บทที่ 1636 เสี่ยงไม่ได้

แต่พวกเขาได้ข่าวของเจ้าหญิง ถึงจะเป็นข่าวปลอมก็ตาม ซ่างกวนหงราวกับได้มีชีวิตกลับคืนมา ในที่สุดโลกใบนี้ก็มีคนที่เกี่ยวก้องอย่างแท้จริงกับเขาสักที

มู่เฉิงไม่สามารถรับรู้ความรู้สึกแบบนั้น ในใจเขามีแค่ความศรัทธาเดียวว่าจะให้ซ่างกวนหงผิดหวังอีกไม่ได้เด็ดขาด จะให้เขาตัวคนเดียวไม่ได้อีก

ความรู้สึกบางอย่างแค่คนที่เฉพาะเจาะจงเท่านั้นที่สามารถให้ได้ มู่เฉิงเข้าใจ เขาก็ไม่ได้ฝืน ในใจลึกๆของเขาก็หวังให้ซ่างกวนหงสามารถหาคนที่ให้ความอบอุ่นเจอโดยเร็ว สามารถทำให้เขาไม่อ้างว้างเหมือนเมื่อก่อนอีก อย่างน้อยสามารถมีความสุขขึ้นมาจริงๆ

เวินลั่วฉิงสงบสติอารมณ์ลงมาได้แล้ว เธอมองหน้ามู่เฉิงเอาไว้ คนๆนี้ แวบแรกจะต้องถูกหน้าตาเขาดึงดูดแน่นอน หล่อเหลาเกินไป แต่ตอนนี้ บนใบหน้าที่หล่อเหลานี้ ประดับด้วยความเคร่งขรึมที่ไม่ควรมี แววตาของคนๆนี้สงบนิ่งมาก แม้กระทั่งยังแฝงด้วยความเย็นชาเล็กน้อย เวินลั่วฉิงใช้วิสัยทัศน์ที่เหมือนเดิมมองเขา พร้อมตอบอย่างเรียบเฉย：“ไม่ทราบว่าหัวหน้าน้อยอยากพูดอะไรคะ”

เวินลั่วฉิงแค่ไว้หน้าเขา หรือต้องบอกว่าไว้หน้าองค์กรโกสต์ซิตี้ ไม่มีคนไปยั่วยุองค์กรโกสต์ซิตี้หรอก องค์กรที่ดำรงอยู่มานานหลายปีและอยู่ชั้นนำตลอด

เวินลั่วฉิงไม่ไปย่วยุอย่างไม่เจียมเนื้อเจียมตัวหรอก ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ถังจื่อซีกับถังจื่อโม่อยู่ข้างกายเขา เธอยิ่งไม่อยากทำเรื่องที่เกินความจำเป็น หวังแค่พาถังจื่อซีกับถังจื่อโม่กลับโดยเร็ว ยิ่งไม่อยากฝังภัยพิบัติที่ซ่อนอยู่ใดๆไว้

เวินลั่วฉิงโทษตัวเอง เพราะความประมาทเลินเล่อของเธอ ได้สร้างปัญหาใหญ่ขนาดนี้ให้กับตัวเอง ก่อนหน้านี้ไม่สามารถเปลี่ยนแปลง ตอนนี้……ชดเชยยังทันอยู่

มู่เฉิงรู้สึกไม่ดี

เวินลั่วฉิงใจเย็น และยังมีความยืนหยัดของตัวเอง ตอนนี้เหมือนแค่เพื่อรักษาภาพลักษร์ที่มีการศึกษาของตัวเองไว้ ถึงได้ฟังเขาพูด ปรากฏการณ์แบบนี้ไม่ดีเลย ไม่สามารถสื่อสารได้อย่างปกติ

มู่เฉิงใคร่ครวญอย่างจริงจังครู่นึง ถึงค่อยๆสอบถามว่า：“คุณถังจะรับจื่อซีกับจื่อโม่กลับไป เป็นเพราะว่าเป็นห่วงความปลอดภัยของพวกเขาเหรอครับ？”

มู่เฉิงพูดตรงไปตรงมาไม่อ้อมค้อม อยู่ในใจของผู้แม่คนนึง ไม่มีอะไรสำคัญกว่าความปลอดภัยของถังจื่อซีกับถังจื่อโม่ ก่อนหน้านี้ถังฉิ้นเอ๋ออนุญาตให้ถังจื่อซีกับถังจื่อโม่อยู่ที่ซ่างกวนหงนานขนาดนั้น เป็นเพราะว่าเธอแน่ใจว่าถังจื่อซีกับถังจื่อโม่ปลอดภัยดี ตอนนี้ การปรากฏตัวของเขาได้ทำลายความรู้สึกปลอดภัยของถังฉิ้นเอ๋อ เธอมีความเป็นศัตรูกับตัวเอง ไม่ได้เพราะอย่างอื่น อาจจะเพียงเพราะคำพูดหลายคำที่แฝงด้วยความกำกวมที่มากเกินไป มู่เฉิงเข้าใจ เพราะฉะนั้นก็เลยได้ชี้ความกังวลที่อยู่ในใจลึกๆของเวินลั่วฉิงออกมาโดยตรง

