บทที่ 1461 ทำการตรวจที่โรงพยาบาล (1)

หลายปีมานี้ฉิงฉิงอาศัยอยู่ข้างนอก ยังเลี้ยงลูกอีกสองคน ต้องลำบากมาไม่น้อยแน่นอน ปกติก็ต้องยุ่งมากแน่นอน เกรงว่าคงจะไม่มีเวลาไปตรวจร่างกาย ดังนั้น เขาจะต้องให้ฉิงฉิงไปตรวจร่างกายครบทุกด้านให้ได้!!

“อาหารมาเสิร์ฟครบแล้ว มาทานอาหารเถอะ” ท่านย่าถังเรียกให้ทุกคนมาทานอาหาร ถังหยุนเฉิงจึงอุ้มถังจื่อซีแล้วเดินไป นั่งลงยังที่นั่งของเขา

หลังจากที่ทุกคนนั่งลงหมดแล้ว ถังหยุนเฉิงก็หันไปทางเฟิ่งเหมียวเหมียว แกล้งทำเป็นถามไปว่า “ปีนี้เธอตรวจสุขภาพหรือยัง?”

“บังเลย ยังไม่ถึงเวลาเลย แต่ว่าใกล้แล้ว เดือนนี้แหละ” เฟิ่งเหมียวเหมียวรู้สึกตะลึงในคำถามของเขาเล็กน้อย ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงถามคำถามนี้ อีกอย่างการตรวจสุขภาพในทุกๆ ปีเขาก็ไปพร้อมกับเธอ เขาไม่มีทางจำไม่ได้แน่นอน

ในใจของเฟิ่งเหมียวเหมียวหนักแน่นลงเล็กน้อย เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่าเป้าหมายของเขาไม่ได้อยากถามคำถามนี้ เขาน่าจะมีเป้าหมายอื่น

แต่ว่าคือเป้าหมายอะไรกันแน่? เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

เฟิ่งเหมียวเหมียวเริ่มมีความคลุมเครือแล้ว ทว่าก็ยังให้ความร่วมมือกับถังหยุนเฉิงอยู่

“อื้ม พอถึงเวลาแล้วไปตรวจด้วย อย่าลืมนะ” ถังหยุนเฉิงพูดกำชับอย่างจริงจังไปประโยคหนึ่ง

เฟิ่งเหมียวเหมียวยิ่งตะลึงงงไปใหญ่ เรื่องการตรวจสุขภาพนี้เธอเคยลืมเมื่อไหร่กัน?

ตอนหนุ่มๆ ยังถือว่าโอเค หลังจากที่อายุเริ่มมากแล้ว เธอกลัวว่าร่างกายของตัวเองจะเกิดปัญหาอะไรขึ้น ดังนั้นการตรวจสุขภาพในทุกๆ ปีเธอไปตาม และตรวจแบบครบทุกด้านอีกด้วย

“ทรายแล้ว ไม่ลืมแน่นอน” ถึงแม้ว่าในใจเฟิ่งเหมียวเหมียวจะรู้สึกสงสัย ทว่าก็ยังหยักหน้าตอบ

การสนทนาแบบนี้ฟังแล้วปกติมาก ดังนั้นทุกคนจึงไม่ได้คิดอะไรมาก ทว่าท่านปู่ถังเงยหน้าขึ้นมองไปทางถังหยุนเฉิง

“อื้ม” ถังหยุนเฉิงพยักหน้าตอบกลับ จากนั้นก็ยกถ้วยข้างขึ้นมา คีบผักกากมา ทว่าถังหยุนเฉิงไม่ได้กิน จู่ๆ ก็ยังมองไปทางเวินลั่วฉิงอีกด้วย ราวกับว่าเหมือนนึกเรื่องนี้ขึ้นกะทันหัน “ฉิงฉิงเธอได้ตรวจสุขภาพทุกปีเลยไหม?”

มือที่จับตะเกียบของเฟิ่งเหมียวเหมียวอยู่แข็งทื่อไปทันที เพราะว่าในใจของเธอก็กังวลอยู่แล้วแต่แรกว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ดังนั้นพอได้ยินคำพูดของถังหยุนเฉิงแล้ว ในใจก็ตกใจทันที

หรือว่า? ร่างกายของฉิงฉิงเกิดปัญหาอะไรขึ้น?

