บทที่ 1333 วิกฤติที่อันตรายมากๆ（1）

ถังหลินเดาว่าฉิงฉิงกับโจ๋วชิงต้องตรวจสอบเรื่องพ่อของหยวนหยูอยู่แน่เลย ขอให้ทุกอย่างราบรื่น อย่าได้เกิดเรื่องเหนือความคาดหมายอย่างอื่นอีกเชียวนะ！！

ถังหลินแอบถอนหายใจทีนึงแล้วสงบสติอารมณ์ของตัวเอง นาทีนี้ถึงเขาเป็นห่วงมากแค่ไหน ก็ต้องรับประกันว่าทางฝั่งหยวนหยูจะเกิดปัญหาไม่ได้

ถ้าหากหยวนหยูเกิดเรื่อง พวกเขาก็จะไม่มีพยานที่สามารถชี้ตัวโจ๋วอันหนานได้แล้ว แน่นอนว่าเขายิ่งไม่รู้จะบอกกับโจ๋วชิงยังไง

เพราะหยวนหยูอยู่ในสภาพที่หมดสติอยู่ ยาเลยป้อนได้ช้ามาก แต่ด๊อกเตอร์กู่กลับมีความอดทนสุดๆ คอยป้อนทีละนิดอย่างช้าๆ ไม่ได้เลอะออกมาเลย

ในที่สุดยาถ้วยนึงก็ได้ป้อนจนหมด ถังหลินมองหยวนหยูที่อยู่บนเตียงแล้วอดตื่นเต้นไม่ได้

ถ้าหยวนหยูสามารถฟื้นขึ้นมา ไม่เพียงแต่สามารถช่วยฉิงฉิง ยิ่งเป็นการช่วยโจ๋วชิงด้วย

ความรักที่โจ๋วชิงมีให้กับหยวนหยูเขาเห็นอยู่ในสายตา แปดปีก่อนตอนที่โจ๋วชิงเพิ่งเลิกกับหยวนหยูก็เหมือนผีที่สูญเสียวิญญาณ

แปดปีมานี้ โจ๋วชิงไม่เคยมีแฟนเลย คอยเฝ้าคอยปกป้องอย่างซื่อๆมาโดยตลอด ตอนนั้นถ้าไม่ใช่ว่าหยวนหยูเพื่อทำให้โจ๋วชิงเชื่อว่าเรื่องที่ทำนั้นไร้เยื่อใยเกินไป โจ๋วชิงคงไปหาหยวนหยูตั้งนานแล้ว

ตอนนี้โจ๋วชิงรู้ความจริงของตอนนั้นแล้ว รู้ว่าตอนนั้นโจ๋วอันหนานเป็นคนบีบให้หยวนหยูเลิกกับเขา โจ๋วชิงย่อมรู้ด้วยว่าเรื่องที่หยวนหยูทำในตอนนั้นเป็นสิ่งจอมปลอม แค่เพื่อทำให้เขาดูเฉยๆ

การเข้าใจผิดของแปดปีก่อนถือว่าคลียร์แล้ว แต่ตอนนี้หยวนหยูกลับถูกโจ๋วอันหนานทำร้ายจนหมดสติ ถ้าหยวนหยูหมดสติแบบนี้ไปตลอด เขากลัวโจ๋วชิงจะทนไม่ไหวจริงๆ

ด๊อกเตอร์กู่บอกว่าให้หยวนหยูกินยาชุดเดียว หยวนหยูก็จะสามารถฟื้นขึ้นมาได้แล้ว แต่ถังหลินรู้ว่ามันไม่มีทางไวขนาดนั้นหรอก เพราะยังไงซะโจ๋วอันหนานเป็นคนทำให้หยวนหยูหมดสติ

นาทีนี้ในใจของโจ๋วอันหนานก็ตื่นเต้นมาก ถึงแม้ใบหน้าเธอไม่ได้ดูผิดปกติเลย แต่มือที่ห้อยอยู่ข้างกายเธอกลับกุมไว้แน่นอย่างไม่ขาดสาย

นาทีนี้สายตาของโจ๋วอันหนานก็ได้เพ่งมองหยวนหยูที่นอนอยู่บนเตียงตลอด

เย่ซือเฉินออกมาจากห้องผู้ป่วยก็ได้โทรหาเวินลั่วฉิงทันที แต่กลับโทรไม่ติดสักที

เย่ซือเฉินจิตตกเล็กน้อย นึกถึงรอยยิ้มที่ได้ใจและแฝงด้วยความร้ายกาจของโจ๋วอันหนานในก่อนหน้านี้แล้ว สีหน้าของเย่ซือเฉินได้เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

