บทที่ 1595 คุณชายสามเย่โกรธแล้วจริง ๆ (2)

เห็นเลขาหลิวออกมาจากด้านในบริษัทพอดี ท่าทางของเลขาหลิวมองไปแล้วดูแปลก ๆ ไป เห็นเลขาหลิว เวินลั่วฉิงจึงได้แน่ใจขึ้นมาแล้ว

เลขาหลิวเองก็เห็นเวินลั่วฉิงเหมือนกัน ภายในใจของเลขาหลิวดีใจเป็นอย่างมาก ดวงตาได้ส่องประกายไม่รู้กี่ระดับออกมาทันที

“คุณผู้หญิง คุณมาแล้ว” ความเศร้าโศกและความเจ็บช้ำบนใบหน้าของเลขาหลิวได้เลือนหายไปทันที เปลี่ยนมาเป็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มแทน ยิ้มตาหยีออกมาจนแทบจะมองไม่เห็นเลย

“คุณผู้หญิง บอสอยู่ที่ห้องทำงาน ผมพาคุณขึ้นไปเองครับ” เลขาหลิวรู้ว่าคุณผู้หญิงนั้นเป็นผู้ช่วยชีวิตเพียงหนึ่งเดียวของเชา เพราะว่านอกจากคุณผู้หญิงแล้วไม่มีใครสามารถทำให้บอสของเขาใจเย็นลงได้แล้ว

คุณผู้หญิงมาได้ถูกเวลามากเลย

ก่อนหน้านี้ไม่ง่ายเลยกว่าเลขาหลิวจะหนีออกมาจากในห้องทำงานได้ เดิมทีเลขาหลิวนั้นตัดสินใจเอาไว้แล้วว่าถึงแม้ว่าวันนี้จะมีเรื่องใหญ่มากเขาก็จะไม่ไปหาบอสของเขาที่ห้องทำงานอีกแล้ว ไม่ว่าเรื่องมันจะยากลำบากแค่ไหนเขาก็สามารถแก้ปัญหาได้ทั้งนั้นแล้ว

แต่ว่าตอนนี้คุณผู้หญิงมาแล้ว แน่นอนว่าสถานการณ์มันได้ต่างออกไปแล้ว ไม่ว่าก่อนหน้านี้บอสจะโกรธยังไง ไม่ว่าก่อนหน้านี้สีหน้าของบอสจะเย็นชามากแค่ไหน พอคุณผู้หญิงมา รับรองว่าบอสจะต้องดีขึ้นทันที ดังนั้นแล้วเขาจึงไม่ต้องไปกังวลอีกไปโดยปริยาย ไม่ไปกลัวอีกแล้ว

ในระหว่างที่เวินลั่วฉิงได้ตามเลขาหลิวเข้าบริษัทมา ก็ได้ตรงเข้าลิฟต์ส่วนตัวสำหรับบอสโดยเฉพาะทันที หลังจากเข้าลิฟต์ไป เลขาหลิวก็ได้กดชั้น28

“เลขาหลิวอารมณ์ดีเลยทีเดียว มีเรื่องดี ๆ อะไรหรือเปล่าคะ?” เวินลั่วฉิงเห็นเลขาหลิวตั้งแต่ที่เจอเธอก็แสดงรอยยิ้มออกมาเต็มใบหน้า มุมปากนั้นมันแทบจะฉีกไปถึงหูอยู่แล้ว เธอเคยติดต่อพูดคุยกับเลขาหลิวมาหลายครั้งแล้ว ภาพจำต่อเลขาหลิวนั้นไม่เลวเลยทีเดียว

เมื่อตอนที่เธอไปหาเลขาหลิวเพื่อจัดการขั้นตอนการหย่าร้างของเธอกับเย่ซือเฉินตอนนั้น เลขาหลิวยังคิดเผื่อเธอไปทุกจุดเลย และยังคิดพิจารณาให้เธอไปทุกจุดด้วย

ยิ่งไปกว่านั้นงานที่บริษัทเวินซื่อกรุ๊ปในตอนนี้เองก็ล้วนแล้วจะเป็นเลขาหลิวที่เป็นคนรับผิดชอบอยู่ตลอดด้วยทั้งนั้น

ดังนั้นแล้วเห็นเลขาหลิวมีความสุขขนาดนี้แล้ว เวินลั่วฉิงจึงอดไม่ได้ที่จะต้องถามออกไปสักหน่อย ก็แค่พูดออกไปด้วยน้ำเสียงเชิงคุยเล่นเรื่อยเปื่อยอย่างเป็นธรรมชาติไปเท่านั้น

“คุณผู้หญิง” เลขาหลิวพอได้ยินคำพูดนี้ของเวินลั่วฉิงแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าเมื่อกี้มันก็ได้เลือนหายไปในทันที แล้วได้เปลี่ยนกลายมามีสีหน้าที่อมทุกข์ออกมาแทน “ไม่มีเรื่องดี ๆ อะไรหรอกครับ มีก็แต่เรื่องร้าย ๆ ทั้งนั้น ผมมันซวย ซวยมาก ๆ เลย”

เวินลั่วฉิงอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาเล็กน้อย “คุณซวยมาก ๆ เลยแต่ก็ยังสามารถยิ้มอย่างนี้ได้ สภาพจิตใจนี้ของคุณดีมากเลยนะคะ”

