บทที่ 1318 เธอตั้งใจทำ (2)

นึกถึงเรื่องพวกนี้แล้ว ในใจของโจ๋วอันหนานก็แอบตื่นต้นไม่ไหว เอาตามจริง นานมากแล้วที่เธอไม่เจอกับเย่ซือเฉิน และเธอกับเย่ซือเฉินก็ไม่ติดต่อกันนานมากแล้ว ตั้งแต่ที่เวินลั่วฉิงกลับบ้านถัง เธอกับเย่ซือเฉินก็ไม่เคยโทรหากันเลย

ต่างก็เพราะเวินลั่วฉิง ก่อนที่เวินลั่วฉิงจะปรากฏตัว ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเย่ซือเฉินสนิทกันมาก ตอนนั้น เย่ซือเฉินเชื่อฟังเธอมากๆ

ขณะที่โจ๋วอันหนานกำลังคิดอยู่ ประตูห้องผู้ป่วยถูกผลักออก โจ๋วอันหนานรีบเงยหน้าขึ้นมอง จากนั้นก็เห็นเย่ซือเฉินกำลังผลักประตูห้องออก ทว่าเย่ซือเฉินกลับไม่รีบเข้ามา แต่ให้เวินลั่วฉิงที่อยู่ข้างหลังเข้ามาก่อน เขาช่วยเวินลั่วฉิงเปิดประตู

ในมือของเย่ซือเฉินยังถือผลไม้ไว้ด้วย แล้วก็อาหารบำรุงเล็กน้อย ตอนนี้ยังช่วยเวินลั่วฉิงเปิดประตูอีก ช่วยเวินลั่วฉิงกั้นประตู ส่วนในมือของเวินลั่วฉิงถือดอกไม้ว่าช่อหนึ่ง

นี่สำหรับเย่ซือเฉินแล้วไม่เป็นอะไร ทว่าขณะนี้โจ๋วอันหนานมองแล้วกลับรู้สึกแทงตาเป็นพิเศษ

เวินลั่วฉิงเป็นคนตายเหรอ? ไม่รู้จักช่วยเย่ซือเฉินถือหน่อยเลย อีกอย่างซือเฉินถือของมากมายขนาดนั้น เวินลั่วฉิงยังให้ซือเฉินช่วยเธอเปิดประตูอีก? ทำไมเวินลั่วฉิงไม่ดูเลย?

ในตอนที่เวินลั่วฉิงเดินเข้ามาแล้ว เย่ซือเฉินจึงจะเดินตามเข้ามา จากนั้นก็ปิดประตู

เย่ซือเฉินวางผลไม้และอาหารบำรุงลงก่อน จากนั้นก็หันไปรับดอกไม้จากในมือของเวินลั่วฉิง วางอยู่โต๊ะข้างๆ

ท่าทางทั้งหมดดูเป็นธรรมชาติมาก อ่อนโยนมาก เอาใจมาก โจ๋วอันหนานเห็นแล้วตาแดงเลย

เธอไม่เคยเห็นเย่ซือเฉินแบบนี้มาก่อนเลย เธอไม่เคยรู้เลยว่าเย่ซือเฉินจะดูแลคนเก่งแบบนี้

ในสายตาของเธอ เย่ซือเฉินมาโดยตลอด ดูสูงส่งส่ง

แน่นอนว่าเวินลั่วฉิงเองก็เห็นแววตาที่โจ๋วอันหนานมองมาแล้ว ทว่าเธอตั้งใจทำเป็นมองไม่เห็น แต่ว่า ก่อนหน้านี้โจ๋วอันหนานปกปิดมาโดยตลอด ตอนนี้เหมือนว่าไม่ได้ปกปิดแล้ว มองเย่ซือเฉินตรงๆ เลย

เวินลั่วฉิงมองไปทางถังหลิน ดูเหมือนว่าเมื่อกี้ถังหลินจะพูดอะไรบางอย่างที่กระทบต่อโจ๋วอันหนานแล้ว หรือว่าโจ๋วอันหนานน่าจะรู้ว่าพวกเขาเริ่มสงสัยเธอแล้ว ดังนั้นจึงไม่ได้พยายามปกปิดเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว

โจ๋วอันหนานมองดูเย่ซือเฉินแบบนี้ทำให้ในใจของเวินลั่วฉิงไม่สบายใจ

เย่ซือเฉินคือผู้ชายของเธอ หากไม่มีอุบัติเหตุในวันนี้ เธอกับเย่ซือเฉินจดทะเบียนสมรสแล้ว

โจ๋วอันหนานรู้เรื่องพวกนี้อยู่แล้วแท้ๆ ยังจ้องเย่ซือเฉินแบบนี้ คิดว่าเธอตายแล้วเหรอ?

