บทที่ 1194 คุณชายสามเย่ประกาศต่อสาธารณะ（1）

มีคำพูดมากน้อยแค่ไหนที่พูดแล้วต้องทำให้ได้? ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นการแต่งงานของคนมีฐานะอย่างพวกเขา?！

คำพูดนี้ฟังดูแล้วอาจจะทำให้คนกระอักกระอ่วน แต่ในสังคมของเราตอนนี้ สิ่งที่เขาพูดถือเป็นเรื่องปกติ

พวกคนรวยแต่งงานกันก็เพื่อผลประโยชน์ของตระกูล สำหรับพวกคนรวยไม่มีความรักอะไรทั้งนั้น และยิ่งไม่ต้องพูดถึงการรักคนแค่คนเดียว การรักเดียวใจเดียว

ดังนั้น คำพูดของคุณชายสามเย่ในงานแถลงข่าวเมื่อคราวก่อนที่บอกว่านอกจากเวินลั่วฉิงแล้วเขาไม่มีวันแต่งงานกับใคร ความเป็นจริงคนที่เชื่อคำพูดนี้มีไม่กี่คนเท่านั้น สำหรับนักข่าวที่เคยพบเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อนมากมายยิ่งไม่มีวันเชื่อ บางทีอาจจะมีแค่เด็กผู้หญิงที่วันๆเอาแต่เพ้อฝันเท่านั้นที่เชื่อ

"ฉันคิดว่าคุณชายสามเย่ไม่ใช่คนแบบนั้น" นักข่าวสาวยังคงไม่พอใจอย่างมาก：“ฉันรู้สึกว่าคุณชายสามเย่ต้องเป็นผู้ชายที่รักเดียวใจเดียวมากๆ"

นักข่าวสาวรู้สึกว่า คนรวยคนอื่นๆไม่สามารถเชื่อใจได้ แต่คุณชายสามเย่ไม่เหมือนกับพวกเขา ในเมื่อคุณชายสามเย่พูดแบบนั้นในงานแถลงข่าวแล้ว ต้องทำได้แน่นอน！！

"หึ......" นักข่าวชายหัวเราะเสียงเบา：“ผู้ชายดีๆที่รักเดียวใจเดียวอย่างนั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นเธอก็เบิกตาให้กว้างแล้วคอยดูละกัน ฉันกล้าเดิมพันกับเธอว่างานแถลงข่าวของคุณชายสามเย่ในวันนี้จัดขึ้นเพื่อตอบรับงานแต่งงานกับองค์กรโกสต์ซิตี้ที่คุณปู่เย่พูดเมื่อก่อนหน้านี้"

"ฉันเดิมพันว่าคุณชายสามเย่ไม่ยอมแต่งงานกับองค์กรโกสต์ซิตี้" นักข่าวสาวอารมณ์ขึ้น เดิมพันกับนักข่าวชายขึ้นมาจริงๆ

"ไม่ยอมแต่งงานกับองค์กรโกสต์ซิตี้เนี่ยนะ?" นักข่าวชายเลิกคิ้วขึ้น เสียงของเขาดังขึ้นอย่างเห็นได้ชัด：“ถ้าอย่างนั้นเธอก็หมายความว่าคุณชายสามเย่จะปฏิเสธงานแต่งงานอย่างนั้นเหรอ? นี่คือการแต่งงานกับองค์กรโกสต์ซิตี้ อีกทั้งคุณปู่เย่ได้ประกาศต่อสาธารณะแล้ว เธอรู้ไหมว่าผลลัพธ์ที่จะตามมาหลังจากปฏิเสธงานแต่งงานตอนนี้เป็นยังไง? นั่นเป็นถึงองค์กรโกสต์ซิตี้ ใครจะกล้าปฏิเสธงานแต่งงานกับองค์กรโกสต์ซิตี้? ไม่ต่างอะไรกับรนหาที่ตาย ในทางกลับกันหัวหน้าขององค์กรโกสต์ซิตี้มีลูกสาวแค่คนเดียว ไม่ว่าใครแต่งงานกับเจ้าหญิงขององค์กรโกสต์ซิตี้ เธอคิดว่าภายใต้สถานการณ์แบบนี้ คนปกติทั่วไปจะเลือกยังไง?"

