บทที่ 1365 หาเรื่องเข้าตัวเอง (1)

“กล้าลงมาได้สักทีนะ” คุณแม่โจว๋พยายามไม่สนใจแววตาของเวินลั่วฉิงที่สร้างความกดดันให้กับตน และแน่นอนว่าคำพูดประโยคนี้ของคุณแม่โจว๋ เต็มไปด้วยความเสียดสี

ท่านย่าถังได้ยินดังนั้นก็โกรธจนหน้าเขียวหน้าดำ ฉิงฉิงของเธอจะไม่กล้าออกมาได้อย่างไร คนที่ทำผิดเห็นชัดๆ ว่าเป็นโจ๋วอันหนานของพวกเขา ส่วนฉิงฉิงเป็นผู้ที่ได้รับความเสียหาย

ท่านย่าถังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคำพูดนี้ของคุณแม่โจว๋ออกมาได้อย่างไร

สีหน้าของเวินลั่วฉิงไม่เปลี่ยนแปลง ไม่แม้แต่จะเหลียวมองคุณแม่โจว๋ด้วยซ้ำ เธอเพียงเดินลงจากบันไดแล้วไปหยุดอยู่ตรงหน้าของคุณแม่โจว๋

“ไหนว่ามาซิว่าเอาหนานหนานของพวกเราไปขังไว้ที่ไหน แกคิดจะทำอะไรกับหนานหนานของพวกเรา สิ่งที่พวกแกทำอยู่มันผิดกฎหมายนะ นี่มันพฤติกรรมของโจรชัดๆ” ตอนนี้ไม่มีการสนใจความรู้สึกของอีกฝ่ายต่อไป คุณแม่โจว๋ไม่แสร้งแกล้งทำเป็นมีมารยาทอีกต่อไปแล้ว นับตั้งแต่เมื่อวานที่รู้เรื่อง คุณพ่อโจว๋กับคุณแม่โจว๋ก็รู้แล้วว่าพวกเขาไม่สามารถมีความสัมพันธ์อันดีกับตระกูลถังได้อีกต่อไปแล้ว

“ใครเป็นโจรนะ ฉันว่าพวกแกต่างหากที่เป็น” ท่านย่าถังเป็นคนใจร้อน ตอนนี้ยิ่งรู้สึกทนไม่ได้เพราะพฤติกรรมของคุณแม่โจว๋ มันสุดจะทน

“พวกแกจับตัวหนานหนานไป แล้วเอาไปขังไว้ที่ไหนก็ไม่รู้ แบบนี้ยังไม่เรียกว่าโจรอีกหรือไง” คุณแม่โจว๋มั่นใจในความมีเหตุมีผลของตัวเองมาก ดังนั้นจึงแผดเสียงดังสนั่น

“เห็นชัดๆ ว่าพวกแกละอายใจ พวกแกอยากทำร้ายหนานหนานของพวกเรา ถ้าพวกแกไม่มีเจตนาไม่ดีก็เอาหนานหนานของพวกเรากลับมาสิ มาเจอหนานหนานของพวกเราซึ่งๆ หน้า” ดวงตาของคุณแม่โจว๋จ้องไปที่เวินลั่วฉิงด้วยความกดดันอย่างเข้มข้น

“คุณหญิงโจ๋วอยากพบโจ๋วอันหนานก็ไปสถานีตำรวจสิ” เวินลั่วฉิงใช้น้ำเสียงแผ่วเบาแล้วมองไปที่เธอด้วยแววตาไร้ความรู้สึก คนแบบนี้เวินลั่วฉิงไม่อยากจะเสียเวลาคุยด้วย แต่ในเมื่อตอนนี้พวกเขามาก่อกวนที่ตระกูลถังแบบนี้ ทำเอาท่านปู่ถังกับท่านย่าถังต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย จะให้เธอไม่สนใจก็ไม่ได้

“อะไรนะ พูดอย่างนี้หมายความว่ายังไง” คุณหญิงโจ๋วคิดจะต้อนถามต่อ แต่เมื่อได้ยินที่เวินลั่วฉิงกล่าวก็คล้ายยังตั้งสติไม่ได้

“หมายความว่าตอนนี้หนานหนานอยู่ที่สถานีตำรวจหรือ” คุณพ่อโจว๋ปฏิกิริยารวดเร็วจึงจับใจความสำคัญในคำพูดของเวินลั่วฉิงได้

“ตอนนี้หนานหนานอยู่ที่สถานีตำรวจ?” คุณแม่โจว๋เริ่มตั้งสติได้ สีหน้าของเธอปรากฏอาการยินดี การที่หนานหนานอยู่กับตำรวจยังดีกว่าปล่อยให้อยู่กับเย่ซือเฉิน อย่างน้อยๆ พวกเขายังสามารถไปพบหนานหนานได้

