บทที่ 1219 เปิดโปงความเสแสร้งของผู้อาวุโสบ้านเย่ทั้งสอง (2)

ท่านย่าถังไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ถึงโหดเหี้ยมเช่นนี้ เด็กคนหนึ่งที่น่ารักขนาดนี้ ยังเป็นเด็กตระกูลเย่เขาอีก ทำไมพวกเขาถึงทำไปได้?!

บ้านถังนั้นรักและเอ็นดูเด็กๆทุกคนเลย ไม่ว่าเรื่องอะไรก็จะให้ความสุขและความสนุกของเด็กๆไว้เป็นอันดับแรก

“เฮ้อ พวกเขายังโหดเหี้ยมกับซือเฉินขนาดนั้นเลย ซือเฉินเป็นคนที่พวกเขาเลี้ยงดูด้วยตัวเองพวกเขายังโหดร้ายขนาดนั้นได้ ยิ่งไปกว่านั้นคือจื่อซี พวกเขาเคยเจอจื่อซีแค่ครั้งเดียว ไม่มีความรู้สึกต่อจื่อซีเลย บวกกับจื่อซีเป็นเด็กผู้หญิงอีกด้วย พวกเขาได้กำหนดงานแต่งให้เย่ซือเฉินกับองค์หญิงขององค์กรโกสต์ซิตี้ ต้องเป็นเพราะกังวลว่าจื่อซีจะไปทำลายงานแต่งนี้แน่นอน ดังนั้นถึงคิดอยากจะส่งจื่อซีจากไป” เพียงแค่ครู่เดียวท่านปู่ถังก็เดาความคิดของคุณปู่เย่ออกแล้ว

ก่อนหน้านี้ ท่านปู่ถังและท่านย่าถังจะไม่คุยเรื่องพวกนั้นของตระกูลเย่ต่อหน้าถังจื่อซี พวกเขากลัวว่าจื่อซีจะเสียใจ

ทว่าเมื่อกี้จื่อซีได้ยินทุกอย่างอย่างชัดเจนแล้ว ถังจื่อซีคือเด็กที่ฉลาด สิ่งที่ไม่ควรรู้ต่างก็รู้หมดแล้ว และไม่จำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป

“จื่อซีของพวกเราไปทำอะไรให้พวกเขา? ฉิงฉิงของพวกเราไปทำอะไรให้พวกเขา? พวกเขายังจะขายฉิงฉิงไปยังเขตบนดอยอีก พวกเขากล้าได้ยังไง? ทำไมถึงกล้าขนาดนี้?” เสียงของท่านย่าถังสั่นไปหมด เธอไม่กล้าเชื่อเลยว่าคุณปู่เย่และคุณย่าเย่จะทำเรื่องแบบนี้ออกมาได้

“คุณย่าถัง เรื่องนี้......” เย่ซือเฉินเห็นท่าทีที่ไม่สามารถทนได้ของท่านย่าถัง ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะเปิดงานแถลงข่าวประกาศว่าตัดความสัมพันธ์กับตระกูลเย่แล้ว ทว่าไม่ว่ายังไงแล้วคุณปู่เย่ก็เป็นคุณปู่แท้ๆของเขา อีกอย่างเรื่องพวกนี้ต่างก็เกิดขึ้นเพราะเขา

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาย นายไม่ได้เกี่ยวข้องกับตระกูลเย่แล้ว เรื่องพวกนั้นที่คุณปู่เย่และคุณย่าเย่ทำแน่นอนว่าไม่เกี่ยวกับนายแล้ว” ท่าย่าถังกลับขัดคำพูดของเย่ซือเฉินไปเลย เธอโมโหคือส่วนของโมโห ทว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของเย่ซือเฉิน เย่ซือเฉินก็เป็นผู้ถูกประทุษร้ายเช่นกัน

คุณปู่เย่และคุณย่าเย่ทำร้ายเย่ซือเฉินอย่างอนาถแล้ว ต้องบอกเลยว่าคุณปู่เย่และคุณย่าเย่สามารถทำทุกวิถีทางเพื่อให้บรรลุเป้าหมายได้จริงๆ

