บทที่ 1309 ใช่เธอหรือเปล่า (1)

“ก็รู้สึกว่าไม่ค่อยเหมาะกับตรรกะเท่าไหร่ คุณกับโจ๋วอันหนานโตมาด้วยกัน คงจะเข้าใจโจ๋วอันหนานมากกว่า คุณไม่มีความคิดอะไรบ้างเลยหรือคะ?”

เวินลั่วฉิงเองก็เพียงแค่คาดเดาเท่านั้น ไม่มีหลักฐาน เธอก็จะไม่ตัดสินอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้เธออยากจะฟังการวิเคราะห์ของเย่ซือเฉิน

ดวงตาของเย่ซือเฉินกระพริบลงเบาๆ ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเล็กน้อย เขาไม่ได้เอ่ยพูดออกมา เห็นได้ชัดว่าเย่ซือเฉินเองก็รู้สึกว่าไม่สมเหตุสมผลเช่นกัน อย่างน้อยๆก็ไม่ใช่สไตล์ของโจ๋วอันหนาน

“ฉิงฉิง เธอแน่ใจนะว่าไม่ได้หึง?” ถังหลินมองไปยังเวินลั่วฉิงแล้วอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ ว่ากันตามความจริงแล้ว เมื่อครู่นี้เขารู้สึกว่าฉิงฉิงกำลังหึง แต่ต่อให้ฉิงฉิงจะรู้สึกหึงก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

โจ๋วอันหนานเป็นคนที่โดดเด่นที่สุดในคนที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นความสามารถ ฐานะทางครอบครัว หรือจะเป็นรูปร่างหน้าตา ล้วนแต่เป็นอันดับหนึ่ง คนแบบนี้มาชอบเย่ซือเฉิน ฉิงฉิงก็ควรจะร้อนใจอยู่แล้ว

“นี่พี่ อย่าพูดแทรกได้ไหม? ตอนนี้พวกเรากำลังพูดถึงคำถามที่จริงจังกันอยู่นะ” เวินลั่วฉิงถลึงตาใส่ถังหลิน ทำไมก่อนหน้านี้เธอถึงไม่รู้สึกนะว่าถังหลินจะพูดมากขนาดนี้

“ใช่ ใช่ คำถามที่จริงจัง โจ๋วอันหนานชอบซือเฉิน นี่คุ้มค่ากับการเป็นคำถามที่จริงจังให้ต้องคุยกันดีๆจริงๆนั่นแหล่ะ แต่ซือเฉินโดดเด่นขนาดนั้น โจ๋วอันหนานชอบซือเฉินก็เป็นเรื่องปกตินะ แปลกอะไรกัน เธอหึงก็หึง จะต้องมาหาเหตุผลอะไรให้มากมายขนาดนั้น” ถังหลินสบสายตาของเวินลั่วฉิงที่จ้องมองมา รอยยิ้มบนใบหน้านั้นก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น จะว่าไปจริงๆแล้วท่าทางหึงหวงของฉิงฉิงเมื่อครู่นี้ก็น่ารักดีออก เขาหวังอยากจะให้ฉิงฉิงน่ารักและมีชีวิตชีวาให้มากเหมือนเมื่อครู่เสียด้วยซ้ำ

เพียงแต่ช่วงนี้ตระกูลถังเกิดเรื่องขึ้นมากมายเหลือเกิน นับตั้งแต่หลังจากที่ฉิงฉิงกลับมายังตระกูลถัง เขาไม่เพียงแต่ไม่สามารถปกป้องฉิงฉิงได้เพียงเท่านั้น ยังทำให้ฉิงฉิงต้องมาเปลืองแรงและหนักใจกับเรื่องของตระกูลถังอีก พี่ชายอย่างเขาเห็นแล้วก็รู้สึกเห็นใจมากจริงๆ

แต่เรื่องวันนี้ยิ่งมุ่งเป้าไปที่ฉิงฉิง พวกเขาสืบเบาะแสที่เป็นประโยชน์มานานขนาดนั้นกลับขาดตอนไปแล้ว ในใจของเขาล้วนเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม ในใจของฉิงฉิงจะต้องรู้สึกไม่สบายใจอย่างแน่นอน ดังนั้นถังหลินอยากจะทำให้เวินลั่วฉิงผ่อนคลายความรู้สึกขึ้นมาบ้าง

