บทที่ 1331แย่งผู้ชายกลับไปคนนึง（1）

“ผู้ชาย”เวินลั่วฉิงขยับริมฝีปากเล็กน้อย ได้ให้คำตอบออกมาโดยตรง ทันใดนั้นได้ทำเอากู้หวูตกใจจนเข่าอ่อนไปเลย

“ผู้ชายมีดีอะไร ทำไมต้องไปแย่งด้วยครับ คุณหญิงจะเอาผู้ชายแบบไหนยังต้องไปแย่งด้วยเหรอครับ……ไม่ ไม่ใช่สิ คุณหญิงมีลูกพี่อยู่ คุณหญิงมีลูกพี่ก็พอแล้วนี่ครับ”กู้หวูตกใจอย่างแรง ความต้องการจะอยู่รอดที่แข็งแกร่งทำให้เขาจำต้องคิดหาวิธีห้ามปราม

ถ้าหากเขาช่วยคุณหญิงแย่งผู้ชายกลับไปจริงๆ คาดว่าชีวิตน้อยๆของเขาก็คงต้องจบเห่แล้ว

ร่างกายของคนไขกุญแจก็แข็งทื่ออย่างเห็นได้ชัด ความเคลื่อนไหวก็เปลี่ยนไปค่อนข้างแข็งทื่อ แต่เขาไม่ได้หยุดงานในมือลง ยังได้ทำต่อไป

โจ๋วชิงฟังคำพูดของกู้หวูแล้วแสยะยิ้มข้างเดียวไปหลายที อยากหัวเราะ แต่ก็ยังได้กลั้นไว้สุดฤทธิ์

“ยังไขไม่ได้อีกเหรอ？”โจ๋วชิงมองไปที่คนไขกุญแจ เห็นเขายังก้มหน้าก้มตาไขกุญแจอยู่ โจ๋วชิงไม่รู้ว่ากุญแจนี้ไขยากขนาดนี้จริงๆ หรือว่าคนๆนี้จงใจยืดเยื้อเวลากันแน่

“อันนี้ไขค่อนข้างยากครับ มีการป้องกันแน่นหนาหลายชั้น ต้องใช้เวลาอีกสักพักครับ”คนๆนั้นตอบ ท่าทางไม่ได้หยุดลงเลย ดูแล้วจริงจังมาก กุญแจอันนี้คงจะไขยากมากจริงๆ

เพราะยังไงซะกู้หวูแค่อยากให้เวินลั่วฉิงไปจากที่นี่ ไม่ได้บอกว่าไม่เปิดประตู

“คุณหญิง เราปรึกษาหารือกันหน่อยได้มั้ยครับ？”กู้หวูร้อนรนใจมาก ร้อนรนใจสุดๆ เขากลัวลูกพี่จะสับเขาเป็นชิ้นๆจังเลย

เวินลั่วฉิงกลับไม่สนใจเขาเลย เธอแค่มองดูคนไขกุญแจที่อยู่ตรงหน้า

กู้หวูเป็นคนฉลาด แค่ดูท่าทางของเวินลั่วฉิงก็รู้เลยว่าไม่มีอะไรต้องปรึกษาแล้ว

กู้หวูแอบตกตะตึง จากนั้นได้หันไปที่โจ๋วชิง：“คุณชายสองโจ๋วครับ ในห้องนี้ซ่อนผู้ชายอะไรไว้เหรอครับ？”

กู้หวูรู้สึกจะต้องสืบเรื่องนี้ให้ชัดเจนก่อน

“นี่คือห้องนอนของโจ๋วอันหนาน เป็นผู้ชายที่โจ๋วอันหนานซ่อนเอาไว้ ตอนนี้ฉิงฉิงอยากแย่งคนๆนี้ไปจากมือของโจ๋วอันหนาน”โจ๋วชิงนึกถึงปฏิกิริยาของกู้หวูในก่อนหน้านี้แล้ว จู่ๆก็เกิดนึกสนุกขึ้นมา ไหนๆตอนนี้ประตูก็ยังไขไม่ออก แกล้งกู้หวูก็น่าสนุกดีเหมือนกัน ถือเสียว่าฆ่าเวลาก็แล้วกัน

