บทที่ 1203 ทางเลือกของคุณชายสามเย่ ความพึงพอใจของทุกคน（2）

จู่ๆเย่ซือเฉินก็จัดงานแถลงข่าวเพื่อตัดความสัมพันธ์กับตระกูลเย่แบบนี้ คุณปู่เย่คงต้องกังวลใจมาก ในตอนนี้คุณปู่เย่อยากจะพูดคุยอะไรกับเย่ซือเฉินก็คงจะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

นักข่าวหลู่ลังเลอยู่ชั่วครู่ จากนั้นก็ยื่นโทรศัพท์เข้าไปใกล้กับใบหูของเย่ซือเฉิน และในเวลาเดียวกันนี้ นักข่าวหลู่ก็จงใจพูดเสียงดังว่า “คุณชายสามเย่ นี่เป็นสายจากคุณปู่เย่ คุณจัดงานแถลงข่าวตัดความสัมพันธ์กับตระกูลเย่ คุณปู่เย่คงร้อนใจมาก คุณปู่เย่มีเรื่องจะพูดกับคุณ ”

ดวงตาของเย่ซือเฉินหรี่ลงอย่างรวดเร็ว สายตาเย็นชากวาดมองมาที่นักข่าวหลู่ คำพูดเมื่อกี้ของเขาก็พูดมันอย่างชัดเจนแล้ว เขากับตระกูลเย่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกันอีก เห็นชัดว่านักข่าวหลู่คนนี้จงใจชัดๆ

“คุณชายสามเย่ คุณควรจะคิดถึงความรู้สึกของผู้แก่บ้าง พวกเขาอายุมากแล้ว ตอนนี้คุณบอกว่าไม่ยอมรับพวกเขา นี่มันเป็นการกระทำที่ทำลายพวกเขาชัดๆ ยังไงคุณก็ฟังที่คุณปู่เย่เขาจะพูดสักหน่อยดีกว่า ” นักข่าวหลู่มองสบตากับเย่ซือเฉิน ตกใจกลัวจนมือไม้สั่น มือถือเกือบร่วงหล่นลงพื้น

แต่แล้วนักข่าวหลู่ก็ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นแล้วแนบไปที่ข้างๆหูของเย่ซือเฉินอีกครั้ง

“คุณทำอะไร ? อย่าให้มันมากเกินไปนัก”คุณชายห้าฉิงที่อยู่ข้างๆกับเย่ซือเฉินโกรธจนหน้าเขียว นักข่าวพวกนี้ก็เกินไป พวกเขาทำแบบนี้จงใจจะสร้างความอึดอัดใจให้กับพี่สามมากกว่าละมั้ง ?

อีกทั้งที่นักข่าวคนนี้พูดมันเรื่องบ้าอะไรกัน ?

ดูเหมือนที่พี่สามตัดขาดกับตระกูลเย่นั้นเป็นความผิดของพี่สามยังไงอย่างงั้น ? หากไม่ใช่เพราะคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ทำเรื่องเกินกว่าเหตุ พี่สามจะทำแบบนี้เหรอ ?

“คุณชายห้าฉิง คุณปู่เย่อายุมากแล้ว ตอนนี้จู่ๆคุณชายสามเย่ก็มาบอกว่าไม่ยอมรับพวกเขา คุณเข้าใจความรู้สึกของพวกเขาไหม ? ตอนนี้พวกเขาคงกลัวแทบแย่ ดังนั้นผมคิดว่าโทรศัพท์สายนี้คุณชายสามเย่น่าจะรับสักหน่อย เกิดคนแก่เป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง ? ” นักข่าวหลู่พูดกับคุณชายห้าฉิง คำพูดนั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจ

คุณชายห้าฉิงโมโหจนอยากจะก่นด่า แต่เขาในตอนนี้ก็โต้ตอบนักข่าวไปไม่ได้ อีกทั้งเขาก็ไม่มีทางว่าร้ายคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ในสถานที่แบบนี้แน่ ต่อให้คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่จะทำไม่ถูกยังไง พวกเขาที่เป็นเด็กกว่ามาวิพากษ์วิจารณ์ลับหลังแบบนี้มันไม่สมควรแน่นอน

หากเขาพูดอะไรออกไปในตอนนี้ ย่อมต้องส่งผลเสียกับพี่สามด้วยเช่นกัน ดังนั้นคุณชายห้าฉิงจำต้องระงับอารมณ์โกรธที่มีในใจของเขาลงไป

คุณชายห้าฉิงในฐานะผู้กำกับการสถานีตำรวจนี่คงเป็นครั้งแรกที่เขาต้องควบคุมอารมณ์โกรธของตัวเองอย่างมากแบบนี้

