บทที่ 1316 ที่แท้ต่างก็เป็นเรื่องปลอมทั้งนั้น (2)

โจ๋วชิงน่าจะไม่รู้เรื่องในตอนนั้นที่คุณพ่อของหยวนหยูป่วย แน่นอนว่าไม่มีทางไปสืบเกี่ยวกับโรงพยาบาลในมณฑลแน่นอน ดังนั้นในตอนนั้นโจ๋วอันหนานแค่ลบข้อมูลการพักที่โรงพยาบาลในเมืองAก็ถือว่าครอบคลุมมากแล้ว!!

แน่นอน ตอนนั้นโจ๋วอันหนานก็คงคิดไม่ถึงว่าเวลาผ่านไปแปดปีจะสามารถเกี่ยวโยงเรื่องในตอนนั้นออกมาได้อีก

“วันนี้โจ๋วอันหนานยังสามารถบังคับให้หยวนหยูฆ่าตัวตาย แสดงว่าคุณพ่อของหยวนหยูอาจจะยังมีชีวิตอยู่” เวินลั่วฉิงในขณะนี้มั่นใจมากๆ หากไม่ใช่เพราะคุณพ่อของหยวนหยูยังมีชีวิตอยู่ หยวนหยูไม่มีทางเชื่อฟังโจ๋วอันหนานแน่นอน ไม่มีทางฆ่าตัวตายแน่นอน

“คนอยู่ที่ไหน?” เย่ซือเฉินเองก็เห็นด้วยกับคำพูดของเวินลั่วฉิงมากๆ ทว่าคุณพ่อของเวินลั่วฉิงอยู่ที่ไหน?

“ไม่มีทางอยู่ที่โรงพยาบาลตระกูลโจ๋วแน่นอน หลายปีมานี้ไม่มีทางที่หยวนหยูจะไม่ไปเยี่ยมคุณพ่อของตัวเอง แน่นอน และเป็นไปไม่ค่อยได้ที่จะอยู่ในโรงพยาบาลของโจ๋วอันหนานเอง ไม่ว่ายังไงแล้วโจ๋วอันหนานก็ทำเรื่องพวกนี้โดยที่ปิดบังโจ๋วชิง เธอไม่อยากให้โจ๋วชิงมีโอกาสรู้เรื่องนี้แน่นอน” เวินลั่วฉิงตัดสองที่นี้ออกก่อน ถึงแม้ว่าสองที่นี้จะมีเครื่องมือการแพทย์ที่ดีที่สุด

“โจ๋วอันหนานน่าจะยังมีห้องทำงานที่คนนอกไม่รู้” ไม่ว่ายังไงแล้วเย่ซือเฉินกับโจ๋วอันหนานก็รู้จักกันมานานขนาดนี้ ถือว่ารู้จักโจ๋วอันหนานอยู่

“ไปหาโจ๋วชิงเถอะ” เย่ซือเฉินไม่อยากเสียเวลาไปสืบห้องทำงานที่ลึกลับของโจ๋วอันหนานแล้ว เย่ซือเฉินอยากเปิดเผยเรื่องนี้ออกมาแล้ว

เรื่องนี้โจ๋วชิงมีสิทธิ์ที่จะต้องรับรู้ แปดปีแล้ว ก็เป็นเวลาที่โจ๋วชิงต้องรู้ความจริงในตอนนั้นแล้ว

“อืม” สำหรับความเห็นของเขา เวินลั่วฉิงเห็นด้วยเป็นอย่างมาก เรื่องของโจ๋วอันหนานโจ๋วชิงน่าจะรู้ดีที่สุดแล้ว ดังนั้นเรื่องนี้ให้โจ๋วชิงออกหน้าน่าจะง่ายกว่า

อีกอย่างเรื่องนี้ก็ควรจะบอกโจ๋วชิงจริงๆ ถึงแม้ว่าสำหรับโจ๋วชิงแล้วจะโหดร้ายเกินไป ทว่าเธอเชื่อว่าโจ๋วชิงยอมที่จะรู้ความจริง ก็ไม่อยากที่จะถูกปิดบังต่อไป

เย่ซือเฉินกดโทรเบอร์ของถังหลินอย่างรวดเร็ว “พี่ใหญ่ สืบเจอแล้ว”

“สืบเจอแล้ว เกิดอะไรขึ้น?” น้ำเสียงของถังหลินดูตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัดเจน เขาคิดไม่ถึงว่าเย่ซือเฉินจะได้ผลลัพธ์เร็วขนาดนี้ เขาสืบไปจะครึ่งวันไม่เจออะไรเลย ตอนนั้นเย่ซือเฉินใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมงก็สืบเจอแล้ว

นี่ดูเหมือนเขาไร้ประโยชน์เกินไปหรือเปล่า?