เวินลั่วฉิงมองมู่เฉิง หัวหน้าน้อยขององค์กรโกสต์ซิตี้พิเศษกว่าคนธรรมดาจริงๆด้วย การสื่อสารของนาทีนี้ เขาคิดแค่หัวใจสำคัญของปัญหาโดยตรง ก่อนหน้านี้เธอคิดว่าจะให้ถังจื่อซีกับถังจื่อโม่กลับมาหรือเปล่าจริงๆ ที่จริงไม่สำคัญ ที่มากกว่าคือตามใจจื่อซีกับจื่อโม่ ถ้าพวกเขาไม่ยอม ก็ให้อยู่ต่ออีกสักสองสามวัน พวกเขารู้ดีแก่ใจ ตอนนี้การปรากฏตัวของมู่เฉิงทำให้เธอไม่สบายใจ เธอมักจะสงสัยอยู่เรื่อยเลยว่าเรื่องที่มู่เฉิงทำทั้งหมดคือมุ่งเป้ามาที่ตัวเอง เธอกลัวว่าถังจื่อซีกับถังจื่อโม่จะได้รับบาดเจ็บ มู่เฉิงเป็นผู้ชายที่อันตราย เธอไม่คิดว่าอยู่ดีๆหัวหน้าน้อยขององค์กรโกสต์ซิตี้จะดีกับคนๆนึงโดยที่ไม่มีสาเหตุ

“ใช่ค่ะ ฉันคิดว่าหัวหน้าน้อยเองก็น่าจะเข้าใจ ฉันเป็นแม่คนนึง จะต้องรับประกันความปลอดภัยของลูกฉัน ถึงแม้หัวหน้าน้อยกับฉันไม่ได้มีความขัดแย้งอะไรกัน แต่หัวหน้าน้อยยิ่งไม่มีเหตุผลที่จะดีกับจื่อซีและจื่อโม่ขนาดนี้”

มู่เฉิงพยักหน้า ถือว่าได้เห็นด้วยกับวิธีการพูดของเวินลั่วฉิง ตอนนี้เขารู้ดีว่าจะพูดจาสวนกลับกับความคิดของเวินลั่วฉิงพูดไม่ได้เด็ดขาด จะต้องตามใจเธอ ให้เธอค่อยๆเชื่อใจตัวเอง ให้เธอเข้าใจว่าตัวเองไม่มีเจตนาร้าย เป็นคนที่ไว้ใจได้อยู่ ไม่ทำร้ายถังจื่อซีกับถังจื่อโม่แน่นอน มีแค่แบบนี้ ถึงมีความเป็นไปได้ว่าเวินลั่วฉิงจะให้ถังจื่อซีกับถังจื่อโม่อยู่ต่อ แต่มู่เฉิงไม่แน่ใจว่าเธอจะให้ถังจื่อซีกับถังจื่อโม่อยู่ต่อนานแค่ไหน

“เหมือนที่คุณถังพูดครับ ถังจื่อซีกับถังจื่อโม่เป็นแค่เด็ก ผมมีอะไรที่ต้องมุ่งหมายจากพวกเขา？ผมแค่ชอบเด็กสองคนนี้ ถึงได้พาพวกเขาออกมาเที่ยว เรื่องของวันนี้ ก็เป็นแค่อุบัติเหตุเท่านั้น”มู่เฉิงพูดอย่างจริงใจ นาทีนี้ เขามองเวินลั่วฉิงย่างไร้ซึ่งความกลัว แค่อยากให้ความรู้สึกที่แน่วแน่อย่างนึงกับเธอ

“เพราะฉะนั้น ตอนนี้หัวหน้าน้อยคือไม่คิดจะให้ฉันพาจื่อซีกับจื่อโม่กลับมาเหรอคะ？”เวินลั่วฉิงไม่ได้ปรึกษาหารือคำถามนี้กับเขา ได้พูดวัตถุประสงค์ของมู่เฉิงออกมาโดยตรง เธอขมวดคิ้ว

ถังจื่อซีกับถังจื่อโม่ยืนอยู่ข้างๆอย่างค่อนข้างละอายใจ และค่อนข้างกังวล พวกเขาไม่ได้พูดจาสักคำ ได้ยอมรับวิธีการพูดของมู่เฉิงทางอ้อม เวินลั่วฉิงรู้สึกได้ว่าถังจื่อซีกับถังจื่อโม่ชอบมู่เฉิงมาก และแฝงด้วยความไว้ใจเหมือนกัน

เธอแปลกใจมาก ทำไมถังจื่อซีกับถังจื่อโม่ถึงได้สนิทสนมกับคนที่ตัวเองไม่คุ้นเคยขนาดนี้？เวินลั่วฉิงสงสัยมาก แต่แค่ไม่ได้ถามออกมา เธอตัดสินใจว่าหลังจากถังจื่อซีกับถังจื่อโม่กลับมา จะต้องซักถามดูหน่อย