บทที่ 1254 ตาสว่างสักที (1)

เวลาแบบนี้ไม่ว่าเรื่องอะไรก็สามารถก่อให้เกิดปัญหาอื่นๆ ได้ อีกอย่างคุณปู่เย่และคุณย่าเย่ก็ไม่มีทางเงียบสงบแน่ๆ มีความเป็นไปได้ที่คุณปู่เย่และคุณย่าเย่จะใช้สถานการณ์ใดๆมาสร้างความลำบากให้กับเย่ซือเฉินได้

“ผมเห็นด้วยครับ” เย่ซือเฉินไม่มีความลังเล ไม่มีการล่าช้า ตอบกลับอย่างเด็ดขาด

เขาอยากทำแบบนี้ตั้งนานแล้ว เมื่อกี้ท่านย่าถังได้พูดความในใจของเขาออกมาทั้งหมดเลย แน่นอนว่าเขาต้องเห็นด้วยอยู่แล้ว และเต็มใจเป็นอย่างยิ่ง

ผู้หญิงของเขา จะต้องสู่ขอกลับมาอย่างโจ่งแจ้ง ลูกของเขา เขาก็จะต้องให้ฐานะกับพวกเขาอย่างโจ่งแจ้ง

“ในเมื่อซือเฉินเห็นด้วย เรื่องนี้ก็รีบจัดการ ไม่ต้องรอช้าแล้ว” ท่าย่าถังเห็นว่าเย่ซือเฉินก็เห็นด้วย ทันใดนั้นบนใบหน้าก็ยิ้มแฉ่งเบิกบาน เมื่อก่อนท่านย่าถังไม่ชอบตระกูลเย่ ดังนั้นจึงห้ามเวินลั่วฉิงคบกับเย่ซือเฉิน ตอนนี้คนที่รีบร้อนที่สุดก็ยังเป็นท่านย่าถัง

“ลูกโตขนาดนี้แล้ว ไม่ควรรอช้าต่อไปแล้ว” ท่านย่าถังนึกได้ว่าลูกๆสองคนก็อายุห้าขวบแล้ว ฉิงฉิงและซือเฉินก็รักใคร่กันดี เรื่องนี้ก็ควรจะสมบูรณ์แบบแล้ว

“ฉันจะเลือกฤกษ์งามยามดี สามารถจัดงานทั้งสองพร้อมกันได้” ก่อนหน้านี้ท่านย่าถังยังโมโหจะตาย ตอนนี้ใบหน้ากลับเอิบอิ่มไปด้วยความสุข เรื่องงานแต่งของฉิงฉิงและซือเฉิน ฐานะของฉิงฉิงและเด็กๆ ทั้งสองเรื่องนี้สามารถจัดพร้อมกันได้ แบบนั้นจึงจะครื้นเครง จึงจะรื่นเริง ความโชคดีที่มาเป็นคู่จริงๆ

“ซือเฉินกับฉิงฉิงยังไม่ได้แต่งงานกันเลย ควรให้พวกเขาไปจดทะเบียนสมรสกันก่อนหรือเปล่า?” ท่านปู่ถังคิดอะไรก็รอบคอบตลอด ไม่ว่ายังไงแล้วก็ต้องไปจดทะเบียนสมรสก่อน จดทะเบียนสมรสแล้วจึงจะเป็นสามีภรรยาที่แท้จริงๆ สำหรับงานแต่งงานนั้นไม่ได้สำคัญเท่าการจดทะเบียนสมรส

“จดทะเบียนสมรสก็ง่ายๆเองนิ? สามารถไปตอนนี้ได้เลย ฉิงฉิง เธอไปจดทะเบียนสมรสกับซือเฉินตอนนี้เลย” ก่อนหน้านี้ท่านย่าถังระมัดระวังมาโดยตลอด กลัวว่าซือเฉินจะแอบลักพาตัวฉิงฉิงไปจดทะเบียนสมรส

ตอนนี้ท่านย่าถังกลับเร่งให้พวกเขาไปจดทะเบียนสมรสเอง ท่านย่าถังไม่ใช่คนหัวโบราณ และไม่ใช่คนชอบใช้อำนาจอะไร ท่านย่าถังคิดเผื่อเด็กๆ จริงๆขอแค่เด็กทั้งสองเต็มใจ ขอแค่เด็กทั้งสองมีความสุข เรื่องอื่นๆต่างก็เป็นเรื่องรองลงไป

“คุณยาย ไม่ต้องรีบขนาดนี้มั้งคะ?” เวินลั่วฉิงตะลึงงันไปเลย คุณยายกระต่ายตื่นตูมมากจริงๆ นี่กี่โมงกี่นามแล้ว อำเภอเขาก็เลิกงานกันหมดแล้ว จะรีบก็ไม่ควรรีบในยามนี้!!

