บทที่ 1685 กดดันเกินไปแล้ว

เธอดีใจกับการเปลี่ยนแปลงแบบนี้ หลิวหยิงค่อยๆเรียนรู้ แยกตัวออกมาจากซือถูมู่หรงอย่างสิ้นเชิงแล้วไม่ให้เขามีผลกระทบต่ออารมณ์ของตัวเอง

เวินลั่วฉิงคิดถึงการเปลี่ยนแปลงของหลิวหยิงในใจตลอดเวลา เธอไม่ได้ตั้งใจโฟกัสไปที่หลิวหยิง เพราะว่าเธอรู้ดีว่า เวลาที่หลิวหยิงต้องการความช่วยเหลือ จะมาพูดกับเธอเอง ส่วนตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่ต้องการความช่วยเหลือ

หลายวันมานี้ การตัดสินของไป๋ยี่รุ่ยก็ออกมาแล้ว ถูกจำคุกห้าปี เวลาแบบนี้ถือว่าไม่ยาว และไม่สั้นเลยนะ เพียงแต่ว่าดีกว่าตอนนั้น ก่อนหน้านี้เธอยังคิดอยู่เลยว่า เรื่องนี้จะเกิดการถกเถียงขึ้นมาอีกครั้งหรือไม่ คิดไม่ถึงเลยว่าราบรื่นดี ในโลกออนไลน์ก็ไม่ค่อยมีการถกเถียงกันสักเท่าไหร่ ยังไงซะ ตั้งใจมองดูดีๆแล้ว ไป๋ยี่รุ่ยก็ถูกทำร้ายเลยไม่น้อยทีเดียว

ที่น่าแปลกใจก็คือตั้งแต่ต้นจนจบถังไป๋เชียนไม่เคยปรากฏตัวเลย ไม่ทำเรื่องชั่วอีกแล้ว ที่สำคัญปกปิดร่องรอย เหมือนกับหายตัวไปเลย ซึ่งหาไม่เจอเลย

เย่ซื้อเฉินให้คนแอบตามหามาโดยตลอด ยังไงซะเป็นระเบิดที่พร้อมจะระเบิดตลอดเวลา ใครก็ไม่สบายใจกันทั้งนั้น

เวินลั่วฉิงก็ไม่สบายใจ เธอไม่รู้ว่าถังไป๋เชียนไปไหนกันแน่ แต่เข้าใจดีว่า ถ้าเขาตั้งใจซ่อนตัว พวกเขาหายากจริงๆ ได้แต่พยายามอย่างสุดความสามารถ

เพียงแต่ว่า ตอนนี้เวินลั่วฉิงกังวลที่สุด กลับเป็นถังจื่อโม่ เขาตามมู่เฉิงไปที่องค์กรโกสต์ซิตี้แล้ว ตอนนี้ไม่รู้ว่าถึงรึยัง

หลายวันมานี้ถัวจื่อซีก็แปลกๆ จ้องเธอตลอดเวลาแบบงุนงง และถามเธอหลายคำถาม วันนี้ถังจื่อซีไปที่ซ่างกวนหงทางโน้น เวินลั่วฉิงคิดในใจ นี่เป็นลูกตัวเองรึเปล่า？ทำไมแต่ละคนวิ่งหนีกันเร็วขนาดนี้？

เวินลั่วฉิงก็ไม่รู้ว่า ทำไมถังจื่อซีถึงชอบซ่างกวนหงขนาดนั้น แต่ว่าความรักที่ถังจื่อโม่มีต่อมู่เฉิง เธอสามารถเข้าใจได้ เลื่อมใสศรัทธาในใจ ถังจื่อโม่สนใจทำการวิจัย ต่อองค์กรโกสต์ซิตี้ ต่อซ่างกวนหง และต่อมู่เฉิง

เวินลั่วฉิงไม่ขัดขวาง นี่เป็นทางเลือกของถังจื่อโม่ ที่สำคัญ เขามีโอกาสเลือก ทำไมไม่ให้เขาไปหาล่ะ？

