บทที่ 1261 ความรักของถังหลินมาถึงแล้ว(2)

คุณปู่เย่เป็นคนฉลาด เป็นสามีภรรยากับคุณย่าเย่มาเป็นเวลาหลายปี แน่นอนว่าคุณปู่เย่ก็ย่อมที่จะเข้าใจความหมายของคุณย่าเย่อยู่แล้ว แต่เขาก็ยังคงเห็นด้วยกับวิธีของคุณย่าเย่!!

สรุปแล้วเป็นเพราะสงสาร หรือเป็นเพราะอย่างอื่น นั่นก็มีเพียงแค่ในใจของคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่เท่านั้นที่ชัดเจนดี ในใจของพวกเขานั้นกลัวว่าจะมีเพียงแค่เรื่องผลประโยชน์ที่สำคัญที่สุดตลอดอยู่แล้ว!!

“ถ้าอย่างนั้นตอนนี้พวกเราก็กลับไปกัน แล้วฉันค่อยไปจัดการทั้งสองเรื่องนี้ ฉันรู้สึกว่าทางที่ดีที่สุดสองเรื่องนี้จะต้องจัดการไปพร้อมๆกัน แบบนี้ซือเฉินก็จะไม่มีเวลามาดูแลเรื่องของเวินลั่วฉิง ถึงตอนนั้นเราก็จะลงมือกับเวินลั่วฉิงได้สะดวกขึ้น” เห็นได้ชัดว่าคุณย่าเย่มีความคิดเอาไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว และวางแผนเอาไว้แล้วอีกด้วย

“อืม เอาแบบนี้ก็แล้วกัน” สำหรับที่คุณย่าเย่พูดมาตรงจุดนี้ คุณปู่เย่เองก็เห็นด้วยอยู่แล้ว เพียงแต่นึกถึงลูกชายตัวเอง ในเวลานี้อารมณ์ของคุณปู่เย่ไม่ได้สูงมากเกินไป

“โรงพยาบาลนี่มันอะไรกัน? หมอเองก็ไม่รู้จักมาดู แม้แต่พยาบาลก็ไม่มี ใช้ไม่ได้เลยจริงๆ”

คุณย่าเย่เจตนาที่จะเบี่ยงประเด็น แต่ในเวลานี้คุณย่าเย่เองก็รู้สึกไม่พอใจกับเรื่องนี้จริงๆ

ตั้งแต่ที่ถังจื่อโม่ออกไปแล้ว ผู้นำของโรงพยาบาลทั้งหมดก็ออกไปด้วย และคุณหมอก็ไปแล้วด้วยเช่นกัน เวลานานขนาดนี้แล้วไม่มีใครเข้ามาถามไถ่เลย นี่มีเจตนาที่จะกลั่นแกล้งพวกเขาใช่ไหม?

“เอาล่ะ กลับกันเถอะ ไม่มีคนก็ดีเหมือนกัน” คุณปู่เย่นึกถึงก่อนหน้านี้ที่นักข่าวมาล้อมคุณย่าเย่เอาไว้ก็รู้สึกตกใจอยู่บ้าง เรื่องที่เขาแกล้งเป็นลมก่อนหน้านี้ถูกเปิดเผย เวลานี้คุณปู่เย่จึงหวังที่จะไม่อยากเห็นคนเยอะแล้วจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นทั้งนักข่าวหรือหมอ

ตระกูลถัง

ในที่สุดถังหยุนเฉิงก็กลับมาจากเมืองไห่ หลังจากที่กลับมาแล้ว เขาไม่ได้ไปที่บริษัทของแปดสุดยอดวงศ์ตระกูลแต่รีบกลับมาบ้าน ถึงแม้ว่าที่บริษัทจะมีเรื่องมากมายรอให้เขาไปจัดการ แต่ก็ไม่ได้สำคัญไปกว่าเรื่องภายในบ้าน

ถังหลินได้รับข่าวแล้วก็รีบตรงมายังตระกูลถังเลยเช่นกัน

คุณชายสองโจ๋ววางแผนจะให้ตัวเองหยุดงานหนึ่งวันจริงๆ ดังนั้นจึงไม่ได้ออกไป ด๊อกเตอร์กู่เองก็ไม่ได้กลับไปที่โรงพยาบาลด้วยเช่นกัน แต่คอยวนเวียนอยู่รอบๆถังจื่อซีอยู่ตลอด ด๊อกเตอร์กู่ลองทดสอบหยั่งเชิงพูดความรู้ของแพทย์แผนจีนบางอย่างกับถังจื่อซี เขาพบว่าเพียงแค่เขาพูดรอบเดียวนั้น ถังจื่อซีก็จำได้หมดแล้ว ด๊อกเตอร์กู่ทั้งรู้สึกตกใจและดีใจ เขาลองให้ถังจื่อซีจำคำถามที่ซับซ้อนอยู่บ้าง ถังจื่อซีเองก็สามารถจำได้ภายในรอบเดียวเช่นกัน อีกทั้งยังสามารถพูดออกมาได้อย่างชัดเจนอีกด้วย

