉิน อีกทั้งคุณปู่เย่ก็ได้ประกาศแจ้งกับคนภายนอกแล้วด้วย เย่ซือเฉินเป็นคนของตระกูลเย่ ถึงแม้เย่ซือเฉินจะไม่ยอมรับ แต่บัญชีนี้ก็ต้องมาคิดกับเย่ซือเฉินเช่นกัน

ตอนนี้สิ่งที่เย่ซือเฉินจะสามารถทำได้นั้นอาจจะมีเพียงแค่การถอนหมั้นเพียงเท่านั้น แต่การถอนการแต่งงานกับองค์กรโกสต์ซิตี้ ผลลัพธ์ที่จะตามมานั้นทุกคนก็ล้วนแต่ไม่กล้าคิดกันทั้งสิ้น

แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม เป็นไปไม่ได้เลยที่จะให้เย่ซือเฉินไปแต่งงานกับเจ้าหญิงอะไรนั่นอย่างแน่นอน

“เจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้สวยมากไหมคะ?” ถังจื่อซีกะพริบตาลง จู่ๆก็เอ่ยถามขึ้นมา

ทุกคนไม่เข้าใจว่าทำไมถังจื่อซีถึงได้ถามแบบนี้ ล้วนแต่มองไปยังถังจื่อซีอย่างแปลกๆ

“พวกเราก็ไม่รู้จักเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้เหมือนกัน ไม่รู้ว่าเธอหน้าตาเป็นอย่างไร” ถึงแม้ว่าท่านย่าถังจะไม่รู้ว่าทำไมถังจื่อซีถึงเอ่ยถามขึ้นมาแบบนี้ แต่ก็ยังตอบกลับไปโดยจิตใต้สำนึก

“ฉันเคยเห็นในรายงานข่าวค่ะ หน้าตาก็ใช้ได้นะคะ แต่ดูแล้วจะดูระมัดระวังตัวอยู่บ้าง ดูไม่สุภาพ รู้สึกว่าลักษณะท่าทางไม่เรียบร้อย” โดยปกติเฟิ่งเหมียวเหมียวไม่ชอบที่จะวิพากษ์วิจารณ์คนอื่นลับหลัง แต่เจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้คนนั้นดูไม่เป็นอย่างไรเลยจริงๆ

“ถ้าอย่างนั้นเธอเก่งมากไหมคะ?” ถังจื่อซือเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง

“เจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้นี้เพิ่งจะหาตัวกลับมา ดูเหมือนจะยังไม่เข้าใจอะไร แล้วก็ทำอะไรไม่เป็นด้วย ไม่ต่างไปกับคนธรรมดาทั่วไปเลย จะว่าเก่งก็คงไม่ได้จริงๆ” เฟิ่งเหมียวเหมียวเองก็ได้สืบหาเรื่องราวเกี่ยวกับองค์กรโกสต์ซิตี้เพราะคนขององค์กรโกสต์ซิตี้ก็มาจัดการกับตระกูลถังเช่นกัน จึงเข้าใจเรื่องราวของเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้นี้มาบ้าง

“ในเมื่อเธอไม่ได้หน้าตาดี แล้วก็ไม่เก่ง อะไรๆก็ไม่เข้าใจ อะไรๆก็ทำไม่เป็น แล้วทำไมพวกเขาถึงต้องการให้คุณพ่อแต่งงานกับผู้หญิงแบบนี้ล่ะคะ?” ปากเล็กๆของถังจื่อซียกขึ้น สีหน้าท่าทางที่น่ารัก ถังจื่อซีคิดไม่ตกถึงตรงจุดนี้จริงๆ

