บทที่ 1529 รู้สึกชอบตั้งแต่แรกเห็น（3）

“หัวหน้าครับ เด็กคนนั้นทิ้งช่องทางการติดต่อไว้ให้คุณแล้ว เดี๋ยวผมจะสมัครวีแชทให้คุณ แล้วคุณก็สามารถติดต่อกับเธอได้ พอถึงเวลา ดูว่าเธอจะออกมาได้หรือเปล่า ถึงยังไงเรื่องทุกอย่างก็จะดูจากความต้องการของเธอเป็นหลักอยู่แล้ว ต้องให้เธอเห็นด้วย และยินยอม พวกเราถึงจะทำ แต่ว่าถ้าเธอรู้สึกไม่สมัครใจ พวกเราก็จะไม่ฝืนเธอ”

“ค่อยว่ากันเถอะ”ซ่างกวนหงไม่ได้ตอบรับข้อเสนอของผู้ดูแลจ้งในทันที เขารู้สึกชอบเด็กคนนั้นมากจริงๆ ดังนั้น เขาก็ไม่อยากจะมีเจตนาที่ไม่ดีอะไรก็แล้วแต่กับเธอเลย

ความจริงแล้ว ตอนนี้เขาไม่สนใจแล้วว่าจะได้ตรวจ DNA หรือเปล่า เขาชอบเด็กคนนั้น เขารู้ดีว่า เขาเองก็มีความรู้สึกที่พิเศษต่อถังฉิ้นเอ๋อ เขาคิดว่าแบบนี้ก็พอแล้ว ส่วนเรื่องที่ว่าเธอเป็นลูกสาวของเขาหรือเปล่านั้นมันก็ไม่สำคัญอีกต่อไป

แต่ว่าซ่างกวนหงก็เข้าใจเรื่องหนึ่งดีว่า ถ้าเกิดว่ามันไม่มีการตัดสินครั้งสุดท้าย ถ้าไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าถังฉิ้นเอ๋อคือลูกสาวของเขา และเด็กคนนั้นมีความเกี่ยวข้องกับเขา

การที่เขาอยากจะเจอถังฉิ้นเอ๋อกับเด็กคนนั้น ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ยากมาก

และซ่างกวนหงก็อยากจะเจอพวกเธอ อยากเจอมากด้วย

“ได้ครับ งั้นเดี๋ยวผมจะสมัครวีแชทให้หัวหน้า แล้วหัวหน้าก็แอดเพื่อนกับเด็กคนนั้น ใช่สิ เมื่อกี้ผมลืมถามชื่อของเธอไป แต่ว่าได้ยินคุณนายถังเรียกเธอว่าจื่อซี เธอน่าจะชื่อจื่อซีนะครับ แต่ไม่รู้ว่านามสกุลอะไร……”ผู้ดูแลจ้งรู้ดีว่าเขาไม่สามารถฝืนใจหัวหน้าของเขาได้ แต่เขาก็รู้สึกว่าเรื่องนี้มันไม่ควรจะมีการฝืนใจกัน ควรจะปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ”

แต่จู่ๆ คำพูดเรื่อยเปื่อยของผู้ดูแลจ้งก็หยุดลง ทันใดนั้นเขาก็มีคำถามเกิดขึ้น “ไม่รู้เหมือนกันว่าพ่อของเด็กคนนั้นคือใครนะครับ? ก่อนหน้านี้ที่เขาถูกเปิดโปงในอินเทอร์เน็ตเขาว่ากันว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของถังไป๋เชียน เธอจะเป็นลูกของถังไป๋เชียนจริงหรือเปล่าครับ? ”

ตอนแรกพวกเขาก็นึกว่าข่าวพวกนั้นเป็นข่าวปลอม ก็เลยไม่ได้คิดอะไรมาก แต่ว่าตอนนี้เขาเห็นเด็กคนนั้นกับตาแล้ว มันก็ชัดเจนว่าเรื่องที่คุณหนูใหญ่ของตระกูลถังมีลูกอยู่สองคนนั้นเป็นเรื่องจริง

