บทที่ 1502 ในที่สุดก็ได้เจอกัน（2）

แต่ว่าเวินลั่วฉิงมองดูครู่เดียวก็รู้แล้วว่าเป็นแผนการสมบูรณ์แบบเป็นพิเศษแผนการหนึ่งเลยทีเดียว

ดังนั้น นี่ก็เป็นสิ่งที่พิสูจน์ให้เห็นว่าถังไป๋เชียนวางแผนเช่นนี้ไว้ตั้งแต่แรกแล้ว มีความคิดที่จะต่อกรกับเธอเช่นนี้ตั้งแต่แรกแล้ว เพียงแต่ว่าหากเมื่อสักครู่นี้หล่อนไม่ได้โทรศัพท์หาถังไป๋เชียน ถังไป๋เชียนก็คงไม่ดำเนินการตามแผนเร็วขนาดนี้

หากหล่อนไม่โทรออกหาสายเมื่อสักครู่นี้ ถังไป๋เชียนก็คงจะเก็บซ่อนไว้ ก็คงจะเหมือนเมื่อก่อน ที่จะเป็นดั่งงูพิษคอยแว้งกัดหล่อนในเวลาสำคัญ

หากเปรียบเทียบทั้งสองกรณีนี้แล้ว เวินลั่วฉิงยินดีที่จะให้ถังไป๋เชียนดำเนินการเสียตอนนี้ดีกว่า

ศัตรูที่ทำอะไรอยู่ลับหลัง ไม่รู้เหมือนกันว่าจะโผล่มากัดหล่อนเมื่อไหร่ เกรงว่าใครๆก็ต่างคาดไม่ถึง

เวินลั่วฉิงไม่ได้ตอบกลับเยว่หงหลิง เพราะว่าในสถานการณ์เช่นนี้ ติดต่อกันยิ่งน้อยยิ่งดี ประการแรกคือเป็นกังวลว่าถังไป๋เชียนจะจับได้ ประการที่สองเป็นกังวลว่าจะทำให้เยว่หงหลิงเดือดร้อน

เวินลั่วฉิงมองดูแผนการของถังไป๋เชียนในข้อความ พลางค่อยๆหรี่ตาขึ้นและแววตานั้นค่อยๆเผยความเย็นชาออกมา ยังไงหล่อนก็คิดไม่ถึงว่าถังไป๋เชียนจะใช้วิธีการเช่นนี้กับหล่อน

เพราะว่าแต่ไหนแต่ไรมาหล่อนไม่รู้มาก่อนว่า ถังไป๋เชียนจะโหดเหี้ยมและกระทำการโหดร้ายขนาดนี้！！

หากไม่เป็นเพราะว่าพี่หงหลิงได้ยินเข้าและแอบบอกหล่อน หล่อนก็คงจะไม่ทันตั้งรับ

ตอนนี้หล่อนทราบแผนการของถังไป๋เชียนก่อน แน่นอนว่าจะต้องเตรียมพร้อมล่วงหน้า จะไม่ยอมให้แผนการของถังไป๋เชียนประสบความสำเร็จอย่างเด็ดขาด

เรื่องๆนี้เวินลั่วฉิงเกรงว่าหากตนเองทำคนเดียวจะทำได้ไม่ดี ดังนั้นแน่นอนว่าหล่อนจะบอกกับเรื่องนี้กับเย่ซือเฉิน

เมื่อก่อนเวินลั่วฉิงก็ยังคำนึงถึงมิตรไมตรีที่ถังไป๋เชียนมีต่อหล่อน จึงไม่อยากจัดการเรื่องนี้ให้เด็ดขาด ดังนั้นหล่อนจึงไม่อยากให้เย่ซือเฉินและถังหลินเข้ามาแทรกแซงเรื่องของถังไป๋เชียนด้วย

แต่ว่าตอนนี้ไม่ได้มีเรื่องอะไรที่ต้องใส่ใจอีกแล้ว！！

เวินลั่วฉิงรู้ว่าอีกสักพักเย่ซือเฉินจะมาตระกูลถัง ดังนั้นจึงไม่ได้โทรศัพท์หาเย่ซือเฉิน เรื่องๆนี้พูดคุยกับเย่ซือเฉินต่อหน้าน่าจะดีกว่า

ไม่สามารถพูดให้ชัดเจนผ่านโทรศัพท์ได้ อีกทั้งการโทรศัพท์ก็ไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยได้ร้อยเปอร์เซ็นต์

ตอนที่เวินลั่วฉิงลงจากตึก ท่านย่าถังบอกว่าเย็นนี้มีงานเลี้ยง เป็นงานเลี้ยงของครอบครัว คุณนายหยวน คุณนายหยวนโทรมาเชิญพวกเขาเป็นพิเศษ คุณนายหยวนยังเชิญเวินลั่วฉิงไปร่วมงานเป็นพิเศษอีกด้วย