ด๊อกเตอร์กู่รู้สึกได้ว่าเขาจะต้องขุดหาสิ่งล้ำค่าเจอแล้วอย่างแน่นอน ตอนนี้ด๊อกเตอร์กู่ยิ่งเชื่อมากขึ้นไปอีกว่าแม้เพียงถังจื่อซีหาเวลามาเรียนแพทย์แผนจีน ก็จะต้องเรียนได้ดีอย่างแน่นอนเช่นกัน

หลังจากที่ถังหยุนเฉิงกลับมาแล้ว ทุกคนถึงได้มาล้อมรอบกันอยู่ในห้องโถง

นอกจากด๊อกเตอร์กู่ที่พาถังจื่อซีไปอยู่ตรงลานบ้านแล้วนั้น คนอื่นๆก็อยู่กันครบ รวมทั้งถังจื่อโม่ด้วย

ผ่านเรื่องราวที่โรงพยาบาลก่อนหน้านี้แล้ว เรื่องนี้ ทุกคนเองก็ไม่อยากจะปิดบังถังจื่อโม่แล้วด้วยเช่นกัน

“ตอนนี้เกิดสถานการณ์อะไรกัน?” ถังหยุนเฉิงเพิ่งจะกลับมา ยังไม่เข้าใจถึงสถานการณ์โดยรูปธรรมนัก

“ตอนนี้สถานการณ์ก็คือ ช่วงสายๆซือเฉินจับเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ออกมาจากประตูบริษัทตระกูลเย่กรุ้ป จากนั้นคุณปู่เย่ก็ประกาศเรื่องการเกี่ยวดองสมรสกันกับองค์กรโกสต์ซิตี้ แล้วหลังจากนั้นซือเฉินก็แถลงข่าวกับพวกนักข่าวประกาศให้ตัวเองหลุดพ้นจากตระกูลเย่ คุณปู่เย่ก็แกล้งทำเป็นลมไปจนเข้าโรงพยาบาล แล้วถูกจื่อโม่เปิดโปงเข้าครับ” ถังหลินเอ่ยพูดถึงสถานการณ์ตอนนี้อย่างรวดเร็ว

“คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่นี่หน้าไม่อายจริงๆ” ก่อนหน้านี้เฟิ่งเหมียวเหมียวไปรับถังหยุนเฉิงที่สนามบิน เพราะฉะนั้นจึงยังไม่เห็นการถ่ายทอด เกี่ยวกับเรื่องราวเหล่านั้นที่คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ทำนั้นเธอก็เพิ่งจะมารู้ทีหลัง

“ทางองค์กรโกสต์ซิตี้ทางนั้นมีการเคลื่อนไหวอะไรไหม?” ถังหยุนเฉิงเงยหน้ามองไปยังถังหลิน สีหน้ามีความหนักแน่นและจริงจังขึ้นมา ตอนนี้สิ่งที่เขาเป็นกังวลที่สุดก็คือสถานการณ์ขององค์กรโกสต์ซิตี้ทางนั้น

“เมือง Aทางนี้ องค์กรโกสต์ซิตี้ไม่ได้มีการเคลื่อนไหวอะไร ได้ยินว่าหัวหน้าแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ก็อยู่ที่เมืองA แต่กลับไม่ได้ทำอะไรเลยครับ” ถังหลินรีบตอบกลับอย่างรวดเร็ว คำพูดของเขานั้นหยุดชะงักไปเล็กน้อย มองไปทางเย่ซือเฉินแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยพูดต่อ : “แต่สถานการณ์ทางประเทศDทางนั้นไม่ค่อยดีนัก คนขององค์กรโกสต์ซิตี้ที่ประเทศDโจมตีคนของพวกเรา แล้วก็โจมตีคนของซือเฉินด้วย สถานการณ์รุนแรงมาก อีกทั้งพวกเขายังดูจะไม่ได้มีความหมายที่จะรามือไปอย่างเห็นได้ชัดอีกด้วยครับ”

เรื่องนี้ถังหลินได้รับข่าวคราวตั้งแต่แรกแล้ว เพียงแต่เขาให้คนปิดข่าวเอาไว้ ไม่ได้ให้คนบอกกับเย่ซือเฉิน เนื่องจากเรื่องราวที่เกิดกับตัวเย่ซือเฉินในวันนี้นั้นมากเกินไปจริงๆ

เย่ซือเฉินได้ยินคำพูดของถังหลินแล้ว ก็ตะลึงงันไปเล็กน้อย : “ทำไมอยู่ที่ประเทศD?”

“ที่เป็นรูปธรรมนั้นไม่ค่อยชัดเจนนัก แต่คนขององค์กรโกสต์ซิตี้ลงมือที่ประเทศDก็จะต้องลงมือได้สะดวกกว่าอยู่ในพื้นที่ของประเทศเราอยู่แล้ว ประเทศเรามีระบบกฎหมายที่เข้มงวด มีข้อจำกัดมากมาย พวกเขาเองก็ไม่กล้าทำอะไรมั่วซั่วหรอก” เวลาสั้นเกินไป ถังหลินเองก็ยังไม่ได้สืบให้ชัดเจนเช่นกัน