บทที่ 1463 นี่มันปฏิบัติการเทพอะไรเนี่ย (1)

เวินลั่วฉิงยิ้มโค้งที่มุมปาก เธอเริ่มมีความอยากเห็นแล้ว

วิธีการของคนลึกลับนี้ดูปัญหาอ่อน ทว่าก็น่าสนใจดี

“ฉิ้นเอ๋อ เธอรู้ไหมว่าเป็นใคร?” ขณะนี้สีหน้าของเฟิ่งเหมียวเหมียวเต็มไปด้วยความสงสัย เธอป้องกันไว้อย่างดีคิดไม่ถึงว่าสุดท้ายแล้วก็กันไม่อยู่

เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่ามาต่อต้านฉิงฉิง!!

คือใคร? เวินลั่วฉิงยิ้มโค้งที่มุมปาก วีการนี้แฝงความโจ่งแจ้ง แฝงความโอเวอร์ ไม่มีความรู้สึกเหมือนแอบขโมยของเลย

ไม่เหมือนนิสัยที่เธอคุ้นเคย

ไม่ใช่นิสัยของถังไป๋เชียน อีกอย่างเธอรู้สึกถังไป๋เชียนดี เป็นไปไม่ได้ที่ถังไป๋เชียนจะทำการเคลื่อนไหวได้หลังจากที่เรื่องในครั้งนั้นถูกเปิดเผยได้ไม่นาน

และไม่ใช่โจ๋วอันหนานแน่นอน ตอนนี้โจ๋วอันหนานยังอยู่ที่สถานีตำรวจอยู่ คุณพ่อโจ๋วและคุณแม่โจ๋วก็กำลังร้องขอความช่วยเหลือในเรื่องของโจ๋วอันหนานไปทั่ว ทว่าจุดจบของโจ๋วอันหนานถูกกำหนดไว้ว่าจะต้องใช้ชีวิตในคุกตลอดชีวิตแล้ว

“ยังไม่แน่ใจค่ะ” เวินลั่วฉิงในตอนนี้ไม่รู้เลยจริงๆ เธอคิดไม่ออกจริงๆ ว่าใครเป็นคนทำแบบนี้

และในขณะนี้ โทรศัพท์ของผู้อำนวยการดังขึ้น เสียงโทรศัพท์ของผู้อำนวยการดังมาก ดังขึ้นกะทันหันจนทำเอาเฟิ่งเหมียวเหมียวตกใจไปเลย

ผู้อำนวยการรีบรับโทรศัพท์ ทันใดนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไปเลย

“คนถูกจับได้แล้วครับ แต่ว่าบนตัวของเขาไม่มีสิ่งของใดๆ เลยครับ เขาเองก็ไม่ยอมรับ บอกว่าพวกเราใส่ร้ายเขา กำลังวุ่นวายอยู่ข้างล่างเลยครับ” ผู้อำนวยการวางสายแล้วมองไปทางเวินลั่วฉิง สีหน้านั้นยากที่จะพูด

เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่า ผู้อำนวยการก็คิดไม่ถึงว่าเรื่องราวกลายเป็นแบบนี้

“เขายังวุ่นวายอีก? แย่งของของพวกเราไป ยังมีหน้ามาวุ่นวายอีก? ตอนนี้เป็นขโมยต้องหยิ่งเกรี้ยวกราดขนาดนี้เลยเหรอ” เฟิ่งเหมียวเหมียวโมโหแล้ว “ยังมีเหตุผลอยู่หรือเปล่าเนี่ย?”

“คุณนายถัง คุณหนูถัง ตอนนี้ทำยังไงดีครับ?” สถานการณ์แบบนี้ผู้อำนวยการก็ไม่กล้าตัดสินใจเองแล้ว

“ลองลงไปดู” เวินลั่วฉิงยิ้มอ่อน

หากเธอไม่ได้เดาผิด เป้าหมายของคนคนนั้นคือหลอกให้เธอลงไป ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นก็ลงไปดู มีเพียงแต่แบบนี้จึงจะรู้ว่าเป้าหมายของคนคนนั้นคืออะไร มีเพียงแต่แบบนี้จึงจะสืบคนที่อยู่เบื้องหลังคนนั้นเจอ

“โอเค ไป ฉันจะลองดูว่าคือใครกันแน่?” เฟิ่งเหมียวเหมียวเป็นคนอารมณ์ร้อนอยู่แล้ว ภายใต้สถานการณ์แบบนี้เธอทนไม่ได้อยู่แล้วแต่แรก

“ผู้อำนวยการ ช่วยส่ง รปภ. มาสักสองสามคนหน่อยได้ไหมคะ” จนถึงตอนนี้เวินลั่วฉิงก็จะไม่รู้ว่าเป้าหมายของคนคนนั้นคืออะไร ถึงแม้ว่าจะอยู่ในโรงพยาบาล อีกอย่างนี่ยังเป็นโรงพยาบาลของบ้านถัง ฝ่ายตรงข้ามน่าจะไม่กล้าทำอะไรมั่วๆ

