บทที่ 1297 ช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวาน (1)

สติหยวนหยูกระเจิดกระเจิงแล้ว แต่เธอรู้ว่าตัวเองต่อต้านไม่ได้ และเธอก็ไม่มีปัญญาต่อต้าน“เมื่อกี้ผมบอกคุณแล้ว คุณไม่ตายก็ได้ และผมก็จะช่วยคุณ คุณลองใช้สมองดู คุณเป็นคนฉลาด ผมเชื่อว่าคุณเข้าใจความหมายของผม”เสียงของอีกฝ่ายค่อยๆแว่วเข้ามา ประโยคสุดท้ายมีความหมายอย่างชี้แจ้ง

หยวนหยูกระพริบตารัวๆ ในสมองมีความคิดหนึ่งโผล่ขึ้นมา เธอเข้าใจความหมายของอีกฝ่ายเลือนรางแล้ว

“เข้าใจแล้วเหรอ？เข้าใจก็ดี”อีกฝ่ายฉลาดมากจริงๆ หยวนหยูยังไม่ได้พูดอะไร อีกฝ่ายก็รู้ว่าหยวนหยูเข้าใจแล้ว ดังนั้นเวลานี้ น้ำเสียงของอีกฝ่ายปะปนไปด้วยเสียงหัวเราะ

“ทำไมต้องทำแบบนี้？คุณหมายความว่ายังไง？คุณคิดจะทำอะไรกันแน่？”หยวนหยูเข้าใจความหมายของอีกฝ่าย แต่ไม่เข้าใจว่าทำไปเพื่ออะไร

หยวนหยูรู้ว่าคนผู้นี้ เพื่อเป้าหมายของตัวเอง เขาทำได้ทุกอย่าง หยวนหยูก็รู้ว่าชีวิตของเธอไม่ได้สำคัญอะไรกับอีกฝ่าย ดังนั้นคนผู้นั้นไม่จำเป็นต้องทำเรื่องให้ยุ่งยากเพียงนี้เลย

“ทำตามที่ฉันบอก ไม่ต้องถามเรื่องอื่น”น้ำเสียงของปลายสายเย็นเยียบและเข้มขรึมอีกครั้ง

“ยังมีอีก เมื่อคุยเสร็จแล้วก็รีบทำลายมือถือทิ้งทันที ต้องไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้ ถังหลินไม่ใช่คนธรรมดา ให้เขาพบความผิดปกติไม่ได้แม้แต่นิดเดียว หากคุณทำไม่ได้ ฉันก็ไม่รับรองว่าจะทำตามที่รับปากคุณไว้ได้หรือไม่”สิ้นเสียง อีกฝ่ายก็ตัดสายทิ้งทันที เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายมั่นใจว่าหยวนหยูจะเชื่อฟัง และต้องทำตามแน่นอน

หยวนหยูมองมือถือที่ถูกตัดสายก็รู้สึกหมดอาลัยตายอยาก เธอไม่นึกเลยว่าคนผู้นั้นจะบีบให้เธอทำเช่นนี้

ทว่าเธอคัดค้านได้ไหม？ไม่ได้เลย เพราะหยวนหยูรู้ว่าหากเธอไม่ทำตาม ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร

หากเธอทำตามที่คนผู้นั้นบอก หากเกิดเรื่องขึ้นกับเธอ เรื่องอื่นก็จะ……

หยวนหยูกำลังครุ่นคิด มือถือก็ดังขึ้นกะทันหัน เธอรีบมองไปยังหน้าจอมือถือ พบว่าเป็นข้อความฉบับหนึ่ง ไม่ต้องคิดก็รู้ว่า คนผู้นั้นส่งข้อความหาเธอ

คนผู้นั้นระมัดระวังมาก อีกฝ่ายส่งเป็นข้อความเสียงมา ถึงแม้จะเป็นมือถือใช้งานชั่วคราว ถึงแม้จะเป็นเบอร์ใหม่ใช้ได้ชั่วคราวเท่านั้น ทว่าคนผู้นั้นก็ระวังตัวเสมอ

‘ฉันขอเตือนว่าอย่าคิดตุกติกเด็ดขาด’ประโยคที่แสนเรียบง่าย ทว่าการเตือนและข่มขู่ชัดเจนมาก เมื่อครู่เธอคิดนอกลู่นอกทาง คนผู้นั้นก็ส่งข้อความมาทันที ช่างน่ากลัวยิ่งนัก

หยวนหยูรู้ว่าเธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคนผู้นั้น หากเธอคิดจะต่อกรกับคนผู้นั้น เธอต้องแพ้อย่างอเนจอนาถแน่

‘อะไรที่ฉันพูด ฉันทำได้ทั้งนั้น คุณควรเชื่อว่าฉันจะไม่หลอกคุณ เพราะทำแล้วก็เปล่าประโยชน์’อีกฝ่ายมองหยวนหยูจนทะลุปรุโปร่ง มีข้อความเพิ่มขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่งเป็นวิธีการปกติของคนผู้นั้น

หยวนหยูเห็นข้อความนี้แล้ว ดวงตาพลันกระพริบถี่ๆ หยวนหยูเชื่อคำพูดของอีกฝ่าย เพราะคนผู้นั้นไม่เคยหลอกเธอมาก่อนจริงๆ สิ่งที่รับปากไว้ อีกฝ่ายทำได้เสมอ

คนอื่นทำเรื่องพวกนั้นไม่ได้ แต่คนผู้นั้นทำได้

ความคิดของหยวนหยูที่ผุดขึ้นมาเมื่อครู่ โดนสองข้อความนี้สยบเรียบร้อย อันที่จริงเธอก็ไม่กล้าขัดคำสั่งคนผู้นั้นจริงๆหรอก

ดังนั้นตอนนี้เธอต้องทำตามคนผู้นั้นเท่านั้น