บทที่ 1531 เธอคิดจะรนหาที่ตายแต่มันกลับเหนือความคาดหมาย (2)

“ถ้าท่านย่าถังอยู่ด้วยกันกับจื่อซี เรื่องนั้นเกรงว่าไม่ค่อยจะดีนักที่จะอธิบายออกไป เกรงว่ามันจะมีปัญหาวุ่นวายขึ้นมา” ความยินดีเมื่อครู่นี้ของผู้ดูแลจ้งมันได้หายไปโดยสมบูรณ์แล้ว เขาพบว่าเมื่อกี้นี้เขาดีใจเร็วไปหน่อย

“พรุ่งนี้ หนูจะให้พี่ชายไปเป็นเพื่อนหนูด้วย มีพี่ไปเป็นเพื่อนหนูด้วย คุณย่าทวดก็จะต้องยอมตกลง” ในตอนที่ผู้ดูแลจ้งกำลังกังวลอยู่นั้น ข้อความของเด็กน้อยถังจื่อซีก็ได้ส่งเข้ามาอีกครั้ง

“พี่ชาย? พี่ชายของหนูน้อยจื่อซี?” ดวงตาของผู้ดูแลจ้งได้เบิกกว้างออกมาทันที “เด็กน้อยทั้งสองคนเป็นฝาแฝดชายหญิง ดังนั้นแล้วพี่ชายก็อายุห้าขวบด้วยเหมือนกัน เด็กทั้งสองคนออกจากบ้านมาด้วยกันได้?”

เด็กคนนึงไม่สามารถออกจากบ้านคนเดียวได้ เด็กห้าขวบสองคนก็สามารถทำได้แล้ว?

ไม่ใช่ว่าเป็นเด็กห้าขวบกันทั้งคู่หรือไง?

คนตระกูลถังวางใจกันได้?

“หัวหน้า หนูน้อยจื่อซีพูดจริงหรือเปล่าครับ?” ผู้ดูแลจ้งรู้สึกว่าเรื่องนี้มันไม่ค่อยถูกต้องเท่าไหร่นัก เขาคิดว่าตระกูลถังไม่น่าจะปล่อยให้เด็กสองคนออกจากบ้านมา อย่างน้อยก็คงจะต้องมีผู้ใหญ่สักคนนึงมาด้วย

“คุณลุงสบายใจได้ พรุ่งนี้หนูจะให้คนขับรถเสี่ยวหลิวไปส่งหนูกับพี่ชายเอง คนขับรถเสี่ยวหลิวจะไม่บอกพวกคุณย่าทวดเขาอย่างแน่นอน เมื่อกี้หนูได้ตกลงกับพี่ชายไปเรียบร้อยแล้ว พี่ชายได้ตกลงแล้ว” เด็กน้อยถังจื่อซีปฏิบัติการได้มีแบบแผนมาก เห็นได้ชัดว่าได้วางแผนเอาไว้เรียบร้อยหมดแล้ว

“ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง หนูน้อยจื่อซีฉลาดเกินไปแล้วจริง ๆ” ในที่สุดผู้ดูแลจ้งก็ได้ถอนหายใจด้วยความโล่งอกออกมาได้เสียที ตอนที่ผู้ดูแลจ้งเห็นประโยคนั้นที่เด็กน้อยถังจื่อซีบอกว่าจะไม่บอกคุณย่าทวดก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

เด็กคนนี้ทำไมถึงได้เข้าอกเข้าใจคนอื่นขนาดนี้กันนะ?

“หัวหน้า ถ้าเป็นอย่างนี้ก็จะไม่มีปัญหาแล้ว รอหลังจากที่พรุ่งนี้หนูน้อยจื่อซีมาแล้ว ผมจะปรึกษาเรื่องการตรวจสอบการเป็นพ่อลูกกับเธอ หนูน้อยจื่อซีเข้าอกเข้าใจคนอื่นเสียขนาดนั้น จะต้องยอมตกลงแน่นอน” ผู้ดูแลจ้งคิดว่าเรื่องนี้มันจะต้องไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน

