บทที่ 1705 ดราม่าสนุก (1)

ในเมื่อคุณหรวนอยากเล่น งั้น เธอก็เล่นเป็นเพื่อนนาง นางอยากจะกดทับหลิวหยิงไม่ใช่เหรอ? งั้นก็ให้นางรู้ อะไรคือการกดทับ!

“สามล้าน” เสียงที่เยือกเย็นของเวินลั่วฉิงดังขึ้นอีกครั้ง ราคานี้ได้เกินราคาแต่เดิมของเครื่องประดับแล้ว คนที่อยู่รอบๆ ข้างต่างก็กำลังรอดูสนุก พวกเขาต่างก็มองออก ทั้งสองกำลังแย่งชิงกันอยู่

คุณหรวนยักคิ้ว คิดไม่ถึงว่า เธอจะกล้าเรียกราคานี้ เรียกให้เพื่อหลิวหยิงเหรอ? แต่ว่าสิ่งที่หลิวหยิงอยากได้ เธอไม่มีทางยอมเด็ดขาด สิ่งของคือเช่นนี้ คน ก็เช่นกัน

คุณหรวนมองไปทางบนตัวของซือถูมู่หรงจากที่ไม่ไกล เขานั่งอยู่เงียบๆ เหมือนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นรอบๆ ข้างล้วนไม่เกี่ยวข้องกับเขา ดูเหมือนว่า ก็ไม่ได้ใส่ใจหลิวหยิงขนาดนั้น ยังคิดว่าจะชอบขนาดไหนซะอีก ที่แท้ ก็แค่นี้ รู้อยู่แล้วว่าเป็นสิ่งที่หลิวหยิงอยากได้ ก็ไม่เอ่ยปากพูดเลยสักคำ

เพราะคุณหรวนเห็นว่าซือถูมู่หรงไม่ได้แสดงออกอะไร ในใจจึงมีความดีใจเล็กน้อย เอ่ยปากพร้อมน้ำเสียงที่หวาน “สามล้านหนึ่งแสน”

เวินลั่วฉิงยักคิ้ว คิ้วนี้ ช่าง......จริงๆ เลย นัยน์ตาของคุณหรวนมองมา มีความดูถูแฝงอยู่ สีหน้าของหลิวหยิงปกติธรรมดา เหมือนว่ามองไม่เห็น เวินลั่วฉิงกวาดสายตามองไป นี่คือการค่อยๆ ดูถูกหลิวหยิงทีละน้อยสินะ น่าเสียดาย ตอนนี้ คนที่นั่งข้างๆ หลิวหยิงคือเธอ ตระกูลหรวน เธอไม่ได้เห็นอยู่ในสายตา เครื่องประดับชุดนี้ เธอก็ไม่มีทางยอมถอย

“ห้าล้าน”

เวินลั่วฉิงกำลังอยากจะประมูล ปรากฏว่ามีคนแย่งไปก่อนแล้ว หลนจื่อเอียงหัวกะพริบตาไปทางเวินลั่วฉิง เวินลั่วฉิงเข้าใจแล้ว เธอก็แค่เข้าร่วมเล่นๆ ไม่ได้จะเอาจริงๆ ถือว่าเป็นการเพิ่มราคาเก็งกำไร?

คุณหรวนได้ยินเสียงที่แปลกหน้าแล้ว ขมวดคิ้วทันที กวาดสายตาที่คมเฉียบมองไป ถูกหลินจื่อมองผ่านลอยๆ กลับไป จากนั้นหลินจื่อก็มองไปทางอื่น เหมือนว่าไม่เห็นการข่มขู่ของคุณหรวน

คุณหรวนอยากจะระเบิดแตก ทว่านึกถึงว่าที่นี่คือฉือเย่ฉาง เธอไม่กล้าโมโหอย่างโจ่งแจ้ง แล้วเพราะว่าคนที่นั่งอยู่ข้างๆ หลินจื่อ ตำแหน่งไม่ธรรมดา กลัวว่าจะได้รับความรังเกียจจากพวกเขา จึงทนต่อไป

เธอมองไปทางเวินลั่วฉิงและหลิวหยิง ราคานี้ ไม่ต่ำแล้ว พวกเขายังจะเพิ่มอีกไหม?

“ห้าล้านห้าแสน” เวินลั่วฉิงพูดอย่างไม่ใส่ใจ เหมือนว่าไม่ได้เห็นคุณหรวนในสายตา ความภาคเกรี้ยวกราดนี้ทำให้คุณหรวนไม่สบายใจมาก

“คุณเวินสายตาดีจริงๆ ค่ะ ในตอนที่ฉันเห็นเครื่องประดับชุดนี้ก็รู้สึกคุ้นชินมาก ตั้งใจไปค้นหาเป็นพิเศษ เป็นผลงานของอดีตหัวหน้านักออกแบบเครื่องประดับของ VG คุณเลทิเทีย ไรท์ก่อนที่เธอจะโด่งดัง” หลินจื่อยิ้มแล้วพูดเสริมอยู่ข้างๆ “ก่อนหน้านี้ฉันเคยได้ยินเลทิเทีย ไรท์พูดว่า เครื่องประดับชุดนี้เธตั้งใจออกแบบให้คู่รักเป็นพิเศษ กล่าวกันว่า คู่รักที่ได้รับเครื่องประดับนี้ จะมีความสุขไปชั่วชีวิต และรักใคร่ปรองดองกัน”

“ท่านนี้คือ?” หญิงสาวที่อยู่บนเวลาถามด้วยความตะลึง ถูกหน้ากากยังไปครึ่งนี้ ทำให้เกิดความสงสัยแปลกๆ ขึ้นมาทันที

“หลินจื่อ ดีไซเนอร์เสื้อผ้าของ VG ค่ะ” หลินจื่อก็ไม่ได้ปกปิดฐานะตัวตนของตนเอง อีกอย่าง ที่เธอเอ่ยปากพูดก็เพื่อที่จะยกยออยู่แล้ว

ตอนแรกผู้ร่วมงานไม่ได้รู้สึกอะไร คิดว่าอาจจะแค่พูดไปงั้นๆ ไม่ว่ายังไงแล้ว หากเครื่องประดับชุดนี้ เลทิเทีย ไรท์เป็นคนออกแบบจริงๆ เครื่องประดับชุดหนึ่งคงจะหลายสิบล้าน ฉือเย่ฉางจะประมูลที่ห้าแสนได้อย่างไร หลินจื่อคงจะแค่พูดไปงั้นๆ

หญิงสาวของฉือเย่ฉางหัวเราะขึ้นมาทันที เสียงหัวเราะดังผ่านมา ผู้ร่วมงานไม่ค่อยเข้าใจ ได้ยินแค่เสียงถอนหายใจเบาๆ ของหญิงสาว มีความเสียใจและจนปัญญา “ถูกต้องค่ะ นี่คือการออกแบบของเลทิเทีย ไรท์ ตอนแรกม่ได้ตัดสินใจจะประมูลค่ะ คิดไม่ถึงว่าจะถูกนำขึ้นมา จริงๆ แล้วฉันเองก็เสียดายมาก อยากจะให้คนแอบประมูลลงมาค่ะ”

หญิงสาวไม่ได้มีความรู้สึกผิดใดๆ ไม่ว่ายังไงแล้ว อยู่ในงานประมูลของตนเอง คนเองประมูลเอง ก็ไม่ค่อยเหมาะสม