“ไป พวกเราไปตอนนี้เลย” คำพูดของท่านย่าถังกลับตรงกับใจของเย่ซือเฉินพอดี เขารอวันนี้มานานมากแล้ว ดังนั้นเขารู้สึกว่าเรื่องนี้ควรจะรีบจัดการ

“นายดูสินี่กี่โมงแล้ว อำเภอเขาเลิกงานตั้งนานแล้ว” เวินลั่วฉิงเห็นท่าทางที่เร่งรีบของเย่ซือเฉินแล้วก็อดหัวเราะไม่ได้ เธอตัดสินใจจะคบกับเขาแล้ว อีกอย่างพวกเขายังมีลูกแล้วตั้งสองคน งานแต่งเป็นเรื่องที่ไม่ช้าก็เร็ว เขาจำเป็นต้องรีบขนาดนี้ไหม?

“ไม่เป็นไร ฉันมีวิธี” ปัญหาแค่นี้ล้มคุณชายสามเย่ไม่ได้แน่นอน คุณชายสามเย่ดึงเวินลั่วฉิงขึ้นมา

ทว่า ในขณะนี้ ถังจื่อโม่กลับมาแล้ว แน่นอนว่าคนที่กลับมาพร้อมกับถังจื่อโม่ยังมีคุณชายสองโจ๋วและอาจารย์กู่

“พี่ชายกลับมาแล้ว พี่ชายกลับมาแล้ว” ถังจื่อซีเห็นพี่ชายบ้านตัวเองแล้วก็พุ่งไปเลย “พี่ชาย หนูเห็นพี่ในทีวีแล้ว พี่ชายเก่งมาก พี่ชายแก้แค้นแทนคุณพ่อแล้ว”

ขณะนี้บนใบหน้าของถังจื่อซีเต็มไปด้วยความนับถือ พี่ชายบ้านเธอเก่งมาก พี่ขายบ้านเธอเก่งที่สุดแล้ว!!

ถึงแม้ว่าถังจื่อซีเจอพี่ชายตัวเองแล้วจะดีใจมาก ตื้นตันเป็นพิเศษ ทว่ามารยาทที่ควรมีเธอก็ไม่ได้ลืม ถังจื่อซีหันไปมองคุณชายสองโจ๋วและอาจารย์กู่ที่อยู่ข้างหลังแล้วทักทาย “สวัสดีค่ะลุงโจ๋ว สวัสดีค่ะ คุณปู่กู่”

“ยัยเด็กผู้หญิงนี่ดีจัง ดีจริงๆ” นัยน์ตาเร่าร้อนของอาจารย์กู่ที่มองถังจื่อโม่มาตลอดทางในที่สุดก็เคลื่อนย้ายแล้ว คลื่นย้ายไปทางบนตัวของถังจื่อซี

ยัยเด็กผู้หญิงนี้แค่ดูรู้ว่าไหวพริบดีมาก อีกอย่างปากยังหวานขนาดนี้ ทำให้รู้สึกว่ายิ่งดูก็ยิ่งชอบจริงๆ

“ดีอยู่แล้ว เด็กตระกูลถังบ้านเราคนไหนที่ไม่ดี!!” ท่านย่าถังโด่งดังในเรื่องเข้าข้างครอบครัวตัวเองมาก ตอนที่คนอื่นพูดถึงเด็กๆในบ้านตัวเองไม่เคยถ่อมตนเลย ทว่าตอนที่ท่านย่าถังชื่นชมเด็กๆ บ้านตัวเองก็ไม่เคยถ่อมตนเช่นกัน

เด็กๆ บ้านเธอนั้นดี ใครไม่พอใจสามารถมาเทียบได้

“ถูก เด็กๆ บ้านถังของพวกเธอดีทุกคนเลย ยีนของตระกูลถังดีที่สุดอยู่แล้ว” ขณะนี้กู่หยูมองไปทางถังจื่อซี นัยน์ตายิ่งเปล่งประกายไปใหญ่ ไม่ได้น้อยไปกว่าตอนที่เจอถังจื่อโม่เมื่อกี้เลย

กู่หยูในขณะนี้อารมณ์ดีมาก พูดคุยเจรจาได้ง่าย นิสัยก็ไม่แย่แล้ว ท่านย่าถังพูดอะไรก็คืออะไร

“คุณปู่กู่คะ คุณปู่ชอบหนูมากๆเลยใช่ไหมคะ เหมือนชอบพี่ชายของหนู” ถังจื่อซีสบตากับแววตาของคุณปู่กู่พอดี ยิ้มอย่างเบิกบานมาก