“เป็นงานเลี้ยงภายในเล็กๆ คุณนายหยวนไม่ได้เชิญคนเยอะมาก ส่วนใหญ่จะเชิญคนที่มีความสัมพันธ์ที่ไม่เลวกับตระกูลถัง และเป็นคนที่คุณเคยพบ รู้จัก คืนนี้คุณอยากไปไหมล่ะ？” ท่านย่าถังไม่ได้ให้คำตอบแทนเวินลั่วฉิง ท่านย่าถังต้องการฟังความเห็นจากเวินลั่วฉิงก่อน

“หากคุณเป็นกังวลเรื่องระหว่างคุณกับหยวนจุนหลิน นั้นก็ไม่มีความจำเป็นอะไร หยวนจุนหลินรู้เรื่องระหว่างคุณกับเย่ซือเฉินแล้ว และทราบเรื่องเด็กน้อยสองคนนั้นแล้ว ดังนั้นหยวนจุนหลินไม่ทำอะไรคุณแน่นอน ช่วงนี้เกิดเรื่องมากมาย คุณไปพักผ่อนก็เป็นเรื่องที่ไม่เลวนะ” ท่านย่าถังไม่บังคับเวินลั่วฉิง ท่านย่าถังเพียงแต่ต้องการพูดเรื่องนี้ให้ชัดเจนก็เท่านั้น

“ได้ค่ะ” เวินลั่วฉิงพอฟังออกว่าท่านย่าถังอยากให้หล่อนไปร่วมงาน ในเมื่อท่านย่าถังอยากให้หล่อนไป ถ้างั้นก็คงไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน ดังนั้นเวินลั่วฉิงจึงไม่ได้ปฏิเสธ

“อึม คุณเห็นด้วยที่จะไปร่วมงานก็ดีแล้ว” เมื่อท่านย่าถังได้ฟังคำตอบของเวินลั่วฉิงก็ดีใจมากอย่างเห็นได้ชัด ช่วงนี้เกิดเรื่องราวขึ้นมากมาย เธอเป็นกังวลว่าฉิงฉิงจะอารมณ์ไม่ดี ดังนั้นจึงต้องการที่จะเชิญฉิงฉิงไปร่วมงานเป็นพิเศษ

“พาเด็กทั้งสองคนไปด้วยก็ได้นะ คนที่จะมาร่วมงานในวันนี้ต่างเชื่อใจได้ และต่างก็รู้เรื่องราวของเด็กทั้งสองคน ช่วงนี้เด็กทั้งสองคนอุดอู้อยู่แต่ในบ้านไม่ได้ไปไหน อึดอัดจะแย่แล้ว” ท่านย่าถังไม่เพียงแต่ต้องการให้เวินลั่วฉิงไปผ่อนคลายจิตใจ และก็อยากพาเด็กทั้งสองคนไปด้วย

ท่านย่าถังแจ้งจำนวนคนที่จะไปร่วมงานในค่ำคืนนี้กับคุณนายหยวนเรียบร้อยแล้ว ไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน อีกทั้งงานเลี้ยงก็จัดภายในบ้านของคุณนายหยวน

และการที่คุณนายหยวนเป็นคนจัดงานหากไม่มีการ์ดเชิญก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปโดยพลักการอย่างแน่นอน แม้แต่นักข่าวก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปส่งเดช

ท่านย่าถังทราบดีว่างานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ปลอดภัยอย่างแน่นอน เพราะหากไม่เป็นเช่นนั้นเธอคงไม่ยอมให้พาเด็กทั้งสองคนไปแน่

“ได้ค่ะ” เวินลั่วฉิงคิดถึงใบหน้าหดหู่ของจื่อซีลูกรักก่อนหน้านี้ เวินลั่วฉิงทราบดีว่าเด็กทั้งสองคนอุดอู้จะแย่อยู่แล้ว เรื่องไหนท่านย่าถังเป็นคนจัดการ เวินลั่วฉิงนั้นวางใจได้อย่างแน่นอน ท่านย่าถังบอกว่าไม่มีปัญหา นั้นก็หมายความว่าไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน ดังนั้นเวินลั่วฉิงจึงไม่ได้เป็นกังวล

สตูดิโอของซ่างกวนหงในเวลานี้

ผู้ดูแลจ้งเข้าไปยังสตูดิโอ เห็นหัวหน้าของตนยังคงนั่งอยู่ที่เดิม อีกทั้งยังคงอยู่ในท่าทางเดิมด้วย

ผู้ดูแลจ้งถอนหายใจอย่างหดหู่เงียบๆ เห็นได้ว่าช่วงเวลาที่เขาไปจากสตูดิโอสองถึงสามชั่วโมงนี้ หัวหน้าก็ยังคงนั่งอยู่ตรงนี้ไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย？