บทที่ 1258 ไร้ยางอายเกินไปแล้ว (1)

“ไปตามต่อ ฉันจะให้เบาะแสกับพวกนาย ถ่ายทอดสดที่โรงพยาบาลเมื่อกี้เห็นหรือยัง? เห็นเด็กคนนั้นไหม? นายเริ่มตามหาจากเด็กตัวนั้น จริงด้วย หาเด็กคนนั้นออกมาด้วย ฉันมีการวางแผนแบบอื่น” คุณปู่เย่ไม่ได้ฟังออกถึงความผิดปกติจากทางโทรศัพท์ และไม่ได้คิดมาก ออกคำสั่งโดยตรงเลย

“ต้องหาคนเพิ่มอีกคน?” ฝ่ายตรงข้ามหยุดชะงักไปเลย ดังนั้นจึงจะมีเสียงดังผ่านมา ฟังแล้วเหมือนเสียงจะตะกุกตะกัก

“ใช่ หาคนเพิ่มอีกคน ก็คือเด็กผู้ชายที่อยู่ในห้องผู้ป่วยของฉันก่อนหน้านี้ เด็กผู้ชายคนนั้นพึ่งออกจากโรงพยาบาลไป พวกนายตามเบาพแสนี้ไปน่าจะหาคนเจอในไม่ช้า” น้ำเสียงของคุณปู่เย่ในขณะนี้มีความเคร่งขรึมเล็กน้อย ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้จะเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น คุณปู่เย่ในขณะนี้ก็ยังคงหยิ่งยโสและน้ำเสียงโอหังเหมือนเดิม

“คุณปู่เย่ครับ ผู้ชายคนนั้นจะจัดการยังไงครับ?” ฝ่ายตรงข้ามถามกลับอีกประโยคด้วยความอ่อนแรง

“หลังจากเจอคนแล้ว นายหาที่ให้เขาอยู่สักสองวัน รอทางฉันติดต่อสถานที่เรียบร้อยแล้ว จากนั้นนายค่อยส่งเขาไป” คุณปู่เย่ปฏิบัติกับถังจื่อโม่และถังจื่อซีไม่เหมือนกัน ถังจื่อซีคือให้คนพวกนั้นส่งจากไปเลย ส่งไปไหนเขาก็ไม่สนใจแล้ว

แต่ว่าถังจื่อโม่ เขาจะเลือกสถานที่ด้วยตัวเอง ไม่ว่ายังไงแล้วเขาก็ยังอยากให้ถังจื่อโม่กลับมา

จริงๆแล้วตอนแรกคุณปู่เย่ตัดสินใจว่าพอตัวเองเลือกสถานที่เรียบร้อยแล้ว จากนั้นค่อยส่งถังจื่อโม่ไป ทว่าคุณย่าเย่บอกว่าตอนนี้เย่ซือเฉินเปิดงานแถลงข่าวตัดความสัมพันธ์กับตระกูลเย่แล้ว เรื่องนี้วุ่นวายใหญ่โตจนผู้คนรู้ไปหมด คนขององค์กรโกสต์ซิตี้ก็ต้องรู้แน่นอน เวลานี้ห้ามเกิดอะไรผิดพลาดเด็ดขาด ห้ามให้คนขององค์กรโกสต์ซิตี้รู้เด็ดขาด

ดังนั้นคุณปู่เย่ได้แต่ให้คนพวกนั้นส่งจากไป

สิ่งที่คุณปู่เย่ไม่รู้คือ คนที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งของโทรศัพท์กำลังเปิดลำโพงอยู่ และกู้หวูก็ยืนอยู่ข้างกายของคนคนนั้น ได้ยินคำพูดทั้งหมดของคุณปู่เย่อย่างชัดเจน

มุมปากของกู้หวูยิ้มออกมาอย่างเย็นชา ฟังจากคำพูดของคุณปู่เย่แล้วคงจะรู้ฐานะของคุณชายน้อยแล้ว ดังนั้นคุณปู่เย่กำลังจะลงมือกับคุณชายน้อย