เขาก็หวังให้ฉิงฉิงของเขาสามารถหึงหวงมีความออดอ้อนเหมือนกับเด็กผู้หญิงคนอื่นๆเหมือนกัน

“โจ๋วอันหนานชอบซือเฉินก็เป็นเรื่องปกติมาก แต่เธอไม่เคยแสดงความรู้สึกออกมาเลย แม้กระทั่งไม่เคยเปิดเผยออกมาเลยเสียด้วยซ้ำ โจ๋วอันหนานเป็นคนที่มั่นใจตัวเองอย่างเด็ดขาด ทั้งๆที่ชอบแต่กลับไม่แสดงออกมานี่มันไม่สอดคล้องกับสไตล์โจ๋วอันหนานเลยใช่ไหมคะ?” เวินลั่วฉิงเข้าใจถึงเจตนาของถังหลินอยู่แล้ว ดังนั้นจึงไม่ได้คิดเล็กคิดน้อยกับเขา

“โจ๋วอันหนานฉลาดมาตั้งแต่เด็ก และแข็งแกร่งมากเป็นพิเศษอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็จะไม่ยอมแพ้ให้ใครมาตั้งแต่เล็กๆแล้ว เพียงแค่เป็นเป้าหมายที่โจ๋วอันหนานกำหนดอย่างชัดเจนแล้ว เธอก็จะไม่มีทางที่จะไม่คิดหาวิธีเพื่อให้บรรลุไปให้ถึง ตั้งแต่เด็กเพียงแค่เป็นเรื่องที่โจ๋วอันหนานอยากจะทำ ไม่มีอะไรที่เธอทำไม่ได้ สิ่งที่เธออยากจะได้มา ก็ไม่มีทางที่จะไม่ได้มันมาด้วยเช่นกัน วิเคราะห์แบบนี้แล้ว เรื่องนี้ก็ดูไม่ค่อยจะปกติอยู่จริงๆ” คิ้วของถังหลินขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เมื่อครู่นี้เขาไม่ได้คิดอะไรมากมายนัก ตอนนี้ได้ยินเวินลั่วฉิงพูดแบบนี้แล้ว ก็รู้สึกว่าเรื่องนี้แปลกๆอยู่บ้างเช่นกัน

สิ่งที่โจ๋วอันหนานชอบจะต้องปิดซ่อนไว้ทำไมกัน?

ถังหลินหันไปมองเย่ซือเฉิน : “แต่ อาจจะเป็นเพราะเธอกลัวว่าจะถูกซือเฉินปฏิเสธ เธอเองก็ดูหยิ่งมาโดยตลอด”

“พี่ใหญ่ เมื่อกี้เพิ่งจะบอกว่าเรื่องที่โจ๋วอันหนานอยากจะทำก็ไม่มีเรื่องที่เธอทำไม่ได้ สิ่งที่เธออยากได้ก็ไม่มีที่จะไม่ทำให้ได้มันมา ถ้าหากเธอชอบซือเฉินมาหลายปีแล้วจริงๆ แต่จู่ๆซือเฉินกลับแต่งงานแล้ว อีกทั้งยังแต่งงานกับคนที่ทั้งขี้เหร่ทั้งโง่แล้วก็ไม่สามารถมีลูกให้ได้ด้วย แบบนี้พี่รู้สึกว่าโจ๋วอันหนานจะทำอย่างไรคะ?” เวินลั่วฉิงรู้ว่าโจ๋วอันหนานแอบรักเย๋ซือเฉินมาหลายปีขนาดนี้แต่กลับไม่ได้สารภาพรักอาจจะเป็นเพราะกลัวว่าจะถูกเย่ซือเฉินปฏิเสธ

เพราะถึงอย่างไรเมื่อก่อนเย่ซือเฉินก็ปฏิเสธผู้หญิงให้อยู่ไกลเป็นพันลี้มาโดยตลอด ก่อนหน้าฉิงฉิงแล้ว เย่ซือเฉินไม่เคยมีใบหน้าที่ยิ้มแย้มอ่อนโยนกับผู้หญิงคนอื่นมาก่อนเลย

แต่ถ้าหากโจ๋วอันหนานรู้ว่าเย่ซือเฉินแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นจะมีปฏิกิริยาอย่างไรกัน

โดยเฉพาะตอนที่เย่ซือเฉินแต่งงานกับเธอ เธอทั้งขี้เหร่ทั้งโง่ อีกทั้งโจ๋วอันหนานยังรู้อีกด้วยว่าเธอไม่สามารถมีลูกได้