บทที่ 1199 การตัดสินใจของคุณชายเย่ ไม่มีวันเสียใจ（2）

แต่ว่า ในตอนหลังคุณปู่เย่พบว่าเย่ซือเฉินไม่ได้โอนหุ้นของบริษัทให้กับเด็กผู้หญิงคนนั้นต่อ จึงคิดว่าเย่ซือเฉินแค่ต้องการทำให้ตนตกใจ เย่ซือเฉินเองก็คงเสียดายไม่อยากจะโอนหุ้นมากมายขนาดนั้นของบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปให้เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง

ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เย่ซือเฉินกับเวินลั่วฉิงหย่ากันแล้ว

คุณปู่เย่ก็ยิ่งวางใจ ไม่ได้สนใจเรื่องหุ้นอีก

ตอนนี้เย่ซือเฉินบอกว่าจะตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลเย่ แน่นอนว่าเขาต้องโอนหุ้นกลับมาก่อน แน่นอน เวลานี้คุณปู่เย่ไม่ได้คิดจะโอนหุ้นกลับมาจริงๆ จุดประสงค์ของคุณปู่เย่แค่อยากจะทำให้เย่ซือเฉินตกใจเท่านั้น ข่มขู่เย่ซือเฉิน ทำให้เย่ซือเฉินไม่กล้าทำอะไรเหลวไหล

แน่นอนเมื่อผ่านเรื่องครั้งนี้ไปแล้ว ขอเพียงข่มขู่เย่ซือเฉินได้ หลังจากนี้เย่ซือเฉินต้องเชื่อฟังคำสั่งของเขา ไม่กล้าขัดคำสั่งเขาอีก

"คุณชายสามเย่ คุณบอกว่าจะตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลเย่ ถ้าอย่างนั้นหุ้นของบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปจะเป็นของใครครับ? ได้ยินว่าตอนนี้หุ้นของบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปโอนให้กับคุณชายสามเย่หมดแล้ว เป็นเพราะหุ้นของบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปอยู่ภายใต้ชื่อของคุณชายสามเย่ ดังนั้นคุณจึงไม่เป็นกังวลแม้แต่น้อยใช่ไหมครับ?" คุณปุ่เย่กำลังคิดจะโทรศัพท์ เวลานี้นักข่าวที่อยู่ในงานแถลงข่าวถามขึ้นกะทันหัน

ไม่พูดไม่ได้จริงๆ คำถามของนักข่าวคนนี้เฉียบขาดอย่างมาก ทั้งยังเคล้าไปด้วยการยุแยง แน่นอน ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ ถ้าหากเย่ซือเฉินไม่ตอบคำถามให้ดี ชื่อเสียงของเย่ซือเฉินต้องป่นปี้อย่างแน่นอน

คุณปู่เย่หรี่ตาลงเล็กน้อย ไม่ได้รีบร้อนที่จะโทรศัพท์อีก แต่เป็นการหัวเราะเยือกเย็น：“ดี ผมอยากจะรู้นักว่าหลานคนนี้จะตอบคำถามเรื่องนี้กับทุกคนยังไง หลังจากที่หุ้นอยู่ภายใต้ชื่อของมัน มันก็ตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลเย่ แค่ข้อนี้มันก็ถูกทุกคนด่าตายแล้ว ถึงเวลานั้นถ้าผมไม่ช่วยมัน ดูสิว่ามันจะจัดการยังไง"

ขณะที่คุณปู่เย่พูดประโยคนี้ สีหน้าของเขามีความได้ใจ

"จริงด้วยค่ะ ถ้าซือเฉินจัดการเรื่องนี้ได้ไม่ดีต้องถูกประณามแน่ๆ ถึงเวลานั้นท่าทีของเขาเป็นสิ่งสำคัญ ถึงเวลานั้นมีแค่พวกเราที่สามารถช่วยซือเฉินได้......" คุณย่าเย่กลับหัวเราะขึ้นมา

"แน่นอน แต่ว่าถึงเวลานั้นจะช่วยหรือไม่ช่วยมัน ก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของผม" คุณปู่เย่หัวเราะในลำคอก่อน หลังจากนั้นอดไม่ได้ที่จะหัวเราะขึ้นมา