เดิมทีกู้หวูยังรู้สึกโชคดีอยู่นิดๆ แต่นาทีนี้ได้ยินคำพูดเหล่านี้ของคุณชายสองโจ๋วแล้ว กู้หวูได้ตกใจจนอึ้งค้างไปเลย รู้สึกกลัวจนใจสั่นในชั่วขณะ

ผู้ชายที่โจ๋วอันหนานซ่อนเอาไว้？！

เขาย่อมรู้จักโจ๋วอันหนานอยู่แล้ว อัจฉริยะของตระกูลโจ๋ว ความภาคภูมิใจของตระกูลโจ๋ว นั่นลูกรักของพระเจ้าและเป็นเทพธิดาชัดๆ

ผู้ชายที่สามารถถูกโจ๋วอันหนานหมายปอง แถมยังสามารถถูกโจ๋วอันหนานซ่อนเอาไว้ ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน ก็ไม่แปลกเลยที่คุณหญิงจะมาแย่ง

ไม่ ไม่ใช่สิ ถึงผู้ชายของโจ๋วอันหนานจะเยี่ยมแค่ไหน เก่งแค่ไหน ก็ดีสู้ลูกพี่ของเขาไม่ได้หรอก

“คุณหญิง เรามีลูกพี่อยู่ เราไม่จำเป็นต้องแย่งคนอื่นนะครับ”นาทีนี้กู้หวูแทบอยากจะดึงเวินลั่วฉิงไป

เวินลั่วฉิงแอบหัวเราะอยู่ในใจ แต่บนใบหน้าไม่ได้เผยความผิดปกติออกมา ยังคงยืนอยู่ที่นั่นไม่ขยับและไม่พูดจา

ครั้งนี้คุณชายสองโจ๋วก่อเรื่องเธอย่อมไม่ส่งเสียงทำลายโดยตรงอยู่แล้ว

“ไอ้หัวโต ไขประตูไม่ต้องรีบร้อนหรอก……”กู้หวูเห็นว่าพูดโน้มน้าวเวินลั่วฉิงไม่ได้ เลยคิดว่าอย่าเพิ่งไขประตู เขาจะโทรหาลูกพี่และขอคำชี้แนะจากลูกพี่ก่อน

ครั้งก่อน เขาก็ถูกคุณชายน้อยต้มตุ๋นจนแย่พอแล้ว เขาไม่อยากถูกคุณหญิงต้มตุ๋นอีกรอบนะ

ความรูักที่ลูกพี่มีต่อคุณหญิงเขารู้อยู่ ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาจริงๆ ถึงเวลาลูกพี่โกรธคุณหญิงไม่ลงแน่นอน ถ้าอย่างนั้นถึงเวลาความโกรธทั้งหมดของลูกพี่ก็จะต้องมาลงที่เขาแน่นอน

แต่ คำพูดที่เขาจะขัดขวางไอ้หัวโตไขประตูยังพูดไม่จบ ประตูกันขโมยของทางโน้นก็ได้ไขออกทันที ไอ้หัวโตถึงขั้นยังได้ผลักประตูออกโดยตรงด้วย

กู้หวูตะลึงค้างไปเลย ฟ้าเบื้องบนนี่คือไม่เหลือทางหนีทีไล่ไว้ให้เขาเลยสักนิด

ประตูได้ไขออกแล้ว เวินลั่วฉิงกับโจ๋วชิงได้เข้าไปในห้องอย่างไว

“หัวหน้ากู้……”เมื่อกี๊ไอ้หัวโตคงได้ยินคำพูดของกู้หวูแล้วแน่ๆ แต่กู้หวูพูดช้าไปแล้ว

“นายนี่เก่งจริงเลยนะ ท่าทางว่องไวขนาดนี้ทำไม？”กู้หวูยกเท้าขึ้นมาถีบไอ้หัวโตทีนึง：“ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา ถ้าลูกพี่มาคิดบัญชีกับฉัน ฉันก็จะมาคิดบัญชีกับนายเนี่ยแหละ”