บทที่ 1211 ยั่วยุปลุกปั่น (2)

สิ่งที่เธอพูดไม่ใช่แบบนั้น ทว่าท่าทีของเธอนี้ การแสดงออกนี้ กลับทำให้ทุกคนต่างก็คิดว่าความจริงของเรื่องเป็นเช่นนี้ คุณย่าเย่ก็แค่ช่วยเย่ซือเฉินปิดบัง

แน่นอนว่า สิ่งที่คุณย่าเย่ต้องการแสดงออกก็คือสภาพแบบนี้ เธอไม่สามารถเป็นคนชั่ว ไม่สามารถพูดเรื่องแย่ๆของเย่ซือเฉินออกมาตรงๆได้

ทว่าในบางเรื่องเธอจำเป็นต้องให้ทุกคนเข้าใจ เพราะว่ามีเพียงแต่เช่นนี้ เรื่องนี้จึงจะบานปลาย พอถึงเวลาเย่ซือเฉินจึงจะต้องการความช่วยเหลือจากพวกเขา ขอแค่เย่ซือเฉินต้องการความช่วยเหลือจากพวกเขา พอถึงเวลาเย่ซือเฉินก็จะต้องกลับบ้านเย่แน่นอน

ต้องบอกเลยว่าคุณย่าเย่วางแผนไว้ดีมาก

“ดูเหมือนว่า คุณปู่เย่เป็นลมเพราะเรื่องของคุณชายสามเย่จริงๆด้วย”

“ตอนนั้นคุณชายสามเย่ไม่รับสายของคุณปู่เย่ คุณปู่เย่หมดหนทางจึงโทรหานักข่าวหลู่ คุณปู่เย่ขอร้องให้คุณชายสามเย่กลับไปขนาดนั้น คุณชายสามเย่กลับไม่สนใจใยดีเลย ดังนั้นคุณปู่เย่จึงโมโหจนสลบไปแล้ว”

“นี่ก็เกินไปแล้ว นี่เกลียดแค้นอะไรขนาดนี้ จำเป็นต้องทำถึงเช่นนี้เลยเหรอ?”

“ก็แค่กำหนดงานแต่งให้เขาไม่ใช่เหรอ? ถึงแม้ว่าคุณชายสามเย่จะไม่ยอม ก็ไม่ควรทำให้คุณปู่เย่โมโหแบบนี้ อีกอย่างคุณปู่เย่ป่วยขนาดนี้ จนถึงตอนนี้แล้วคุณชายสามเย่กลับไม่ออกมาเลย ยังมีจิตใต้สำนึกอยู่หรือเปล่าเนี่ย?”

“เมื่อกี้คุณย่าเย่บอกว่าไม่ได้บอกคุณชายสามเย่ คุณชายสามเย่ยังไม่รู้เรื่องนี้ สายโทรศัพท์ก่อนหน้านี้ก็โทรไม่ติดไม่ใช่เหรอ?” สุดท้ายก็มีคนทนไม่ไหวพูดเข้าข้างเย่ซือเฉินไปประโยคหนึ่ง

“ตอนนี้เรื่องราวใหญ่โตขนาดนี้ คุณชายสามเย่จะไม่เห็นเหรอ? คุณชายสามเย่พึ่งเปิดงานแถลงข่าวเองนะ เขาจะไม่เห็นข่าวเหรอ? ตอนนี้ผู้คนส่วนใหญ่ในเมืองต่างก็รู้แล้วว่าคุณปู่เย่เป็นลมเข้าโรงพยาบาล มีแต่คุณชายสามเย่คนเดียวที่ไม่รู้?”

“จะไม่รู้ได้ยังไง ตั้งใจไม่มาแน่นอน เขาทำได้แม้กระทั่งตัดความสัมพันธ์กับครอบครัว ไม่มาเยี่ยมคุณปู่เย่ก็ถือเป็นเรื่องปกติ”

“เฮ้อ วัยรุ่นสมัยนี้ ไม่รู้จักความกตัญญูเลยจริงๆ”

“ไม่ใช่แค่ไม่รู้จักความกตัญญูนะ นี่ก็เกินไปแล้ว ไม่มีความเป็นคน ไม่มีจิตใต้สำนึกเลย”

หลังจากการแสดงเมื่อครู่นี้ของคุณย่าเย่ การกล่าวโทษที่ทุกคนมีต่อเย่ซือเฉินก็เพิ่มมากขึ้นแล้ว

คุณย่าเย่ฟังคำวิจารณ์ของผู้คน เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่าพอใจมาก แน่นอนว่า เธอเองก็รู้ดีว่าทำอะไรต้องมีขอบเขตและความเหมาะสม ดังนั้นจึงไม่ได้พูดอะไรต่อแล้ว

บ้านถังในขณะนี้ ท่านย่าถังโมโหจนหน้าแดงกระหน่ำ “นี่ นี่ เธอเป็นอย่างนี้ได้ยังไง? นี่เธอตั้งใจชัดๆ เธอทำแบบนี้จะใส่ร้ายซือเฉินเหรอ?”

“อย่าโมโห อย่าตื่นตัว” ท่านปู่ถังเห็นเธอเป็นแบบนี้แล้ว ก็เป็นห่วงมาก ไม่ว่ายังไงแล้วท่าย่าถังก็อายุมากแล้ว

“ฉันจะไม่โมโหได้ยังไง? นายลองดูเรื่องพวกนี้ที่พวกเขาทำ? หากไม่ใช่เพราะหลายปีมานี้พวกเขาทำเกินไป หากไม่ใช่เพราะพวกเขาบีบบังคับจนซือเฉินหมดหนทาง ซือเฉินจะตัดความสัมพันธ์กับตระกูลเย่เหรอ ใครจะไปตัดความสัมพันธ์กับครอบครัวตัวเองอย่างไร้เหตุผล?” ท่านย่าถังเป็นคนอารมณ์ร้อน ขณะนี้โมโหนักมาก ควบคุมไม่อยู่แล้วจริงๆ