ถังจื่อซีคิดไม่ตก แต่ในใจคนอื่นๆในห้องนั้นกลับเข้าใจดี เนื่องจากความเก่งกาจขององค์กรโกสต์ซิตี้ไง คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ถึงอยากจะผูกสัมพันธ์กับองค์กรโกสต์ซิตี้เพื่อหวังผลประโยชน์ ถึงแม้เจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้จะโง่เหมือนหมู น่าตาน่าเกลียดเสียจนไม่สามารถไปพบปะผู้คนได้ คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ก็ยังคงจะจัดการกับเรื่องแต่งงานนี้อยู่ดี

“แล้วก็ยังมีอีกว่า ไม่ใช่ว่าคุณพ่อเอาตัวเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้คนนั้นโยนออกมาจากบริษัทหรอกหรือคะ? แล้วทำไมเธอยังอยากจะแต่งงานกับคุณพ่ออีก? เธอไม่รู้สึกอายบ้างหรือคะ?” คำถามที่ถังจื่อซีคิดไม่ตกนั้นมีมากมาย สรุปแล้วคิดอยากจะแยกคุณพ่อกับคุณแม่ของเธอไปนั้นไม่ได้เด็ดขาดอยู่แล้ว

ทุกคนได้ยินคำพูดของถังจื่อซีแล้ว ก็ล้วนแต่พากันรู้สึกอึ้งไป ใบหน้าปรากฏความงุนงงออกมา

ใช่ ทั้งๆที่เจ้าหญิงถูกเย่ซือเฉินจับโยนออกมา แล้วทำไมเธอยังถึงอยากจะแต่งงานกับเย่ซือเฉินอีกกัน?

เจ้าหญิงท่านนี้หมายความว่าอะไรกันแน่?

“นี่จะเป็นแผนการอีกครั้งหนึ่งขององค์กรโกสต์ซิตี้อีกหรือเปล่า? จะพุ่งเป้ามาที่พวกเราอีก?” สีหน้าท่าทางของท่านย่าถังจริงจังและหนักแน่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เนื่องจากเรื่องราวทั้งสองครั้ง ตอนนี้เธอรู้สึกกลัวจริงๆแล้ว

ถังหลินกับถังหยุนเฉิงเกือบจะถูกทำลายคามือของคนแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้อยู่แล้ว ถ้าหากครั้งนี้เป็นการวางแผนร้ายของพวกเขาอีกครั้งหนึ่ง กลัวว่าเรื่องราวจะยิ่งยุ่งยากมากขึ้น ผลที่ตามมาจะต้องรุนแรงยิ่งขึ้นอย่างแน่นอน

“พวกเขาทำแบบนี้เพื่ออะไร? ที่พวกเขาทำแบบนี้นอกจากจะเป็นการบีบบังคับเย่ซือเฉินแล้ว กับเรื่องอื่นๆก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรมากนี่” ในใจของท่านปู่ถังรู้สึกกังวลอยู่บ้างเช่นกัน แต่ดูจากสถานการณ์ในตอนนี้ เขาก็มองไม่ออกถึงการวางแผนร้ายที่ยิ่งใหญ่มากกว่านี้

“หรือว่าพวกเขารู้ว่าเย่ซือเฉินจะไม่แต่งงานกับเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้นั่น พวกเขาก็อยากจะบีบให้เย่ซือเฉินถอนหมั้น หลังจากนั้นพวกเขาก็จะสามารถจัดการกับพวกเราได้ และแน่นอนว่า ถ้าหากเย่ซือเฉินไม่ถอนหมั้น ถึงตอนนั้นเย่ซือเฉินก็จะไม่สามารถแต่งงานกับฉิงฉิงได้ พวกเขาก็จะสามารถแยกเย่ซือเฉินกับฉิงฉิงได้แล้ว จิตใจของพวกเขานี่ช่างร้ายกาจจริงๆ” ความคิดของท่านย่าถังกับท่านปู่ถังนั้นไม่เหมือนกันอยู่บ้าง แต่เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้ท่านย่าถังเดาถูกแล้ว

แน่นอนว่าท่านย่าถังเดาถูกได้เพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้เดาในอีกส่วนหนึ่ง