ทว่าเพิ่มที่จะกันไว้ก่อน เวินลั่วฉิงรู้สึกว่าควรจะทำการเตรียมตัวไว้หน่อย

“โอเค” ผู้อำนวยการได้ยินคำพูดของเวินลั่วฉิงแล้ว สีหน้ามีความหนักแน่นเพิ่มขึ้น ทว่าผู้อำนวยการไม่ได้ถามอะไรมาก ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะสามารถควบคุมได้แล้ว

ตอนนี้เขาทำได้แต่ฟังคำสั่งของคุณหนูใหญ่ตระกูลถัง สิ่งที่คุณหนูใหญ่ตระกูลถังพูดไม่มีผิดแน่นอน

“ฉิงฉิง จะมีอันตรายไหม? หากมีอันตราย พวกเราไม่ต้องไปแล้วดีไหม?” ตอนแรกเฟิ่งเหมียวเหมียวอยากจะรีบพุ่งลงไป ทว่าพอนึกถึงว่าอาจจะมีอันตรายต่อเวินลั่วฉิง แน่นอนว่าเธอเองก็ไม่กล้าเสี่ยงแล้ว

“ไม่เป็นไรค่ะ ก็แค่กันไว้ก่อน อยู่ในโรงพยาบาลของบ้านถัง พวกเขาไม่กล้าทำอะไรมั่วๆ แน่นอนค่ะ” สีหน้าของเวินลั่วฉิงตอนพูดประโยคนี้มีรอยยิ้มแฝงอยู่ สีหน้าดูเป็นธรรมชาติมาก มองไม่ออกถึงความผิดปกติใดๆ เลย

เฟิ่งเหมียวเหมียวจึงวางใจแล้ว

ในไม่ช้าทั้งสามก็มาถึงข้างล่างตึก ผู้ชายที่แย่งเอกสารผู้อำนวยการแล้ววิ่งหนีไปเมื่อกี้กำลังดิ้นรนกับ รปภ. อยู่

“พวกนายมีสิทธิ์อะไรมาจับผม? พวกนายมีสิทธิ์อะไรมาใส่ร้ายผม? ทุกคนวิเคราะห์หน่อยครับ ผมมาหาหมอที่โรงพยาบาลพวกเขา พวกเขาก็จับผมอย่างไร้สาเหตุ บอกว่าผมแย่งของของพวกเขา? ผมเป็นชายหนุ่มที่เป็นมิตรขนาดนี้ จะถูกพวกคุณใส่ร้ายแบบนี้ได้ยังไง?” น้ำเสียงของคนคนนั้นสูงมาก สีหน้ารู้สึกไม่ได้ความยุติธรรม ราวกับถูกใส่ร้ายจริงๆ

หากไม่ใช่เพราะเมื่อกี้เฟิ่งเหมียวเหมียวเห็นคนคนนี้แย่งเอกสารจากมือของผู้อำนวยการไปจริงๆ เฟิ่งเหมียวเหมียวคงจะคิดว่าคนคนนี้ถูกใส่ร้ายแล้วจริงๆ

“ชายหนุ่มที่ใจดีซื่อสัตย์อย่างผมพบไม่มากแล้วในสมัยนี้ พวกคุณใส่ร้ายผมแบบนี้ คืออยากทำร้ายผม พวกคุณคิดอะไรกันอยู่? คิดอะไรกันอยู่? ทำไมพวกคุณต้องใส่ร้ายผม คนร้ายอย่างพวกคุณจะทำร้ายผม ทำร้ายผม ทำร้ายผม พวกคุณเป็นคนใจร้าย......” เสียงของคนคนนั้นดังมาก พอเขาตะโกนแบบนี้ คนทั้งตึกต่างก็ได้ยินหมดแล้ว

คนในโรงพยาบาลเยอะมากอยู่แล้ว ขณะนี้ก็อยู่ในห้องรับแขกอีก ยิ่งเป็นสถานที่คนเยอะที่สุด พอเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เพียงแค่เวลาสั้นๆ ก็มีคนล้อมรอบเต็มไปหมด

เวินลั่วฉิงได้ยินคำพูดของคนคนนั้นแล้ว นัยน์ตาของเธอก็เปล่งประกายขึ้นทันที กระบวนการแบบนี้ดูเหมือนไม่ค่อยปกติ?

ทำไมถึงมีความรู้สึกเหมือนจะสร้างเรื่องให้ใหญ่เลย

ยังสามารถใหญ่กว่านี้ได้ไหม? โอเวอร์กว่านี้ได้หรือเปล่า?

“คนคนนี้มีปัญหาด้านสมองหรือเปล่า” เฟิ่งเหมียวเหมียวดูแล้วตะลึงงันไปเลย นี่ไม่เหมือนคนปกติเลย