“พวกคุณกลับไปได้แล้ว” เวินลั่วฉิงไม่ได้ตอบคำถามของคุณแม่โจว๋โดยตรง เพราะพฤติกรรมปากร้ายเมื่อครู่ของคุณแม่โจว๋ แถมท่านย่าถังยังคงโมโหอยู่ เวินลั่วฉิงจึงไม่มีความจำเป็นต้องเกรงใจพวกเขา

คุณหญิงโจ๋วได้ยินเวินลั่วฉิงเอ่ยไล่ตนเองออกมาตามตรงแบบนี้ก็ไม่พอใจ “พวกแกกล้าดียังไงถึงเอาหนานหนานไปส่งตำรวจ หนานหนานไม่ได้ทำอะไรผิด เห็นชัดๆ ว่าพวกแกใส่ร้ายเธอ”

เวินลั่วฉิงขี้เกียจเสวนากับพวกเขาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พอได้ยินคุณหญิงโจ๋วพูดให้ผิดเป็นชอบแบบนี้และหันไปเห็นท่านย่าถังโกรธจนหน้าเขียวหน้าดำ แววตาของเวินลั่วฉิงก็เคร่งเครียดขึ้น “คุณหญิงโจ๋วไม่ต้องห่วง พวกเราเอาตัวโจ๋วอันหนานไปส่งที่สถานีตำรวจพร้อมๆ กับหลักฐานที่บ่งชี้ว่าเธอเป็นคนบงการเรื่องทั้งหมด” เวินลั่วฉิงหยุดพูดแล้วกวาดสายตาไปมองคุณแม่โจว๋กับคุณพ่อโจว๋ ก่อนจะกล่าวเสริมต่อว่า “ต่อไปถ้าพวกคุณอยากเจอหน้าโจ๋วอันหนานคงต้องไปเจอหน้าเธอในคุกแทนแล้ว”

ตอนแรกเวินลั่วฉิงไม่อยากจะสนใจพวกเขา แต่พวกเขามีพฤติกรรมเกินทน และแน่นอนว่าสิ่งที่เวินลั่วฉิงพูดตอนนี้คือความจริงทุกอย่าง ก่อนหน้านี้เย่ซือเฉินโทรมาเธอแล้วบอกว่าได้นำตัวโจ๋วอันหนานไปส่งให้ตำรวจแล้วพร้อมกับหลักฐานครบถ้วน หลักฐานพวกนั้นเพียงพอที่จะทำให้โจ๋วอันหนานติดคุกไปตลอดชีวิต

“เหลวไหล แกอย่ามาเหลวไหลนะ หนานหนานไม่ได้ทำร้ายแก แกต่างหากที่ใส่ร้ายหนานหนาน ฉันจะฟ้องพวกแก ฉันจะจ้างทนาย ฉันจะฟ้องร้องพวกแก” คุณหญิงโจ๋วทนไม่ได้ที่จะให้ใครมาว่าลูกสาวของตนเองผิด แต่สิ่งที่ทนไม่ได้มากกว่าคือลูกสาวของตัวเองต้องเข้าไปอยู่ในคุก

ต่อให้หนานหนานทำเรื่องพวกนั้นจริง ด้วยฐานะและอำนาจของตระกูลโจ๋วแล้วจะต้องหาวิธีทำให้หนานหนานไม่ต้องติดคุกได้แน่

“เชิญ” อารมณ์ของเวินลั่วฉิงเรียบเฉย ไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้อะไรมากนัก เวินลั่วฉิงมั่นใจในความสามารถของเย่ซือเฉิน เย่ซือเฉินเอาโจ๋วอันหนานไปส่งให้ตำรวจเรียบร้อยแล้วและบอกกับเธอแล้วว่าโจ๋วอันหนานจะต้องติดคุกไปตลอดชีวิต นั่นก็หมายความว่าทุกอย่างจะเป็นไปตามนั้น

ต่อให้ตระกูลโจ๋วจ้างทนายที่ดีที่สุดก็ไร้ประโยชน์ แน่นอนว่าต่อให้ตระกูลโจ๋วจะใช้วิธีการตุกติกในการช่วยโจ๋วอันหนานออกมาก็เป็นไปไม่ได้เช่นกัน

เย่ซือเฉินไม่ใช่คนที่ใครจะรังแกได้ง่ายๆ

“ไปกันเถอะ พวกเราไปหาหนานหนานกัน ไปถามให้รู้เรื่องว่าเกิดอะไรขึ้น” หากเทียบกันแล้วคุณพ่อโจว๋ยังมีสติมากกว่าคุณแม่โจว๋อยู่บ้าง