แต่ว่าพ่อของเด็กๆคือใครกันล่ะ？

“หัวหน้าครับ ก่อนหน้านี้ผมได้ให้คนไปตรวจสอบถังไป๋เชียน แล้วก็ไปสร้างปัญหาให้ถังไป๋เชียนเล็กน้อย……”ผู้ดูแลจ้งอยากจะพูดแต่ก็หยุด เขาพูดว่ามันเป็นปัญหาเล็กน้อย แต่ว่าถ้าคนขององค์กรโกสต์ซิตี้เป็นคนลงมือ แถมยังเป็นสิ่งที่ผู้ดูแลจ้งสั่งด้วยตัวเอง แสดงว่ามันไม่ใช่ปัญหาเล็กน้อยแล้ว

ถ้าเกิดว่าถังไป๋เชียนเป็นพ่อของเด็กทั้งสองคนนี้จริงๆ แล้วพวกเขาควรจะไปสร้างปัญหาให้ถังไป๋เชียนอีกหรือเปล่า?

“ไม่มีทางเป็นถังไป๋เชียนหรอก”ซ่างกวนหงตอบผู้ดูแลจ้งในทันที น้ำเสียงของเขาในตอนนั้นแน่ใจมาก ไม่มีความสงสัยเลยแม้แต่นิดเดียว

“หัวหน้าครับ คุณรู้ได้ยังไงว่าไม่ใช่ลูกของถังไป๋เชียนแน่ๆ? ”ผู้ดูแลจ้งอึ้งไป เขาเป็นคนสืบเกี่ยวกับเรื่องของคุณหนูใหญ่ตระกูลถังมา แล้วก็รายงานให้หัวหน้าฟังทั้งหมด

แต่ว่าเขาไม่เคยสืบเจอเรื่องที่คุณหนูใหญ่มีลูกทั้งสองคน ดังนั้นก็เลยไม่รู้ว่าพ่อของเด็กคือใคร แล้วทำไมหัวหน้าถึงได้แน่ใจว่าเด็กๆ ไม่ใช่ลูกของถังไป๋เชียนอย่างแน่นอน

“การที่ถังไป๋เชียนเป็นคนปล่อยข่าวเรื่องที่เกี่ยวกับเด็กทั้งสองคนนั้น หมายความว่าถังไป๋เชียนต้องการจะยอมรับเด็กทั้งสองคนนั้น ถ้าดูจากนิสัยของถังฉิ้นเอ๋อแล้ว ถ้าเด็กสองคนนั้นเป็นลูกของถังไป๋เชียนจริง และถังไป๋เชียนเองก็อยากจะยอมรับเด็กๆด้วย ถังฉิ้นเอ๋อจะไม่มีทางห้ามอย่างแน่นอน ถ้าเกิดว่าเป็นแบบนั้นจริงๆ มันก็ไม่มีความจำเป็นอะไรต้องปกปิด เพราะถึงยังไงเด็กทั้งสองคนนั้นก็ต้องการตัวตนที่ปกติ และชีวิตที่ปกติ ถังฉิ้นเอ๋อต้องรักเด็กทั้งสองคนนั้นมาก มีอะไรก็ต้องคิดเพื่อพวกเขา ตราบใดที่สามารถเปิดเผยตัวตนของเด็กทั้งสองคนได้ ถังฉิ้นเอ๋อก็ไม่มีทางปิดบังอย่างแน่นอน”แน่นอนว่าซ่างกวนหงไม่เคยเจอถังฉิ้นเอ๋อมาก่อน แต่เห็นได้ชัดว่าเขารู้จักเธอดีมาก

ซ่างกวนหงหยุดพูดไปครูหนึ่ง หลังจากนั้นก็พูดเสริมว่า “แต่ว่าตอนนี้ถังฉิ้นเอ๋อเอาแต่ปกปิดเรื่องของเด็กทั้งสองคน แสดงว่าพ่อต้องเป็นคนอื่นอย่างแน่นอน”

“ถ้าอย่างนั้นจะเป็นใครได้? ”ผู้ดูแลจ้งเกิดความอยากรู้อยากเห็น เพราะว่าตอนนี้คุณหนูใหญ่ของตระกูลถังมีความเป็นไปได้อย่างมากที่จะเป็นเจ้าหญิงขององค์กรโกสต์ซิตี้