"นี่ไม่ใช่แค่เรื่องแต่งงานธรรมดาๆเท่านั้น นี่คือการเลือกระหว่างครอบครององค์กรโกสต์ซิตี้ทั้งองค์กรและเลือกเป็นศัตรูกับองค์กรโกสต์ซิตี้ เธอคิด่าคุณชายสามเย่จะเลือกยังไง?" นักข่าวชายมองไปที่เธอพร้อมกับอดที่จะส่ายหน้าไม่ได้ ผู้หญิงใสซื่อเกินไปแล้ว

ทางด้านคุณชายสามเย่ในตอนนี้อยู่ในห้องทำงานและกำลังโทรหาคุณชายห้าฉิง

"นายช่วยเขียนใบรับรองให้ฉันฉบับหนึ่งสิ" ทันทีที่ปลายสายรับสาย คุณชายสามเย่ก็พูดออกไปตามตรง

"เขียนใบรับรอง? ใบรับรองอะไร?" คุณชายห้าฉิงงุนงงเล็กน้อย เอาใบรับรองอะไรจากเขา?

"เอกสารที่ต้องการฉันส่งให้นายในอีเมลแล้ว นายอ่านดูหน่อย หลังจากนั้นก็เขียนใบรับรอง แล้วส่งมาให้ฉัน ฉันรีบใช้" ดวงตาคู่นั้นของเย่ซือเฉินมองตรงไปด้านหน้า เวลานี้นัยน์ตาที่เยือกเย็นจนทำให้คนกลัวจนแข็งตายได้หายไปแล้ว น้ำเสียงของเขาดูอ่อนลงอย่างชัดเจน

"ครับ ผมอ่านดูก่อน" คุณชายห้าฉิงไม่เข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น เวลานี้เขาอยู่ในห้องทำงานพอดี จึงเปิดอีเมล ตอนที่เห็นเนื้อหาด้านใน คุณชายห้าฉิงตกตะลึง：“พี่สาม พี่จะ......"

คุณชายห้าฉิงในตอนนี้เพราะตกตะลึงอย่างมาก เสียงของเขาจึงดังขึ้นอย่างชัดเจน เขาเห็นว่าประตูห้องทำงานของตนเปิดอยู่ รู้ว่าคำพูดของตนอาจจะถูกคนอื่นได้ยิน ดังนั้นจึงเงียบเสียงลงทันที

"นายเขียนใบรับรองให้ฉัน ฉันต้องการใช้ด่วน" คุณชายสามเย่ไม่ได้อธิบาย และไม่ได้ปฏิเสธ ในเมื่อทำแล้ว ก็ต้องทำให้ถึงที่สุด เขาไม่ใช่คนยืดยาด

"พี่สาม พี่จะทำแบบนี้จริงๆเหรอ?" คุณชายห้าฉิงปรับเสียงให้เบาที่สุด แค่ว่าน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตกใจไม่สามารถซ่อนเอาไว้ได้

"อืม" คุณชายสามเย่ตอบอย่างง่ายดายจนไม่รู้จะง่ายดายอย่างไรแล้ว ทว่าหนักแน่นจนทำให้คนไม่สามารถสงสัยได้

"พี่สาม เป็นเพราะคุณปู่เย่ประกาศเรื่องที่จะให้พี่แต่งงานกับเจ้าหญิงขององค์กรโกสต์ซิตี้ใช่ไหม? พี่ทำแบบนี้จะได้ผลจริงๆเหรอ?" คุณชายห้าฉิงคาดเดาเหตุผล อีกทั้งคุณชายห้าฉิงรู้สึกว่าวิธีนี้ไม่สามารถแก้ปัญหาขององค์กรโกสต์ซิตี้ได้

"นายเขียนใบรับรองให้เรียบร้อย แล้วส่งมาให้ฉัน เรื่องอื่นไว้ฉันค่อยคุยกับนายทีหลัง" คุณชายสามเย่ไม่ได้อธิบายอะไรมากมาย เรื่องบางเรื่องไม่สามารถพูดให้ชัดเจนผ่านการคุยโทรศัพท์ได้

"ครับๆ ผมจะรีบจัดการให้ รีบจัดการเดี๋ยวนี้" คุณชายห้าฉิงรู้สึกเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด แต่เขารู้ดีว่าตนไม่สามารถเปลี่ยนแปลงการตัดสินใจของพี่สามได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงเชื่อฟังพี่สาม สิ่งที่พี่สามให้เขาทำเขาต้องทำให้ดี อีกทั้งพี่สามยังบอกอีกว่ารีบใช้ ดังนั้นเขาต้องทำด้วยความรวดเร็ว พี่สามบอกว่ารีบใช้ แสดงว่าต้องรีบใช้แน่นอน

บ้านตระกูลถัง

หลังจากเย่ซือเฉินออกไป ถังหลินก็ออกไปด้วย เวินลั่วฉิงพาลูกทั้งสองคนขึ้นไปชั้นบน เฟิ่งเหมียวเหมียวไปรับถังหยุนเฉิงที่สนามบิน ในห้องโถงจึงเหลือแค่ท่านปู่ถังกับท่านย่าถัง