ในตอนที่เย่ซือเฉินวางดอกไม้ลงแล้วหันมา เวินลั่วฉิงยื่นมือไปจัดผมให้เย่ซือเฉิน ท่าทางดูสนิทสนมมาก

เย่ซือเฉินตะลึงงันไปสักพัก จากนั้นก็ยิ้ม เย่ซือเฉินหน้าตาหล่ออยู่แล้ว พอยิ้มที ทันใดนั้นในห้องก็ดูสว่างไปเลย

โจ๋วอันหนานตะลึงงันไปเลย เธอรู้จักกับเย่ซือเฉินมานานขนาดนี้ น้อยมากที่จะเห็นเย่ซือเฉินยิ้ม ยิ่งไปกว่านั้นคือไม่เคยเห็นเย่ซือเฉินยิ้มแบบนี้มาก่อนเลย

โจ๋วอันหนานมองดูเย่สือเฉิน นัยน์ตาเริ่มมีความคลั่งแล้ว เขายิ้มแล้วสวยมากจริงๆ สวยยิ่งกว่าสิ่งใดๆ บนโลกใบนี้

โจ๋วอันหนานเย็นชามาโดยตลอด ไม่ว่ากับใครก็ทำท่าทีสูงส่ง มีเพียงแต่อยู่ต่อหน้าซือเฉินที่เป็นเช่นนี้

แน่นอนว่าถังหลินเห็นสีหน้าการคลั่งของโจ๋วอันหนานแล้ว นัยน์ตาของถังหลินก็เย็นชาลงอย่างเห็นได้ชัดเจน

โจ๋วชิงในขณะนี้มองไปทางเย่ซือเฉิน ดังนั้นจึงไม่ได้สังเกตเห็น “ซือเฉิน พี่ใหญ่บอกว่านายมีเรื่องจะพูด เรื่องอะไร?”

ในตอนที่โจ๋วชิงพูดประโยคนี้ น้ำเสียงดูเป็นธรรมชาติมาก เขาคิดว่าเย่ซือเฉินจะพูดเรื่องเครื่องดับฟัง เขาคิดว่าโจ๋วอันหนานอาจจะมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เล็กน้อย เย่ซือเฉินก็แค่อาจจะอยากถามโจ๋วอันหนานดู อาจจะแค่เพราะอยากหาเบาะแสบางอย่างจากโจ๋วอันหนาน

เย่ซือเฉินมองไปทางโจ๋วชิง เห็นนัยน์ตาของโจ๋วชิงแล้ว เย่ซือเฉินแอบสูดหายใจลึก ตอนนี้โจ๋วชิงยังไม่รู้ ดังนั้นโจ๋วชิงสามารถสงบสติอารมณ์เช่นนี้ได้ หากต่อจากนี้โจ๋วชิงได้ยินเรื่องที่เขาจะพูดแล้ว เขากลัวว่าโจ๋วชิงจะรับไม่ไหว อาจจะระเบิดแตกได้

ทว่า เขาก็ไม่สามารถปกปิดโจ๋วชิงได้ ไม่ว่ายังไงแล้วตอนนั้นหยวนหยูก็ถูกโจ๋วอันหนานบังคับให้จากโจ๋วชิงไป หยวนหยูนั้นบริสุทธิ์ และรักโจ๋วชิง โจ๋วชิงน่าจะรู้เรื่องพวกนี้

โจ๋วอันหนานได้ยินคำพูดของโจ๋วชิงแล้วก็ได้สติกลับมา สมองก็ตื่นเล็กน้อย จริงด้วย เย่ซือเฉินจะพูดอะไรกันแน่

“ซือเฉิน นายจะพูดเรื่องอะไรกันแน่? โจ๋วชิงยังเรียกฉันมาด้วย เรื่องนี้เกี่ยวกับฉันเหรอ?” โจ๋วอันหนานมองไปทางเย่ซือเฉิน ริมฝีปากยิ้มโค้ง บนใบหน้ามีรอยยิ้มเล็กน้อย สำหรับเย่ซือเฉินแล้วเธอไม่ได้เย็นชาเหมือนที่ทำกับคนอื่น