บทที่ 156 รางวัลจากคุณชายสามเย่

บทที่ 156 รางวัลจากคุณชายสามเย่

“รีบกลับมาที่บริษัทมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือ？”ลิฟต์ปิดปุ๊บคุณชายสามเย่ก็เอ่ยปากพูดทันที ซึ่งเป็นนำเสียงที่ปกติ

หางคิ้วของเวินลั่วฉิงยกโค้งยิ่งขึ้น เธอยังไม่ได้ถามอะไรเขาเลย แต่เขากลับถามเธอขึ้นมา？

ติดตามคนอื่นแล้วยังมีท่าทีที่เป็นปกติอยู่ คาดว่านอกจากคุณชายสามเย่ คงไม่มีใครเป็นเช่นนี้อีกแล้ว

“คุณชายเย่กำลังตามฉันอยู่หรือค่ะ？” เวินลั่วฉิงจ้องมองดูเขาด้วยมุมปากที่ยิ้มแย้ม ในเมื่อเขามีท่าทีที่ปกติเช่นนี้ เธอก็พูดอย่างตรงไปตรงมาเลยแล้วกัน

“ผมจอดรถแล้วเข้าห้างสรรพสินค้าไปหาคุณ เห็นคุณกำลังซื้อเสื้อผ้าของเด็กๆอยู่” ดวงตาของเย่ซือเฉินจ้องมองเธอ แล้วตอบอย่างเรียบเฉยหนึ่งประโยค

คำพูดของเขาดูเหมือนจะธรรมดา แต่ทุกถ้วนคำกลับแฝงความลึกลับไว้ และยิ่งทำให้เขาประสบความสำเร็จจากการเป็นฝ่ายรับมาเป็นฝ่ายรุกแทนแล้ว

เขาพูดว่าเขาเห็นเธอกำลังเลือกซื้อเสื้อผ้าเด็กอยู่ ทำไมเธอถึงต้องซื้อเสื้อผ้าเด็ก？ทำไมจู่ๆก็ไม่ซื้อแล้ว？สำหรับเวินลั่วฉิงแล้วสองจุดนี้จำเป็นต้องรักษาไว้เป็นความลับ

เวินลั่วฉิงตะลึงเล็กน้อย ดวงตากะพริบเบาๆ คุณชายสามเย่เป็นจิ้งจอกเฒ่าจริงๆ ช่างเจ้าเล่ห์สิ้นดี！！

บางครั้งถึงเธอจะเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาอาชญากรรมก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลย

ทว่าเมื่อฟังดูเขาพูดแล้ว เขาติดตามโดยมิได้มีเจตนาที่ร้ายแรงอะไร น่าจะไม่มีเป้าหมายอย่างอื่นเป็นพิเศษ ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องที่พี่หงหลิงพูด

เวินลั่วฉิงจึงได้สบายใจขึ้น

“คุณซื้อเสื้อผ้าเด็ก？ให้ใคร？” เย่ซือเฉินยังคงจ้องมองเธออยู่ แววตาเต็มไปด้วยความค้นหา ราวกับอยากจะสืบสวนให้ถึงที่สุดอย่างเห็นได้ชัดเจน

เขาอยากรู้คำตอบนี้มาก ไม่รู้เป็นเพราะอะไรเขารู้สึกว่าคำตอบนี้มันสำคัญสำหรับเขามาก

เมื่อได้ยินคำถามของเขา เวินลั่วฉิงก็รู้สึกใจสั่น เสื้อผ้าเด็กก็ต้องซื้อให้ลูกของเธออยู่แล้ว ทว่าเธอไม่สามารถบอกเขาได้

บังเอิญที่เวลานี้ลิฟต์ได้เปิดออกพอดี

“ท่านประธานคะ ในที่สุดท่านก็มาได้เสียที รองประธานเวินกำลังโวยวายอยู่ ท่านรีบไปดูเถอะค่ะ” พอดีกับเลขาที่เดินผ่านมาเห็นเวินลั่วฉิงจึงได้เอ่ยปากพูดกับเธอ

ท่าทีของเลขา กลับเป็นการคุ้มกันเวินลั่วฉิงได้ไม่ใช่น้อย ทำให้คนอื่นเข้าใจผิดคิดว่าเวินลั่วฉิงรีบกลับมาก็เพื่อมาจัดการเรื่องของเวินจีหยัน

แววตาที่ลุ่มลึกของเย่ซือเฉินได้ซ่อนหายไปอย่างรวดเร็วจนไม่มีใครมองเห็น

ตอนนี้เลขาถึงจะเห็นคนที่ยืนอยู่ข้างกายของเวินลั่วฉิงนั้นเป็นคุณชายสามเย่ จึงตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะ

คุณชายสามเย่ทำไมมาอยู่ตรงนี้ได้？อีกทั้งยังอยู่กับประธานคนใหม่ของพวกเขา？

“คนที่รับผิดชอบการร่วมงานกับบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปทำไมไม่ใช่ผม แต่เป็นผู้จัดการลี่ ด้วยเหตุผลอะไร？เวินลั่วฉิงล่ะ？ให้เธอมาชี้แจงกับผมเร็วๆ” เวินลั่วฉิงยังไม่ทันเดินเข้าไปที่ห้องทำงานก็ได้ยินเสียงตะคอกของเวินจีหยันแล้ว

“ถึงเวินลั่วฉิงจะเป็นประธานบริษัทเวินซื่อกรุ้ปก็ตาม แต่บริษัทเวินซื่อกรุ้ปก็ไม่ใช่ของเธอคนเดียว ทำไมเธอถึงมาลดอำนาจของพวกเราได้” เสียงคมแหลมของหลี่หยุนก็ได้ส่งออกมา

เวินลั่วฉิงหรี่ตา ดูเหมือนว่าเวินจีหยันจะช่วยหลี่หยุนออกมาได้แล้ว หลี่หยุนออกมาก็รีบตามเวินจีหยันมาที่บริษัทเพื่อที่จะแก่งแย่งชิงดี

“เวินลั่วฉิง คุณหมายความว่ายังไง？ทำไมคุณถึงไม่ให้ผมเข้าแทรกเรื่องความร่วมมือกับบริษัทตระกูลเย่กรุ้ป？”เวินลั่วฉิงเพิ่งถึงหน้าประตูยังไม่ทันได้เข้าไป

เวินจีหยันก็เห็นเธอ จึงได้เดินไปเผชิญหน้าเพื่อด่าว่าเธอสารพัด

เย่ซือเฉินที่ตามหลังเวินลั่วฉิงมา ดวงตาก็น่ากลัวขึ้นมาทันที กล้าตะคอกใส่ผู้หญิงของเขาต่อหน้าเขา รนหาที่ตายแท้ๆ！！