บทที่ 1420 ทำตัวให้เป็นคนได้ไหม（2）

“ไม่ใช่……ทำไมถึง……”เจ้าชายใหญ่ตอนนี้ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เขารู้สึกว่าเหมือนฝันไป

ไม่ ถึงฝันก็ไม่กล้าฝันแบบนี้ นี่มันทำให้คนยากที่จะเชื่อจริงๆ！！

“เจ้าชายใหญ่คือเพื่อนของคุณถังสินะ หวังว่าต่อไปพวกเราจะร่วมมือกันได้”ยู่ต๋าคือคนฉลาด และก็เป็นคนที่ตีสนิทได้กับทุกฝ่าย เขารู้ว่าคืนนี้เป็นเจ้าชายใหญ่ที่เลี้ยงรับรองถังหลิน

ก่อนหน้านี้ใครๆก็รู้ว่าองค์กรโกสต์ซิตี้ไม่ถูกกับถังหลิน ใครต่างก็รู้ว่าคารูต้องมาหาเรื่องถังหลิน แต่ในสถานการณ์เช่นนั้นเจ้าชายใหญ่ยังกล้าเลี้ยงรับรองถังหลิน หมายความว่าความสัมพันธ์เจ้าชายใหญ่กับถังหลินน่าจะไม่เลว และยังหมายความว่าเจ้าชายใหญ่เป็นคนชอบธรรม

ยู่ต๋าก็เพิ่งรู้ว่าถังหลินเป็นคนเย็นชา คนที่ไม่ค่อยพูด แต่เจ้าชายใหญ่ค่อนข้างรับมือด้วยง่าย ต่อไปก็สามารถฝ่าฟันจากเจ้าชายใหญ่คนนี้ได้

“อ้อ อ้อ……”ที่จริงเจ้าชายใหญ่ก็ยังตกใจเรื่องของถังหลิน ตอนนี้ได้ยินคำพูดยู่ต๋า ก็ยังไม่ได้สติคืนมาไปแป๊บหนึ่ง

หลายปีมานี้องค์กรโกสต์ซิตี้ไม่เห็นหัวราชวงศ์ หลายสถานการณ์กษัตริย์ต้องฟังคำพูดของคารู สถานการณ์เช่นนั้นไม่ถือว่าร่วมมือกันจริงๆ

แต่เจ้าชายใหญ่ฟังออกว่าความร่วมมือที่ยู่ต๋าพูดถึงนั้นเป็นความร่วมมือจริงๆ

“ท่านยู่ คุณอยากร่วมมือกับราชวงศ์ ผมพาคุณไปเจอกษัตริย์ได้ ถึงตอนนั้น……”ท่านตูได้ยินคำพูดของยู่ต๋าก็งงอย่างชัดเจน แต่การตอบสนองของท่านตูนั้นไว จึงเข้าไปประจบประแจงทันที

แน่นอนว่าท่านตูก็ฟังออกถึงความจริงใจของความร่วมมือที่ยู่ต๋าพูด ถ้าเรื่องนี้ให้เขาต่อรอง ถึงตอนนั้นกษัตริย์ต้องชื่นชมเขามากขึ้นแน่

“องค์กรโกสต์ซิตี้ของพวกเราไม่ใช่ว่ามีความร่วมมือกับราชวงศ์มาตลอดเหรอ？”ตอนยู่ต๋าหันไปมองที่ท่านตู สายตาหม่นลงอย่างชัดเจน ตอนยู่ต๋าพูดคำนี้ เน้นน้ำเสียงไปที่ความร่วมมือ ซึ่งความหมายก็ชัดเจนอย่างมาก

เรื่องขององค์กรโกสต์ซิตี้กับราชวงศ์ในเมื่อก่อนก็ยังเอาตามเดิม ไม่เปลี่ยน

ยู่ต๋าพูดถึงความร่วมมือใหม่ กับเจ้าชายใหญ่

ท่านตูพูดไม่ออก สีหน้าดูแย่อย่างมากไปแป๊บหนึ่ง

“คุณถัง ขอตัวลา”ยู่ต๋าไม่สนใจท่านตูอีก แต่ก่อนไป ก็ไม่ลืมที่จะบอกถังหลิน

“อือ”ถังหลินพยักหน้านิ่งๆ

“ถังหลิน นี่มันอะไร？สถานการณ์อะไรกันแน่？”ยู่ต๋าออกไป เจ้าชายใหญ่ก็เข้ามาตรงหน้าถังหลินโดยตรง น่าจะเพราะว่าตื่นเต้นมากไป จึงไม่เรียกว่าคุณถัง เรียกว่าถังหลินโดยตรง

“ก็อย่างที่คุณเห็นแหละ”ใบหน้าถังหลินไม่มีความผิดปกติใดๆ เหมือนพูดเรื่องธรรมดา

“อะไรคืออย่างที่ผมเห็นเหรอ？ผมเห็นคนขององค์กรโกสต์ซิตี้มาขอโทษคุณ และยังประนีประนอมกับคุณอีก แต่ทำไมกันเหรอ？ทำไมเรื่องราวกลายเป็นแบบนี้？”เจ้าชายใหญ่ตื่นเต้นหน่อยๆตอนนี้ ดังนั้นเสียงจึงดังขึ้นอย่างชัดเจน

ตอนนี้ท่านตูก็ได้แต่มองไปที่ถังหลิน อยากฟังว่าถังหลินจะพูดอย่างไร

“เจรจากัน คลี่คลายลง ก็แค่นี้”แต่ ถังหลินไม่พูดมาก น้ำเสียงก็ยังคงนิ่งมาก

“คุณไปฆ่าคารูที่ถิ่นขององค์กรโกสต์ซิตี้ จากนั้นกลับมาอย่างปลอดภัย จากนั้นยู่ต๋ายังมาหาถึงที่อีก และขอโทษคุณ และยังพูดเรื่องเงื่อนไขของการแบ่งที่ดินชดใช้ค่าเสียหาย ถังหลินคุณทำได้ไงกันแน่？”ถึงแม้ถังหลินไม่พูดมาก แต่เจ้าชายใหญ่ก็เข้าใจจากคำพูดของยู่ต๋าเมื่อกี๊ไปบ้าง

ก็แค่ เรื่องพวกนั้นทำให้เจ้าชายใหญ่ไม่สามารถเชื่อได้จริงๆ

ถังหลินทำได้อย่างไรกันแน่

ถังหลินไม่พูดอะไรมาก เขาไม่ใช่คนนิสัยชอบโชว์มาเสมอ

ไม่อย่างนั้น ก่อนหน้านี้เขาก็คงไม่พูดถึงเรื่องที่ไปหาคารู ฆ่าคารูตายเลยสักนิดหรอก！！

“คุณถัง คุณช่างสุดยอดเสียจริง”ตอนนี้ท่านตูได้สติคืนมาหมดแล้ว ท่านตูเดินไปตรงหน้าของถังหลิน ด้วยใบหน้าประจบประแจง

ตอนนี้แม้แต่คนขององค์กรโกสต์ซิตี้ต่างกลัวถังหลิน ยู่ต๋าก็เพิ่งพูดไปชัดเจนแล้วว่า ต่อไปคนในองค์กรโกสต์ซิตี้เห็นถังหลินก็จะยอมให้ และยู่ต๋าก็ยังบอกว่าถ้าถังหลินต้องการความช่วยเหลือ ยู่ต๋าจะช่วยแน่นอน

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ท่านตูต้องเอาใจถังหลินดีๆอยู่แล้ว