เขาคิดว่าขอเพียงแค่อธิบายสถานการณ์ให้กับหนูน้อยจื่อซีไป หนูน้อยจื่อซีชอบหัวหน้าของเขาเสียขนาดนั้น จะต้องตกลงอย่างแน่นอน จะต้องไม่มีปัญหาเลยสักนิดเดียว

แต่ว่าดูเหมือนว่าผู้ดูแลจ้งจะมองข้ามพี่ชายที่เด็กน้อยถังจื่อซีว่ามาไป เด็กน้อยถังจื่อซีเข้าอกเข้าใจคนอื่น แต่เด็กน้อยถังจื่อโม่นั้นไม่ใช่คนที่จะพูดคุยกันได้ง่าย ๆ อย่างนั้น

อีกทั้งตอนนี้ผู้ดูแลจ้งก็เอาแต่ดีใจอยู่ ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ที่ห้องโถงใหญ่ในคฤหาสน์หยวนอยู่ในสถานการณ์แบบไหน ไม่รู้เลยว่าเด็กน้อยถังจื่อโม่ได้ยินถังจื่อซีพูดเรื่องเมื่อเย็นวันนี้ขึ้นมาแล้วก็มีใบหน้าเยือกเย็นมืดครึ้มออกมาเลย

ผู้ดูแลจ้งยิ่งไม่รู้เลยว่า เด็กน้อยถังจื่อโม่เมื่อเทียบกับท่านย่าถังแล้วจะรับมือได้ยากกว่าเยอะเลย

ถังจื่อโม่ตอบตกลงถังจื่อซีว่าจะไปเจอเขาด้วยกันกับเธอวันพรุ่งนี้ แต่ว่าถังจื่อโม่ไม่เพียงจะไปเป็นเพื่อนเธอเท่านั้น และก็ไม่เพียงไปเจอเขาเท่านั้นเหมือนกัน

ถังจื่อโม่ไม่ได้เป็นคนทำอะไรโดยใช้อารมณ์เป็นที่ตั้งเหมือนกับถังจื่อซีอย่างนั้น ถังจื่อโม่ทำอะไรจะใจเย็นกว่านั้นเยอะ

เย็นวันนี้คฤหาสน์หยวนจัดงานเลี้ยง คนในครอบครัวหลาย ๆ คนนี้ที่ได้เชิญมาความสัมพันธ์ต่างก็ไม่เลวกันทั้งนั้น ในสถานการณ์จำพวกนี้จะไปมีคนแปลกหน้ามาได้ยังไง?

และจากที่ถังจื่อซีว่ามาเมื่อกี้ สองคนนั้นเป็นคนที่กระโดดลงไปจากหน้าต่างชั้นสองลงไป คนปกติใครเขาจะกระโดดหน้าต่างกัน ดังนั้นแล้วสองคนนั้นเห็นได้ชัดว่าจะต้องมีปัญหาแน่

แต่สองคนนั้นไม่ได้ทำร้ายถังจื่อซี อีกอย่างเห็นท่าทีของถังจื่อซีเข้ากันได้ดีกับสองคนนั้นเลยทีเดียว

ดังนั้นแล้วถังจื่อโม่จึงไม่ได้เปิดเผยออกไป เขาคิดว่าวันพรุ่งนี้จะไปลองดูกับถังจื่อซีก่อนสักหน่อย ลองดูว่าตกลงแล้วเป็นใครกันแน่? ลองดูสักหน่อยว่าพวกเขาคิดจะทำอะไรกันแน่?

“พี่ชาย พรุ่งนี้พวกเราไปหาพวกเขากี่โมง?” ถังจื่อซีไม่รู้ความตั้งใจของพี่ชายตัวเอง เธอเพียงแค่อยากไปเล่นกับคุณลุงคนหล่อเท่านั้นเอง

ถังจื่อโม่ทอดมองไปที่ถังจื่อซีที่แสดงใบหน้าตั้งตารอคอยออกมา ดวงตาทั้งสองข้างของเขาก็ได้หรี่ลงเล็กน้อย คนคนนั้นเป็นใครกันแน่ นึกไม่ถึงว่าจะทำให้ถังจื่อซีที่เพิ่งจะเจอกันแค่ครั้งเดียวก็ลืมไม่ลงขนาดนี้?