เป็นครั้งแรกเลยที่เธอเห็นคนที่ซวยเอามาก ๆ ยิ้มออกมาอย่างนี้ เลขาหลิวคนนี้บางครั้งก็ดูน่ารักมากจริง ๆ เลย

“ผมยิ้มก็เพราะว่าเห็นคุณผู้หญิงก็เลยดีใจ...” เลขาหลิวมองไปยังเวินลั่วฉิง ลังเลอยู่แป๊บนึง จากนั้นก็ได้พูดออกมาอีกครั้งว่า “เพราะมีเพียงแค่คุณผู้หญิงเท่านั้นที่จะช่วยผมได้”

“หา? เกี่ยวกับฉัน? คุณลองว่ามาสิว่าตกลงแล้วมันเรื่องอะไรกันแน่ ฉันช่วยคุณยังไง?” เวินลั่วฉิงประหลาดใจขึ้นมา เดิมทีเธอก็แค่ถามไปงั้น ๆ เอง นึกไม่ถึงว่ามันจะเกี่ยวโยงกับเธอด้วย

“บอสเขาจะไล่ผมไปขุดบ่อที่แอฟริกาครับ” เลขาหลิวทอดถอนหายใจออกมา อารมณ์ได้ดิ่งต่ำลงไปทันที “ความยากลำบากที่แอฟริกาผมทนได้อยู่แล้ว แต่ผมไปแอฟริกาครั้งนี้ไม่รู้เลยว่าเมื่อไหร่ถึงจะกลับมาได้ ผมเองก็อายุมากแล้ว ควรแต่งงานได้แล้ว ที่บ้านผมก็เร่งผมมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว แต่ตอนนี้ผมแม้แต่แฟนสักคนก็ยังไม่มีเลย ถ้าผมไปแอฟริกาแล้ว ผมจะไปหาแฟนได้ยังไง ผมไม่อาจแต่งสะใภ้ชาวแอฟริกันสักคนได้หรอกนะครับ”

เวินลั่วฉิงได้ยินคำพูดของเลขาหลิวมุมปากก็อดไม่ได้ที่จะยกขึ้นมา ไม่ใช่ว่าเธอไม่เห็นใจเลขาหลิว แต่เพราะว่าเธอคิดว่าเรื่องนี้มันน่าตลกสุด ๆ “ทำไมเขาถึงต้องไล่คุณไปขุดบ่อที่แอฟริกาด้วยล่ะคะ?”

เวินลั่วฉิงรู้ความสามารถของเลขาหลิวดี เลขาหลิวเป็นถึงคนข้างกายของเย่ซือเฉินที่มีความสามารถที่สุดเลย อย่างน้อยที่เมือง Aนี้ก็เป็นคนที่มีความสามารถที่สุดแล้ว

เมื่อก่อนงานมากมายของบริษัทตระกูลเย่กรุ๊ปล้วนแล้วแต่เป็นเลขาหลิวที่เป็นคนจัดการทั้งนั้น บริษัทเวินซื่อกรุ๊ปหลังจากที่มาอยู่ในมือของเธอแล้ว เย่ซือเฉินก็ได้มอบหมายบริษัทเวินซื่อกรุ๊ปให้เลขาหลิวเป็นคนจัดการเลยทันที เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เลขาหลิวยังดูแลบริษัทMYแทนเย่ซือเฉินอีกด้วย

เห็นได้ชัดเจนมากว่าเลขาหลิวทำได้ดีทั้งนั้น คนอย่างนี้นึกไม่ถึงเลยว่าเย่ซือเฉินจะไล่ไปขุดบ่อที่แอฟริกาได้?

มันไม่สมเหตุสมผลเลยนะ?

มุมปากของเลขาหลิวได้เม้มออกมาเล็กน้อย มองเวินลั่วฉิงไปแวบนึงอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็เอ่ยออกมาเบา ๆ “บอสอารมณ์ไม่ดี”

เลขาหลิวเองก็ไม่กล้าพูดเรื่องระหว่างบอสกับคุณผู้หญิงด้วยเหมือนกัน เลขาหลิวยิ่งไม่อยากจะพูดว่าร้ายบอสต่อหน้าคุณผู้หญิงเลยอีกด้วย ดังนั้นแล้วเลขาหลิวจึงเพียงแค่พูดออกไปแบบกว้าง ๆ ว่าบอสอารมณ์ไม่ดีเท่านั้น

เลขาหลิวคิดว่าคำพูดประโยคนี้ของเขามันไม่ได้ผิดไปเลยสักนิดเดียว บอสอารมณ์ไม่ดีจริง ๆ อีกทั้งยังไม่ดีเอามาก ๆ เลยด้วย

เลขาหลิวคิดดูแล้ว ถ้าคุณผู้หญิงถามว่าทำไมบอสถึงอารมณ์ไม่ดี เขายังสามารถเปิดเผยกับคุณผู้หญิงไปอีกสักเล็กน้อยได้ จะได้ให้คุณผู้หญิงได้ทำใจให้พร้อมไปด้วยเลย

“เขาอารมณ์ไม่ดีก็จะไล่คุณไปขุดบ่อที่แอฟริกา?” หางคิ้วของเวินลั่วฉิงได้เลิกขึ้นมาเล็กน้อย เธอไม่ได้ถามว่าทำไมเย่ซือเฉินถึงอารมณ์ไม่ดี เธอเพียงแค่นึกไม่ถึงว่าเย่ซือเฉินจะทำเรื่องอย่างนี้ออกมาเท่านั้น