บทที่ 159 แผนการของคุณชายสามเย่ ช็อตเด็ดนั้นอยู่ตอนท้าย (1)

บทที่ 159 แผนการของคุณชายสามเย่ ช็อคเด็ดนั้นอยู่ตอนท้าย (1)

ลิฟต์ได้ปิดอีกครั้งแล้วตรงไปชั้นที่ 48 และเธอกลับเดินออกจากลิฟต์มา

เธอจำได้ว่าชั้น 3 มีงานเต้นรำที่สวมหน้ากาก ได้ยินว่าคุณชายเล้งเป็นผู้จัดงานนี้ขึ้น

นี่อาจจะเป็นโอกาสเดียวของเธอ

ขณะที่เดินมาขึ้นบันได เวินลั่วฉิงเอามือถือที่บางเฉียบจากกระเป๋าเสื้อกันหนาวออกมา ในมือถือได้บันทึกผู้ติดต่อไว้เพียงไม่กี่คน เวินลั่วฉิงเขียนคำไม่กี่คำแล้วส่งออกไปอย่างรวดเร็ว

ประตูลิฟต์ชั้นหนึ่งได้เปิดออก ดวงตาที่เยือกเย็นของเย่ซือเฉินได้แผ่กระจายไปอยู่ทั่วแห่งหนจนอุณหภูมิในชั้นนี้ได้ลงหลายองศา

“ท่านประธานครับ ในลิฟต์ไม่มีคนครับ แต่เมื่อสักครู่นี้ลิฟต์ส่วนตัวได้มาหยุดอยู่ที่ชั้น 2 จากนั้นลิฟต์หมายเลข 2ขึ้นไปที่ชั้น 2 คนที่ท่านประธานหาอาจจะขึ้นตึกไปแล้วหรือเปล่าครับ……”ผู้จัดการลี่ที่อยู่เวรได้รวบรวมความกล้าแล้วรายงานขึ้น

เย่ซือเฉินไม่รู้สึกประหลาดใจเลยที่ผลมันเป็นเช่นนี้ เมื่อเขากวาดสายตามองลิฟต์หมายเลข 2 ก็เห็นตัวเลขได้เพิ่มขั้นทีละน้อย ดวงตาที่ลุ่มลึกยิ่งเป็นความคิดที่ยากจะหยั่งถึง “ไปย้ายกล้องวงจรปิดออกมา”

เกือบทุกมุมของโรงแรมจะมีกล้องวงจรปิดติดตั้งไว้ เขาจะดูสิว่าเธอจะหนีไปไหนได้？

ผู้จัดการลี่รีบโทรไปที่ห้องตรวจสอบกล้องวงจรปิด แต่ว่าสีหน้ากลับไม่น่าดูขึ้นมาทันที

“ท่านประธานครับ ระบบกล้องวงจรปิดได้ถูกแฮ็กเกอร์จู่โจมครับ ตั้งแต่เมื่อคืนถึงตอนนี้ได้ถูกลบบันทึกหมดแล้วครับ และจอคอมพิวเตอร์ในขณะนี้เป็นแต่ภาพสีดำ กล้องวงจรทั้งหมดของโรงแรมใช้ไม่ได้หมดเลยครับ”

“ตั้งแต่เมื่อไหร่？”เย่ซือเฉินทึ่งไปหนึ่งวินาที จากนั้นกวาดสายตามองผู้คน ทำให้กลิ่นอายความอันตรายได้ปกคลุมโดยรอบ ทำให้ผู้คนข้างกันกลัวจนไม่กล้าหายใจแรงๆเลย

“เมื่อกี้ครับ ก่อนที่ผมจะโทรไป 5 นาทีครับ……”ผู้จัดการลี่อยากจะให้พื้นมีรอยแยกมาก เขาจะได้มุดหลบเข้าไปอยู่ในนั้น เพราะท่าทีของท่านประธานในขณะนี้มันช่างน่ากลัวเหลือเกิน

สีหน้าเย่ซือเฉินเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน มีน้ำแข็งและเปลวไฟ ทำให้เหมือนมีสัญญาณเตือนว่าจะมีอันตรายจากพายุฝนฟ้าคะนองเกิดขึ้น

ดี ดีมาก！มันเป็นกลของเธอจริงๆ！

เขาหรี่ตาขึ้น เป็นแววตาที่เยือกเย็นคมกริบราวกับเป็นน้ำแข็งที่สามารถทำให้ตัวแข็งทื่อได้ แต่มุมปากของเขากลับยกโค้งขึ้นเล็กน้อย

เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็ยิ่งแน่ใจว่าต้องเป็นเธอ

เพียงแต่ครั้งนี้ ไม่มีทางเป็นไปได้ที่เธออยากจะหนีไปอีก！！

ผู้จัดการลี่เงยหน้าขึ้นมองสีหน้าของประธานของตัวเองในขณะนี้ มีชั่วแวบหนึ่งที่สงสัยว่าหัวใจของเขาได้หยุดเต้นไปแล้ว เขารู้สึกว่าท่านประธานก่อนหน้านี้อ่อนโยนน่าเข้าใกล้เป็นอย่างมาก ซึ่งต่างจากตอนนี้ที่น่ากลัวมาก สามารถพูดได้ว่าคนเห็นคนกลัว ผีเห็นผีร้องไห้เลยทีเดียว

บัดนี้ลิฟต์หมายเลข 2 ได้หยุดอยู่ชั้นที่ 48

“งานเต้นรำที่สวมหน้ากากของคุณชายเล้งเลิกหรือยัง？” ดวงตาเย่ซือเฉินกะพริบ เหมือนถามแบบสบายๆไม่กังวลอะไร

“ยังไม่เลิกครับ” ผู้จัดการลี่ไม่เข้าใจแต่กลับตอบอย่างเต็มสปีด

“อืม”มุมปากเย่ซือเฉินยกขึ้น ดวงตาที่ลุ่มลึกเหมือนขุนน้ำแข็งเหมือนมีรอยยิ้มจางๆ ท่าทางชั่วร้ายที่เซ็กซี่ชวนให้ขนหัวลุกยิ่งนัก

“ปิดทางออกทุกที่ของโรงแรม อย่าให้ใครออกไปได้ ถ้าคุณชายห้าฉิงรู้แล้วก็ให้ช่วยติดต่อฉันด้วย” ตอนนี้สีหน้าของเย่ซือเฉินก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง

เวลานี้ผู้จัดการลี่มีความสงสัยอยู่เต็มท้อง แต่ไม่กล้าถามสักคำ ได้แต่พยักหน้าตอบรับด้วยความสั่นเกรง

เย่ซือเฉินไปที่ชั้นที่ 3 ถ้าหากเขาทายไม่ผิด ผู้หญิงคนนั้นต้องไปที่งานเต้นรำที่สวมหน้ากากแน่ๆ