เย่ซือเฉินไม่ได้สนใจนักข่าวหลู่ หันหลังกลับทันที แล้วเดินไปยังอีกทิศทางหนึ่ง ในเมื่อเขาพูดแล้วว่าจะตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลเย่ ก็ย่อมต้องตัดให้ขาด ต่อให้จะมีคนว่าเขาไม่มีเหตุผล เขาก็ไม่เปลี่ยนใจแน่นอน

เมื่อนักข่าวหลู่เห็นว่าเย่ซือเฉินกำลังจะเดินจากไป ก็ขืนยกมือขึ้นแล้วแนบโทรศัพท์มือถือไปที่ข้างใบหูของเย่ซือเฉินอีกครั้ง หากเป็นเมื่อก่อนนักข่าวหลู่ไม่มีทางกล้าทำอย่างนี้แน่ แต่ตอนนี้สถานะของเย่ซือเฉินไม่เหมือนเดิมแล้ว เย่ซือเฉินไม่ใช่ประธานของบริษัทตระกูลเย่กรุ๊ปอีกต่อไป เห็นชัดว่านักข่าวหลู่นั้นไม่คิดจะยำเกรงเลย

ดวงตาของเย่ซือเฉินจ้องเขม็ง กำลังจะหันหลังกลับ เพื่อหลบเลี่ยงโทรศัพท์มือถือของนักข่าวหลู่ และในตอนนี้เอง เสียงของถังจื่อซีก็ดังเล็ดลอดออกมาจากมือถือนั้น

“พ่อค่ะ พ่อค่ะ ”เสียงเรียกของถังจื่อซี ชัดเจนมาก และเหมือนมาก เย่ซือเฉินเองก็ได้ยินมันอย่างชัดเจน

เย่ซือเฉินที่กำลังจะหันหลังกลับร่างทั้งร่างก็แข็งค้าง ดวงตาทั้งคู่จมดิ่งลึก โทรศัพท์ของคุณปู่เย่มีเสียงของถังจื่อซีได้ยังไงกัน?

คนของคุณปู่เย่หาตัวถังจื่อซีเจอแล้วงั้นเหรอ ? จากนั้นคุณปู่เย่ก็จับตัวถังจื่อซีไปที่ตระกูลเย่งั้นเหรอ ?

พวกเขากำลังใช้ตัวถังจื่อซีเพื่อบีบบังคับให้เขากลับไปงั้นเหรอ ?

ตอนนี้ดวงตาของเย่ซือเฉินเย็นเยือกจนสุดขั้ว เดิมทีเรื่องที่คุณปู่เย่ให้คนออกตามหาตัวเวินลั่วฉิงกับถังจื่อซีเขาไม่อยากจะเอาเรื่องแล้วเพราะเขาเองก็ตัดขาดกับตระกูลเย่แล้ว กู้หวูเองก็สังเกตเห็นแผนการของคุณปู่เย่มาก่อนล่วงหน้า คุณปู่เย่คงไม่คิดจะทำร้ายเวินลั่วฉิงกับถังจื่อซีหรอกนะ

แต่ว่า เย่ซือเฉินไม่คิดว่าตอนนี้เขาจะจับตัวถังจื่อซีมาได้แล้ว ?

“เย่ซือเฉิน ฉันพาตัวเด็กกลับมาแล้ว แกอยากจะกลับมาดูไหม” เย่ซือเฉินกำลังครุ่นคิด และเสียงของคุณย่าเย่ก็ดังขึ้นมาจากในโทรศัพท์ เสียงของคุณย่าเย่ในตอนนี้ฟังดูแล้วอ่อนโยนมาก อีกทั้งยังเป็นน้ำเสียงของการเจรจา แต่น้ำเสียงนั้นก็สื่อความหมายชัดเจนมาก

นี่คือต้องการให้เย่ซือเฉินกลับไป ！！

“หากผมไม่กลับไปล่ะ ? ”ดวงตาของเย่ซือเฉินเย็นเยือกราวกับจะแช่ทุกสรรพสิ่งให้แข็งตัวได้ และแน่นอนว่าน้ำเสียงของเขาก็เย็นเยือกเข้ากระดูกด้วยเช่นเดียวกัน

“เย่ซือเฉิน นี่เป็นลูกของแกเองนะ หรือแม้แต่ลูกแกก็ไม่ต้องการแล้ว ?” อีกฝั่งของปลายสาย น้ำเสียงของคุณย่าเย่ยังคงอ่อนโยน แต่ครั้งนี้เห็นชัดว่าน้ำเสียงนั้นของคุณย่าเย่แฝงไปด้วยการข่มขู่

เย่ซือเฉินเม้มริมฝีปากแน่น ใบหน้าที่มืดมน กับดวงตาที่เย็นเยือก สภาพในตอนนี้ช่างน่ากลัวยิ่งนัก

？！