เย่ซือเฉินตะลึงงันไปเลย มองออกเลยว่าเขาคิดไม่ถึงเลยว่าท่านย่าถังจะพูดคำพูดแบบนี้ออกมา

“คุณยายพูดถูก เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนายเลย นายคือพ่อของจื่อซี คือผู้ชายของฉัน คือคนที่สนิทที่สุดของพวกเรา” เวินลั่วฉิงที่ยืนอยู่ข้างนอกห้องรับแขกมาโดยตลอดได้เดินเข้ามา นี่ไม่ใช่ความผิดของเย่ซือเฉิน ดังนั้นไม่เกี่ยวข้องกับเย่ซือเฉินอยู่แล้วตั้งแต่แรก

ถึงแม้ว่าเย่ซือเฉินจะไม่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลเย่แล้ว เรื่องนี้ก็ไม่สามารถโทษเย่ซือเฉินได้

“คุณพ่อ คือคุณพ่อของหนู และคือคุณพ่อของพี่ชายค่ะ” ถังจื่อซีได้ยินคำพูดของเวินลั่วฉิงแล้ว ก็รีบพูดเสริมอีกหนึ่งประโยค องค์หญิงน้อยใส่ใจเก่งไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ไม่ลืมพี่ชายของตัวเอง

“คุณพ่อคุณแม่คะ ต่อจากนี้ครอบครัวของพวกเราก็สามารถอยู่ด้วยกันแล้วใช่ไหมคะ” ถังจื่อซีเดินมาตรงหน้าของเวินลั่วฉิง เงยหน้าขึ้นมองไปทางเวินลั่วฉิง บนใบหน้านั้นยิ้มเบิกบานเลยทีเดียว

นี่เป็นความหวังของถังจื่อซีมาโดยตลอด เขาอยากจะอยู่กับคุณพ่อคุณแม่และพี่ชาย ทั้งครอบครัวอยู่ด้วยกัน

มองออกเลยว่าถังจื่อซีไม่ได้รับผลกระทบจากเรื่องของคุณปู่เย่เลย หรืออาจจะได้รับผลกระทบ แต่ว่าผลกระทบไม่ใหญ่ เวลาที่ได้รับผลกระทบก็ไม่นาน

“ถูกต้อง ต่อจากนี้ครอบครัวของพวกเราก็สามารถอยู่ด้วยกันได้แล้ว” เวินลั่วฉิงมองลูกสาวของตัวเอง บนใบหน้ามีรอยยิ้มที่เบิกบาน วันนี้มีลูกชายลูกสาวคู่นี้ ยังมีผู้ชายที่รักตัวเองในขณะเดียวกันก็เป็นผู้ชายที่ตัวเองรัก ทั้งชีวิตนี้เธอรู้สึกพอใจมากแล้ว

เรื่องอื่นๆ ต่างก็ไม่สำคัญ เธอไม่มีทางให้เรื่องพวกนั้นส่งผลกระทบต่ออารมณ์เธอ ส่งผลกระทบต่อชีวิตของพวกเธอ

“ดีมากเลยค่ะ” ถังจื่อซีร้องโห่ดีใจ “พี่ชายรู้แล้วก็ต้องดีใจมากๆแน่เลยค่ะ”

องค์หญิงน้อยถังจื่อซีนั้นนึกถึงพี่ชายอยู่ตลอดเวลาจริงๆ

“แต่ว่า พี่ชายไปแก้แค้นแทนพวกเราแล้วค่ะ” เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่า ถังจื่อซีเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดจากการคุยโทรศัพท์ของเย่ซือเฉินในเมื่อกี้แล้ว รวมถึงเรื่องที่ถังจื่อโม่ไปหาคุณปู่เย่

“คุณแม่ค่ะ พี่ชายจะไม่มีอันตรายใช่ไหมคะ? พวกเราต้องไปช่วยพี่ชายไหมคะ?” ถังจื่อซีมองไปทางเวินลั่วฉิง ดวงตาคู่หนึ่งกะพริบขึ้น บนใบหน้าไม่ได้มีความกังวลมากมาย แต่มีความรอคอยเพิ่มขึ้น