บทที่ 1329 เรื่องพลิกผัน เฮฮาล่ะสิทีนี้ (1)

“เถียงอะไรกัน มีอะไรให้เถียงกันนักหนา” ดอกเตอร์กู่มองมายังพวกเขา จากนั้นก็ลั่นวาจาเช่นนี้ออกมา “พวกนายแต่ละคนจำเป็นต้องเดือดเนื้อร้อนใจขนาดนี้ไหม เรื่องเล็กนิดเดียว กลับตีตนไปก่อนไข้？”

สิ้นเสียงดอกเตอร์กู่ ทุกคนต่างพากันงงเป็นไก่ตาแตก

เรื่องเล็ก？อย่างนี้ถือว่าเรื่องเล็ก？

ตอนนี้หยวนหยูอาจจะนอนสลบไสลไปชั่วชีวิต ยังนับว่าเป็นเรื่องเล็กอีกเหรอ？

โจ๋วอันหนานทำเรื่องเลวร้ายมากมาย แต่ตอนนี้พวกเขายังไม่มีหลักฐาน ทำอะไรโจ๋วอันหนานไม่ได้ อันนี้ยังเรียกว่าเรื่องเล็กอีกเหรอ？

ตอนนี้โจ๋วอันหนานทำตัวเหมือนปลากระดี่ได้น้ำต่อหน้าพวกเขา มันยังเป็นเรื่องเล็กอีกเหรอ？

ทุกเรื่องที่กล่าวมา เกรงว่าคงไม่มีเรื่องไหนเป็นเรื่องเล็กนะ？

สิ่งที่ดอกเตอร์กู่กล่าวว่าเรื่องเล็ก ตกลงพูดถึงเรื่องไหนกัน？！

ชั่วพริบตา สายตาทุกคนจ้องมองไปยังดอกเตอร์กู่อย่างพร้อมเพรียงกัน

“ยังไม่ตาย แค่สลบเท่านั้น เรื่องเล็กแค่นี้ พวกนายจำเป็นต้องถึงขั้นนี้ไหม？”ดอกเตอร์กู่เปรยขึ้นในท่ามกลางสายตาที่จับจ้อง

ความหมายของดอกเตอร์กู่ก็คือการที่หยวนหยูไม่รู้สึกตัวนั้นเป็นเรื่องเล็ก

ทุกคนพากันตกตะลึงพรึงเพริดอีกครั้ง ในสายตาดอกเตอร์กู่คือ เรื่องเล็ก？

ตอนนี้อาการหยวนหยูรุนแรงอย่างนี้ มองหน้าโจ๋วชิงก็รู้ได้

มองหน้าโจ๋วชิงก็รู้ว่ามีโอกาสช่วยให้หยวนหยูฟื้นขึ้นมาไม่มาก ไม่งั้นเมื่อกี้โจ๋วชิงคงไม่พูดอย่างนั้นกับโจ๋วอันหนานหรอก

แน่นอน หยวนหยูไม่รู้สึกตัวเป็นกุญแจของเรื่องทั้งหมด ทว่าดอกเตอร์กลับบอกว่าเป็นเรื่องเล็ก

ดอกเตอร์กู่พูดอย่างนี้หมายถึงตัวเองช่วยหยวนหยูฟื้นได้หรือเปล่า？

อย่างนี้ไม่ผิดแน่？น่าจะเข้าใจแบบนี้ได้？

“ดอกเตอร์กู่ คุณหมายความว่ายังไงครับ？คุณช่วยให้หยวนหยูฟื้นขึ้นมาได้เหรอครับ？”โจ๋วชิงได้สติก็รีบถาม ทว่าเขาก็ไม่ได้ตั้งความหวังสูงนัก เพราะเขารู้อาการของหยวนหยูในตอนนี้ดี

เขาสงสัยกระทั่งเข้าใจความหมายที่ดอกเตอร์กู่สื่อหรือไม่ ทว่าความหวังอันริบหรี่ก็บังเกิดขึ้นในหัวใจโจ๋วชิง เขาหวังว่าเขาจะเข้าใจถูก และหวังว่าดอกเตอร์กู่จะช่วยหยวนหยูได้

เวลานี้โจ๋วอันหนานก็อึ้งไปตามๆกัน ไม่ได้โอ้อวดและหยิ่งผยองเฉกเช่นเมื่อครู่อีก เธอจ้องมองดอกเตอร์กู่อย่างไม่คลาดสายตา รอคำตอบของดอกเตอร์กู่

“อาการของเธอไม่ได้รุนแรง ผมจะออกสั่งยาให้ นายตุ้มให้เธอดื่ม เธอก็จะฟื้นเอง”ดอกเตอร์กู่ประสานตากับแววตาวาดหวังรอคอยของโจ๋วชิงก็อดกระตุกมุมปากไม่ได้“ไม่ใช่เรื่องใหญ่ซะหน่อย ไม่จำเป็นต้องแตกตื่นขนาดนี้หรอก”

ครั้งนี้ดอกเตอร์กู่พูดชัดแจ้งมาก หากไม่ใช่คนโง่เง่าก็จะฟังเข้าใจทั้งหมด

“จริงเหรอครับ คุณมีวิธีจริงๆเหรอครับ ดีจังเลยครับ ดีมากๆเลย” โจ๋วชิงทั้งดีใจระคนประหลาดใจ ถึงตอนนี้เขายังคงรู้สึกว่าไม่ค่อยเป็นไปได้ ทว่าเขาเชื่อในคำพูดของดอกเตอร์กู่ ซึ่งใบหน้าดอกเตอร์กู่เงียบสุขุมมาก ไม่มีทีท่ากลืนไม่เข้า คายไม่ออกเลย น้ำเสียงก็หนักแน่นมาก เขาจึงไม่มีเหตุผลสงสัยอีกฝ่าย

เหนือคนยังมีคน เหนือฟ้ายังมีฟ้า โจ๋วชิงไม่ด่วนสรุปว่าตัวเองทำไม่ได้ คนอื่นก็ทำไม่ได้เช่นกัน

“เป็นไปได้ยังไง มันเป็นไปไม่ได้”เวลานี้โจ๋วอันหนานไม่อาจวางมาดสูงส่งได้อีกต่อไป เธอถึงขั้นอดตวาดเสียงไม่ได้

เธอใช้ยากับหยวนหยูไปถึงสามตัว ยาสามตัวรวมกันทำให้หยวนหยูไม่รู้สึกตัว มันเท่ากับโดนยาพิษไปสามอย่าง ซึ่งยาพิษสามอย่างต้องมีวิธีแก้แตกต่างกันไป และยังจำเป็นต้องหายาแก้พิษที่แม่นยำถึงจะได้

ทว่ากู่หยูบอกว่าจ่ายยาหนึ่งชุดก็สามารถช่วยหยวนหยูได้แล้ว มันเป็นไม่ได้？

เดิมทีโจ๋วอันหนานยังคิดว่าถึงแม้กู่หยูกับโจ๋วชิงจะช่วยให้หยวนหยูฟื้นขึ้นมาได้ แต่อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาหลายเดือน ทว่าเมื่อฟังจากความหมายของกู่หยูก็คือ หยวนหยูสามารถฟื้นขึ้นมาทันที