บทที่ 1305 ความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวของเทพธิดาเวิน (3)

“วิธีโง่ๆอะไรหรือ?”ถังหลินกับเย่ซือเฉินมองไปยังเวินลั่วฉิง ในสถานการณ์แบบนี้จะมีวิธีอะไรได้อีกกัน?

อีกทั้งเวินลั่วฉิงยังพูดว่าวิธีโง่ๆอะไรนั่นอีก? แต่ไม่ว่าจะเป็นวิธีที่โง่หรือเปล่า เพียงแค่ใช้ได้ก็โอเคแล้ว เนื่องจากว่าเวินลั่วฉิงเป็นคนเสนอออกมา ใบหน้าของถังหลินกับเย่ซือเฉินจึงปรากฏความรอคอยขึ้นมา

“หาคนที่ปรากฏตัวในกล้องวงจรปิดแต่ไม่ได้เข้ามาในโรงพยาบาลค่ะ” เวินลั่วฉิงเห็นความรอคอยบนใบหน้าของเย่ซือเฉินกับถังหลินแล้ว มุมปากก็อดที่จะกระตุกขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้

เธอก็ไม่ได้มีวิธีดีๆอะไร เกรงว่าจะทำให้การรอคอยของพวกเขาต้องผิดหวังเข้าแล้ว

“ฉิงฉิง ฉันไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม? คนที่ปรากฏตัวในกล้องวงจรปิดมีเป็นหลายพันคน ในนั้นก็มีคนจำนวนไม่น้อยที่ไม่ได้เข้าไปในโรงพยาบาล วิธีนี้ของเธอ นี่มัน.....” การรอคอยบนใบหน้าของถังหลินนั้นหายไปทันที วิธีนี้เป็นเหมือนการงมเข็มในมหาสมุทร ยากเกินไปแล้ว

คนมากมายขนาดนั้น คงจะให้พวกเขาไปหาทีละคนๆไม่ได้หรอกนะ? เขาไม่ได้กลัวว่ามันจะยุ่งยากลำบาก แต่เขากลัวว่าพวกเขาจะพากันไปดูแล้วยังไม่ทันรอให้พวกเขาหาเจอ ก็เกรงว่าคนๆนั้นจะคิดแผนร้ายมาจัดการกับพวกเขาเข้าเสียก่อนแล้ว

“เพิ่มอีกทางนึงก็ได้นะคะ คนที่หยุดอยู่นานๆตรงรอบๆโรงพยาบาล คนๆนั้นจะต้องมองหาคนที่เหมาะสม จะต้องหยุดอยู่ตรงนั้นซักช่วงเวลานึงอย่างแน่นอน” เวินลั่วฉิงเพิ่มขึ้นมาอีกประโยคหนึ่ง ลดขอบเขตที่ดูกว้างนั้นให้เล็กลงมา

“แต่คนเยอะมากเลยนะ กลัวว่าจะหาไม่ได้ง่ายๆขนาดนั้นน่ะสิ คลิปจากกล้องวงจรปิดที่คุณชายห้าฉิงส่งมามีเป็นสิบกว่าคลิป ในคลิปก็มีคนเป็นหลายพันคน” ถังหลินอดที่จะถอนหายใจออกมาไม่ได้ ต่อให้เวินลั่วฉิงจะลดขอบเขตให้เล็กลงแล้ว ความยากก็ยังคงยากมากอยู่เหมือนเดิม

“หาคนที่มีเงื่อนไขสอดคล้องในคลิปนี้ออกมาก่อน” เวินลั่วฉิงเปิดเอาคลิปหนึ่งจากที่เธอเพิ่งดูเมื่อครู่นี้ขึ้น : “ในคลิปนี้มีคนไข้คนนั้นที่เป็นคนส่งโทรศัพท์มือถือให้หยวนหยูอยู่ค่ะ แต่ว่าตรงกลางนั้นมีอยู่ช่วงนึงที่ไม่ได้อยู่ในกล้องวงจรปิดนี้”