เทียบกับถังจื่อโม่ เวินลั่วฉิงเป็นห่วงถังจื่อซีมากกว่า เธอมีเรื่องปิดบังตัวเองแน่ๆ เวินลั่วฉิงมั่นใจ แต่ว่านึกไม่ถึงเลยว่าลูกสาวของตัวเองมีเรื่องปิดบังตัวเองอยู่？ตัวเองน่าจะเข้าใจเธอที่สุดแล้ว？กับเธอรู้ไส้รู้พุง ตอนนี้ ยายเด็กคนนี้ดันหลบหน้าตัวเอง

เวินลั่วฉิงนึกถึงก็โมโหขึ้นมา มีอะไรที่ไม่สามารถบอกกับตัวเอง？ต้องวิ่งออกไปให้ได้ เพียงแต่ว่าก็เข้าใจแหละ

ถังจื่อซีที่วิ่งไปหาซ่างกวนหงด้วยตัวเอง ถูกผู้ดูแลจ้งต้อนรับเข้าไป ครั้งนี้ ผู้ดูแลจ้งเรียกถังจื่อซี เปลี่ยนมาเป็นเรียกเจ้าหญิงน้อยแล้ว

ใช่แล้ว ผลการตรวจสายเลือดออกมาแล้ว เป็นญาติห่างๆ ซึ่งก็หมายความว่า คุณหนูเงินลั่วฉิวเป็นเจ้าหญิงขององค์กรโกสต์ซิตี้จริงๆ ถ้างั้น ลูกสาวของเวินลั่วฉิง ถังจื่อซีก็เป็นเจ้าหญิงน้อยของพวกเขาเป็นเรื่องธรรมดา

ถังขื่อซีห้ามความดีใจไม่ได้ วิ่งเข้าไปโดยตรง เห็นซ่างกวนหงนั่งอยู่ที่โซฟา แล้วมองดูเธออย่างอบอุ่น ถังจื่อซีกระโจนเข้าไป“คุณตาคะ ท่านเป็นคุณตาของหนูจริงๆด้วย”

ถังจื่อซีซ่อนความดีใจไม่ได้ ตั้งแต่เธอเจอกับซ่างกวนหงครั้งแรก ก็รู้สึกว่าสนิทสนมกับคนคนนี้ ตอนนี้ ความสนิทสนมนี้ได้อธิบายเหตุผลของมันแล้ว ถังจื่อซีรู้สึกว่าตัวเองสามารถยอมรับซ่างกวนหงทำดีกับตัวเองอย่างสบายใจแล้ว ที่สำคัญ ซ่างกวนหงก็คือคุณตาของตัวเองช่างเป็นเรื่องที่น่าดีใจอย่างยิ่ง

ซ่างกวนหงจับผมของถังจื่อซี ที่แท้ เด็กคนนี้เป็นหลานสาวของเขาจริงๆ ที่แท้ เวินลั่วฉิงเป็นลูกสาวของเขาจริงๆด้วย ตอนที่รู้ข่าวนี้ เขาดีใจจนร้องไห้ บนโลกใบนี้ ในที่สุดก็มีคนที่มีสายเลือดเดียวกับเขา และในที่สุดเขาก็ไม่ใช่ตัวคนเดียวอีกต่อไปแล้ว

ตอนนี้ เขาได้ปรับตัวและปรับใจเรียบร้อยแล้ว สามารถพูดคุยกับถังจื่อซีอย่างเงียบสงบ เพียงแต่ว่าความสบายใจหลอกคนไม่ได้หรอก ก่อนหน้านี้เขาตามใจถังจื่อซีกับถังจื่อโม่ ต่อให้เห็นพวกเขาเป็นหลานสาวกับหลานชายและตามใจพวกเขาก็ตาม ยังไงซะก็เหมือนมีอะไรมาปิดกั้น และก็กลัวว่าจะสร้างความเดือดร้อนให้กับพวกเขา ตอนนี้ไม่จำเป็นอีกแล้ว เขาสามารถตามใจพวกเขาโดยตรง ไม่สิ เขากลัวว่าเขาจะให้น้อยเกินไปด้วยซ้ำ