ภายในห้องโถงตระกูลถัง เวลานี้ทุกคนกำลังดูถ่ายทอดสด เวินลั่วฉิงลงมาชั้นล่าง เป็นเพราะท่านย่าถังเห็นข่าวถ่ายทอดสดจึงร้องตะโกนเรียกให้เธอลงมา

"เจ้าเด็กซือเฉินคนนี้บุ่มบ่ามไปหน่อย เรื่องบางเรื่องถ้าจัดการได้ไม่ดี จะนำพาเสียงวิพากษ์วิจารณ์" ดวงตาคู่นั้นของท่านย่าถังจับจ้องไปที่เย่ซือเฉินที่อยู่ในถ่ายทอดสด ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล

"วางใจเถอะ เด็กคนนี้ทำงานมีขอบเขต" เวลานี้ท่านปู่ถังกลับไม่รู้สึกเป็นกังวลเท่าไหร่ เขาเชื่อว่าในเมื่อเย่ซือเฉินตัดสินใจแบบนี้แล้ว ต้องเตรียมความพร้อมเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว

เวินลั่วฉิงนั่งอยู่บนโซฟา ไม่ขยับ และไม่พูดไม่จา ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไร

"ฉิงฉิง หลานก็อย่ากังวล ไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไร พวกเราจะคิดหาวิธีแก้ปัญหา" ท่านย่าถังเห็นสีหน้าของเวินลั่วฉิงแล้วยิ่งรู้สึกเป็นกังวลมากกว่าเดิม แต่ว่าเวลานี้เธอกลับพูดปลอบเวินลั่วฉิง

"ค่ะ หนูรู้ค่ะ" เวินลั่วฉิงพยักหน้าเบาๆ ความเป็นจริงเธอไม่ได้เป็นกังวลเท่าไหร่ เธอรู้ความสามารถของเย่ซือเฉิน และรู้ว่าเย่ซือเฉินไม่เคยทำอะไรบุ่มบ่าม

เธอแค่ตกใจเท่านั้น เธอคิดไม่ถึง่วาเย่ซือเฉินจะจัดงานแถลงข่าวแล้วประกาศตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลเย่ เย่ซือเฉินทำแบบนี้คือไม่เหลือทางเลือกให้ตนแล้ว

เวินลั่วฉิงรู้ดีว่าปกติแล้วคุณปู่เย่และคุณย่าเย่ปฏิบัติกับเย่ซือเฉินเกินไปหน่อย แต่ว่าถึงอย่างไรคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ก็เป็นญาติของเย่ซือเฉิน

ดังนั้นเธอรู้ดีว่าเย่ซือเฉินทำแบบนี้เพื่อเธอ เย่ซือเฉินทำเพื่อเธอ เพื่อไม่ให้เธอต้องลำบาก ดังนั้นเขาจึงตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลเย่

เขาทำไมโง่แบบนี้！！

เธอไม่ใช่คนที่ปล่อยให้คนอื่นรังแกสักหน่อย ไม่ว่าคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ทำอะไร เธอล้วนมีวิธีจัดการ ไม่มีวันโดนรังแก

สำหรับงานแต่งงานที่คุณปู่เย่กำหนดให้เขากับเจ้าหญิงขององค์กรโกสต์ซิตี้ ก็ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีนี้ในการแก้ปัญหา

แต่ว่า ตอนนี้เย่ซือเฉินทำไปแล้ว นอกจากเธอจะรู้สึกตื้นตันใจแล้ว เธอทำได้เพียงสนับสนุนเขามากยิ่งเดิม เขาสนับสนุนทุกการตัดสินใจของเขา ไม่ว่าจะถูก หรือว่าจะผิด！！

และเธอก็จะเผชิญหน้ากับเขาทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือเรื่องไม่ดี เธอจะอยู่เคียงข้างเขาตลอดไป

สำหรับองค์กรโกสต์ซิตี้ ไม่ว่าจะเป็นใครมาจากไหน ไม่ว่าจะยิ่งใหญ่มากแค่ไหน เธอก็ไม่กลัว！！