ตรงจุดนี้เวินลั่วฉิงเดาได้ตั้งแต่แรกแล้ว ดังนั้นจึงไม่ได้รู้สึกประหลาดใจเลยแม้แต่นิดเดียว : “ฉันเดาว่าจะเป็นในช่วงเวลานี้ที่คนๆนั้นมาหาคนไข้คนนี้ เพราะฉะนั้นเพียงแค่หาในช่วงเวลานี้ หาคนที่สอดคล้องกับเงื่อนไขได้ก็พอแล้วค่ะ”

“ฉิงฉิง....เธอไม่พูดให้เร็วกว่านี่ล่ะ” ถังหลินมองไปยังเวินลั่วฉิง มุมปากก็อดที่จะกระตุกขึ้นมาไม่ได้ ถ้าหากเป็นเช่นนี้ เรื่องก็คงจะยิ่งง่ายมากขึ้น เขารู้สึกว่าเมื่อครู่นี้ฉิงฉิงตั้งใจที่จะไม่พูดออกมา

“ยุ่งกันมาเป็นครึ่งค่อนวัน ก็ไม่นับว่าเสียเปล่า นับว่ายังพบเจออะไรนิดๆหน่อยๆ” ถังหลินพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ วันนี้เขาก็เกือบจะกลุ้มใจแทบตายแล้ว

“หาตัวคนให้เจอก่อนแล้วค่อยว่ากันดีกว่าค่ะ” ถึงแม้เวินลั่วฉิงจะกำหนดขอบเขตเอาไว้แล้ว แต่ยังไม่ได้หาตัวคนนั้นออกมาได้

“เพียงแต่คลิปนี้ ขอบเขตกว้างที่ลดย่อลงมาแล้ว พวกเราหาด้วยกัน คงจะสามารถหาเจอได้เร็วขึ้นนะ” ถังหลินเชื่อในการคาดการณ์ของเวินลั่วฉิง อีกทั้งถ้ายังหาไม่เจออีก ถังหลินรู้สึกว่าสวรรค์ก็คงทนสิ่งนี้ไม่ได้แล้ว

เวินลั่วฉิงเปิดคลิปนั้นขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งสามคนตั้งใจดูด้วยกัน

ถึงแม้ว่าเย่ซือเฉินจะให้กู้หวูไปหาคนไข้คนนั้นที่เอาโทรศัพท์มือถือให้กับหยวนหยูเมื่อวานนี้แล้ว แต่กู้หวูจะหาคนนั้นก็จะต้องใช้เวลา อีกทั้งเกรงว่าคนไข้คนนั้นจะรู้สถานการณ์ไม่มากอีกด้วย

“คนนี้” จู่ๆเย่ซือเฉินก็หยุดกล้องวงจรปิดลง : “ตรงกลางคนนี้หยุดพักอย่างชัดเจนมาก อีกทั้งตรงกันพอดีกับเวลาของคนไข้คนที่ส่งโทรศัพท์มือถือให้กับหยวนหยูด้วย หลังจากที่คนไข้คนนั้นเข้าไปในโรงพยาบาล คนๆนี้ผ่านไปซักพักหนึ่งถึงได้ปรากฏตัวขึ้นในภาพของกล้องวงจรปิดอีกครั้ง แต่เขาไม่ได้เข้าไปในโรงพยาบาล”

“อืม ซือเฉินพูดถูก คนนี้สอดคล้องกับสถานการณ์ทั้งหมดที่ฉิงฉิงพูดมาจริงๆ น่าสงสัยมาก” เห็นได้ชัดว่าถังหลินเองก็สังเกตเห็นคนๆนั้นด้วยเช่นกัน

เวินลั่วฉิงเองก็สังเกตเห็นด้วยอยู่แล้ว เธอยังสังเกตไปถึงอากัปกิริยาบางอย่างของคนๆนั้นด้วย ลักษณะท่าทางของคนนั้นเป็นธรรมชาติอย่างเห็นได้ชัด แต่ฝีเท้านั้นดูจะรีบร้อนอยู่บ้าง ความเร็วในการเดินนั้นเร็วกว่าคนทั่วๆไปเล็กน้อย ดังนั้นเวินลั่วฉิงเองก็มั่นใจเช่นกันว่าคงจะเป็นคนนี้