เขารีบค้นหาเบอร์ของโจ๋วชิงแล้วโทรออกไปอย่างไว

แต่มือถือของโจ๋วชิงเหมือนกับของเวินลั่วฉิงเลย โทรยังไงก็โทรไม่ติด

เย่ซือเฉินยิ่งจิตตกเข้าไปใหญ่ เขารู้ว่าเวินลั่วฉิงกับโจ๋วชิงอยู่ด้วยกัน ตอนนี้มือถือของเวินลั่วฉิงกับโจ๋วชิงต่างก็โทรไม่ติด หรือทั้งสองจะเกิดเรื่องขึ้น？！

ไม่ ไม่มีทาง ไม่มีทางเด็ดขาด ฉิงฉิงของเขาจะต้องไม่เป็นอะไร

เย่ซือเฉินนึกถึงก่อนหน้านี้เขาได้เอาเบอร์ของกู้หวูให้เวินลั่วฉิง บอกกับเธอว่ามีธุระก็โทรหากู้หวู เย่ซือเฉินจึงได้ค้นหาเบอร์ของกู้หวูแล้วโทรออกไป

แต่ก็โทรไม่ติดเหมือนกัน

สีหน้าของเย่ซือเฉินเปลี่ยนไปอย่างเร็ว มือถือของทั้งสามคนล้วนโทรไม่ติดเลย เย่ซือเฉินยิ่งคิดก็ยิ่งกลัว

นาทีนี้โจ๋วอันหนานยังรอดูอาการของหยวนหยูอยู่ในห้องผู้ป่วย สำหรับสถานการณ์ของทางฝั่งเวินลั่วฉิงเธอไม่กังวลเลย

เธอก็ไม่กลัวว่าเย่ซือเฉินจะหาเวินลั่วฉิงเจอ เพราะวิลล่าของเธอได้ติดตั้งสัญญาณรบกวนไว้ มือถือของคนทั่วไปอยู่ในวิลล่าเธอจะไม่ได้รับสาย แน่นอนว่าก็โทรไม่ได้เช่นกัน

อยู่ในวิลล่าของเธอ มือถือของไอ้พวกที่บุกเข้าไปในวิลล่าของเธอล้วนเป็นแค่เครื่องตกแต่งเท่านั้น

เย่ซือเฉินติดต่อเวินลั่วฉิงไม่ได้ ภายในระยะเวลาอันสั้นไม่สามารถหาเวินลั่วฉิงเจอแน่นอน ดังนั้นเธอจึงไม่กังวลเลยสักนิดว่าเย่ซือเฉินจะไปช่วยเวินลั่วฉิง

ตอนนี้เธอแค่รอให้หยวนหยูฟื้นขึ้นมาแล้วคิดหาวิธีควบคุมหยวนหยูไว้ อย่าให้หยวนหยูพูดจาซี้ซั้วก็พอ

ถึงแม้ด๊อกเตอร์กู่บอกว่ายาชุดเดียวก็จะสามารถช่วยให้หยวนหยูฟื้นขึ้นมา แต่โจ๋วอันหนานไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ เธอก็ยังเชื่อมั่นอยู่ว่านั่นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

เธออยู่ที่นี่แค่เพื่อป้องกันไว้ก่อนเฉยๆ

แต่นาทีต่อมา โจ๋วอันหนานก็เห็นหยวนหยูที่นอนอยู่บนเตียงได้ลืมตาขึ้นมา

โจ๋วอันหนานตกใจ สีหน้าเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีกในชั่วขณะ นาทีนี้ในใจของเธอช็อกสุดๆ จึงไม่สามารถปกปิดสีหน้าแววตาของตัวเองได้อย่างเพอร์เฟคอีกต่อไป

เธอไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ ไม่อยากเชื่อว่ากู่หยูแค่สั่งจ่ายยามาชุดเดียวก็สามารถช่วยให้หยวนหยูฟื้นขึ้นมาจริงๆ แถมยาชุดนั้นเพิ่งดื่มลงไปได้ไม่นานเอง หยวนหยูก็ฟื้นขึ้นมาแล้ว นี่ก็เร็วเกินไปแล้วมั้ง