ทว่าหากร่างกายของฉิงฉิงเกิดปัญหาอะไรขึ้น ก็ไม่ควรจะเป็นหยุนเฉิงที่รู้ก่อน

เฟิ่งเหมียวเหมียวรู้สึกว่าคำพูดนี้ของถังหยุนเฉิงมีความแปลกเล็กน้อย

“อื้ม สองสามปีก่อนเคยตรวจ ปีที่แล้วไม่ได้ตรวจ ปีนี้ก็ไม่ได้ตรวจ” เวินลั่วฉิงกำลังทานอาหารอยู่ ได้ยินคำพูดของถังหยุนเฉิงแล้วก็อึ้งไปเลย แต่ว่าเธอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

เธอก็ยังละเอียดรอบคอบในเรื่องสุขภาพร่างกายอยู่ จะไปตรวจตามเวลา ตอนที่เธออยู่ประเทศM ถังไป๋เชียนก็ได้จัดการตรวจสุขภาพให้เธอในทุกๆ ปีอยู่แล้ว ทว่าปีที่แล้วมีเรื่องบางอย่างเข้ามาพอดี จึงไม่ได้ไปตรวจ

ปีนี้หลังจากที่กลับไปแล้วก็มีเรื่องมากมาย จึงไม่ได้ไปสนใจ

“ได้ยังไงล่ะ สุขภาพต้องตรวจทุกปี ห้ามประมาทเพราะคิดว่ายังสาว เอาอย่างนี้ละกัน ฉันจัดเวลาให้เธอ เธอไปทำการตรวจสุขภาพเย็นนี้เลย โรงพยาบาลของเราเอง สะดวกและวางใจได้” ถังหยุนเฉิงได้ยินเวินลั่วฉิงบอกว่าไม่ได้ทำการตรวจสุขภาพมาสองปีแล้ว ก็นึกถึงผู้หญิงที่โอบกอดลูกของตัวเองร้องไห้อย่างใจขาดอยู่หน้าโรงพยาบาล

ถังหยุนเฉิงเป็นคนใจอ่อนอยู่แล้ว อีกอย่างคิดอะไรก็คิดไปไกล หลังจากที่เขาเห็นผู้หญิงคนนั้นที่โรงพยาบาลก็นึกถึงฉิงฉิง จากนั้นในใจก็นึกถึงแต่เรื่องนี้อยู่ตลอดเวลา

หากเรื่องนี้เกิดขึ้นกับฉิงฉิงจริงๆ เขาจะรับไม่ได้แน่นอน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพ่อกับแม่แล้ว

ดังนั้น เขาไม่มีทางให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นแน่นอน ถึงแม้ว่าจะมีอุบัติเหตุเล็กน้อยก็ไม่ได้!!

“ถึงแม้ว่าจะทำการตรวจก็ไม่ต้องรีบขนาดนี้หรอกมั้ง?” ท่าทางที่กำลังทานอาหารของเวินลั่วฉิงได้หยุดลง ถังหยุนเฉิงไม่ใช่คนที่นิสัยใจร้อน อีกอย่างเรื่องตรวจสุขภาพต้องรีบขนาดนี้เลยเหรอ?

เวินลั่วฉิงรู้สึกว่า ถังหยุนเฉิงในวันนี้มีความแปลกเล็กน้อย

“ยังไงก็ต้องตรวจอยู่แล้ว ยิ่งเร็วยิ่งดี ฉันจัดเวลาเรียบร้อยแล้ว เธอไปตอนเย็นนี้เลย ไปโรงพยาบาลของเรานั่นแหละ อุปกรณ์บางอย่างของเราต่างถูกนำเข้าก่อนในเมืองAอยู่แล้ว” ถังหยุนเฉิงกำหนดเรื่องนี้เรียบร้อยแล้ว

“เธอไปเป็นเพื่อนฉิงฉิงเย็นนี้ เธอคุ้นชินกับในโรงพยาบาล” เหมือนว่าถังหยุนเฉิงยังไม่วางใจ จึงกำชับกับเฟิ่งเหมียวเหมียวไปอีกประโยคหนึ่ง

“นี่เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงให้ฉิงฉิงรีบไปตรวจขนาดนี้ เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ?” ท่านย่าถังเองก็รู้สึกได้แล้วว่าเรื่องนี้ไม่ค่อยปกติ ไม่ว่ายังไงแล้วเรื่องการตรวจสุขภาพก็ไม่จำเป็นต้องรีบขนาดนี้

ทว่าดูจากท่าทางของถังหยุนเฉิงแล้วเหมือนว่าฉิงฉิงเป็นโรคร้ายแรงเลย

หัวใจของท่านย่าถังถูกกระตุ้นขึ้นมาทันที