กู้หวูอยู่ที่องค์กรยมบาลตลอดหลายปีมานี้ ได้รับหน้าที่มากมาย เขาเคยเห็นคนที่จิตใจย่ำแย่มามากมาย ทว่าขณะนี้ตกใจจนวิธีการของคุณปู่เย่มาก

เขาไม่เคยเห็นคนที่โหดร้ายขนาดนี้มาก่อนเลย นั่นเป็นสายเลือดของตระกูลเย่เขาเลยนะ คือคนในครอบครัวของตระกูลเย่ คุณปู่เย่กลับจะส่งพวกเขาจากไป

อยากจะส่งคุณชายน้อยองค์กรยมบาลของพวกเขาจากไป คุณปู่เย่ช่างกล้าคิดจริงๆ เขาคิดว่าเขาคิดใครเหรอ?

ไม่มีคุณชายบ้านเขา คุณปู่เย่คิดว่าบ้านเย่ยังคงเป็นบ้านเย่เหมือนเดิมเหรอ? คุณปู่เย่คิดเรื่องนี้ง่ายเกินไป สวยงามเกินไปแล้ว

รอดูละกัน ในไม่ช้าคุณปู่เย่ก็จะรู้ว่าหลังจากที่คุณชายจากไปแล้ว บ้านเย่จะกลายเป็นยังไง

แต่ว่า เรื่องนี้ของคุณปู่เย่ ตอนนี้เขาจะคิดบัญชีกับคุณปู่เย่ดีๆ กล้าแตะต้องตัวคุณชายน้อยบ้านเขา องค์หญิงน้อยบ้านเขา ยังกล้าแตะต้องคุณหญิงบ้านเขาอีก คุณปู่เย่คงจะเบื่อที่ชีวิตของตัวเองสุขสบายเกินไปแล้ว

“คุณปู่เย่ คุณอยากจะส่งคุณชายน้อยองค์กรยมบาลของเราไปไหนครับ?” กู้หวูหยิบโทรศัพท์ของคนนั้นไปเลย พูดอย่างเย็นชาไปทางโทรศัพท์ประโยคหนึ่ง

อีกทางหนึ่งของโทรศัพท์ คุณปู่เย่ตกใจมาก สีหน้ารีบเปลี่ยนไปทันที “นายคือใคร? เป็นคนอะไร?”

“คุณปู่เย่ช่างลืมง่ายจริงๆ เมื่อกี้เราพึ่งเจอกันเองนะครับ ผมไปที่โรงพยาบาลพร้อมกับคุณชายน้อย” กู้หวูไม่ได้ปิดบัง แต่ว่าเปิดเผยตัวตนออกมาเลย “กู้หวูในองค์กรยมบาล”

หัวหน้าขององค์กรยมบาลลึกลับมาก ไม่มีใครรู้ตัวตนที่แท้จริงของหัวหน้าองค์กรยมบาลทว่าคนมากมายต่างก็รู้ว่าองค์กรยมบาลนั้นมีกู้หวูคอยดูแลรับผิดชอบ ทว่าคนที่เคยเจอกู้หวูก็มีไม่มาก เหมือนคนอย่างพวกเขานั้นไม่ชอบที่จะเผยหน้าออกมาอยู่แล้ว

“นายคือกู้หวู คนที่ดูแลองค์กรยมบาล?” คุณปู่เย่ได้ยินแล้วนัยน์ตาเปล่งประกายขึ้นทันที เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่าเขาเคยได้ยินชื่อของกู้หวู

“ใช่แล้วครับ” กู้หวูในขณะนี้สีหน้าดูอึมครึมอย่างเห็นได้ชัดเจน นึกถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของคุณปู่เย่ เขาอยากจะส่งคุณปู่เย่จากไปจริงๆ ไม่ให้คุณปู่เย่กลับมาได้อีก