“พี่ใหญ่ พวกเราไปโรงพยาบาลตอนนี้เลย ไปพบโจ๋วชิง เจอหน้ากันแล้วค่อยคุยรายละเอียด เรื่องนี้โจ๋วชิงมีสิทธิ์ที่ต้องรู้” เย่ซือเฉินรีบพูดการตัดสินใจของตัวเองออกมา

“อืม ได้ ฉันรอพวกเธออยู่ที่โรงพยาบาล ฉันเรียกโจ๋วอันหนานมาด้วย” ถังหลินรู้ว่าคุยในโทรศัพท์นั้นคุยไม่ชัดเจนแน่นอน อีกอย่างทุกคนอยู่กันครบแล้วพูดให้ชัดเจนคือสิ่งที่ดีที่สุด

ถังหลินออกจากโรงพยาบาลไม่นานอยู่แล้ว จึงกลับหัวรถกลับไปอีกครั้ง ในตอนที่ถังหลินกลับโรงพยาบาลแล้วไปหาโจ๋วอันหนาน กลับเห็นว่าโจ๋วอันหนานออกจากโรงพยาบาลไปแล้ว

ถังหลินตะลึงงัน โจ๋วอันหนานรีบออกจากโรงพยาบาลเร็วขนาดนี้ เธอจะไปทำเรื่องอะไรหรือเปล่า

ถังหลินกังวลว่าโจ๋วอันหนานจะทำร้ายฉิงฉิง เขาจึงรีบไปที่ห้องผู้ป่วยของหยวนหยู

“โจ๋วชิง นายรีบโทรหาโจ๋วอันหนาน ให้เธอมาโรงพยาบาลหน่อย” ตอนนั้นถังหลินแค่หวังว่าโจ๋วชิงจะสามารถเรียกโจ๋วอันหนานกลับมา ขอแค่โจ๋วอันหนานกลับมาเขาจึงจะวางใจ

ส่วนเย่ซือเฉินก็สืบเรื่องเมื่อแปดปีเจอแล้ว เรื่องต่อจากนี้โจ๋วอันหนานก็ควรจะอยู่ในสถานการณ์ด้วย

“ทำไมเหรอครับ?” โจ๋วชิงเห็นสีหน้าของถังหลินแล้วรู้สึกแปลกใจ และไม่เข้าใจ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมถังหลินต้องให้เขารีบเรียกโจ๋วอันหนานกลับมา

“นายให้เธอกลับมาก่อน เรื่องอื่นเดี๋ยวฉันอธิบายกับนาย” ถังหลินในตอนนั้นไม่รีบที่จะอธิบาย อีกอย่างเรื่องนี้รอให้เย่ซือเฉินมาก่อนค่อยพูดจะดีสุด

ถึงแม้ว่าในใจของโจ๋วชิงจะมีความสงสัย ทว่า สำหรับการขอร้องของถังหลิน เขาไม่ได้ลังเลนานเกินไป เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วรีบโทรออก

“เดี๋ยวก่อน” แต่ว่าในตอนที่โจ๋วชิงกดโทรออกมา ถังหลินกลับเรียกเขาไว้กะทันหัน

โจ๋วชิงขมวดคิ้ว มองไปทางเขาด้วยความสงสัย วันนี้พี่ใหญ่ไม่เหมือนกับวันปกติเลย

“นายบอกกับเธอว่า เหมือนหยวนหยูจะฟื้นแล้ว ให้เธอรีบมา” ถังหลินกังวลว่าโจ๋วอันหนานจะไม่มา ดังนั้นเขาจำเป็นต้องใช้ความเล่ห์เหลี่ยมเล็กน้อย

“พี่ใหญ่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นครับ?” โจ๋วชิงได้ยินคำพูดของถังหลินแล้วก็อึ้งไปเลย ความหมายของพี่ใหญ่คือให้เขาโกหกให้โจ๋วอันหนานมา?

แต่ว่าเพราะอะไร?

“ทำตามที่ฉันบอก เดี๋ยวนายก็รู้” ถังหลินไม่ได้อธิบายเพิ่ม เรื่องบางเรื่องจำเป็นต้องให้เย่ซือเฉินนำหลักฐานมาจึงจะพูดได้ชัดเจน อีกอย่างเมื่อกี้เย่ซือเฉินก็ไม่ได้พูดอะไรมากมายในโทรศัพท์ เขาไม่ค่อยเข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่