บทที่ 1747 เดิมทีก็เป็นครอบครัวเดียวกัน (2)

เรื่องที่ผ่านมานานมาก ไม่มีใครรู้ เพียงแค่บนบันทึกวงศ์ตระกูลได้เคยเขียนเกาะซื่อหลีเอาไว้เท่านั้น เกี่ยวกับเรื่องคำสาปแช่ง ไม่เคยพูดถึงเลยแม้แต่ครึ่งคำเลย

หลินฉือคาดเดาว่าคงจะเป็นเพราะว่าการจากไปของตระกูลโม่ มันได้สั่นคลอนเกาะซื่อหลีเข้า แต่เหล่าคนเฒ่าคนแก่ต่างก็ยังคงเป็นอย่างนั้นกันอยู่ ก็เลยได้แต่งเรื่องโกหกกันขึ้นมา แต่เวลาผ่านไปนานวันเข้า คำโกหกในสายตาของหลาย ๆ คนก็ได้เปลี่ยนกลายมาเป็นเรื่องจริงไปด้วยเหมือนกัน

คนที่อยู่โดยรอบจู่ ๆ ก็ได้โอนเอนกันขึ้นมา “แก แกมีสิทธิ์อะไรมาพูดอย่างนี้!” ผู้เฒ่าโพล่งออกมา จะเป็นไปได้ยังไง ผู้หญิงคนนี้ก็แค่คนที่ปล่อยข่าวลือแบบผิด ๆ ไปเท่านั้น หล่อนไม่เคยจะรู้เรื่องอะไรเลย! ผู้หญิงคนนี้ก็เหมือนกับโม่ตี๋เมื่อตอนนั้นต่างก็มาหลอกลวงพวกเขากันทั้งนั้น

“ลูกปัดเส้นนี้ เป็นวัสดุแบบเดียวกันกับของฉันล่ะมั้ง?” หลินฉือชูมือขึ้นมา บนข้อมือมีลูกปัดสีแดง ภายใต้การส่องแสงสีแดงออกมานั้น มันสีสันสดใสออกมาเป็นอย่างมาก หลินฉือได้หยิบจี้ที่บนคอออกมา มองไม่ออกถึงลวดลายอะไร แต่ตอนที่ได้วางอยู่กับลูกปัดนั้น มันได้มันเงาเหมือนกันเลย ทำให้ผู้คนเกิดความสงสัยกันขึ้นมา

“ลูกปัดเส้นนี้ เป็นอันที่อะหลิงได้ให้ฉันมาเมื่อกี้ และเม็ดนี้ที่อยู่แบบเดี่ยว ๆ นี้มันก็เป็นอันที่ฉันได้นำมาจากตระกูลโม่ ฉันคิดว่าของของเกาะซื่อหลี ไม่มีทางจะระหกระเหินอยู่ข้างนอกไปโดยไม่มีเหตุผลล่ะมั้ง” ถ้าเป็นของที่มีการสืบทอดทางสายเลือดจำพวกนี้จริง ๆ อย่างนั้นแล้ว เธอ นับว่าอะไรกัน? ภายในใจของหลินฉือมีข้อสงสัยขึ้นมา ตอนนี้มันไม่มีเวลาให้สืบหาความจริงไปให้ถ่องแท้เลย

“เกาะซื่อหลีในตอนนี้ เด็กทารกแรกเกิดที่ไม่สมบูรณ์นับวันจะมากขึ้นเรื่อย ๆ พวกนายไม่เคยคิดเลยเหรอว่ามันเป็นเพราะอะไร?” คนใส่ใจเรื่องอะไรที่สุด ถึงจะไปคิดพิจารณาในสิ่งพวกนั้น ตระกูลโม่ใช่คนจากเกาะซื่อหลีหรือเปล่า พวกเขาไม่ได้สนใจอะไรมากมายนัก แต่เรื่องของตัวพวกเขาเอง ก็ยังต้องใคร่ครวญดูอีกสักหน่อยนึง

อะลี่กับผู้เฒ่าได้สบสายตากัน ตอนนี้จำนวนคนของเกาะซื่อหลีได้น้อยลงมาก หรือว่ามันจะมีสาเหตุอื่นอีกงั้นเหรอ?

มู่เฉิงรู้สึกลำบากใจขึ้นมา เพียงคำพูดเดียวของหลินฉือเขาก็เข้าใจเรื่องราวที่เกิดขึ้นแล้ว อธิบายกับคนอื่น มันช่าง...ยุ่งยากเสียจริง

“เพียงสิ่งเดียวที่ฉันสามารถพูดได้ก็คือเรื่องพวกนี้ไม่ใช่ซื่อหลีชักนำมันขึ้นมา แต่เป็นตัวพวกนายเองที่เป็นคนสร้างบาปกรรมกันขึ้นมาเอง เทพเจ้าของซื่อหลี นับได้ว่าได้ปกป้องคุ้มกันพวกนายมานานมากแล้ว” คนบางทีก็ต้องการความเชื่อกันสักนิดล่ะมั้ง? คนที่เกาะซื่อหลี เคารพศรัทธาในซื่อหลี เธอไม่กล้าคัดค้านออกไปโดยทันที ดังนั้นแล้ว จึงได้เปลี่ยนวิธีการพูดไปสักหน่อย อีกทั้ง เกาะซื่อหลีในตอนนี้ก็ได้มีการติดต่อกับโลกภายนอกแล้ว ก็จะต้องได้ยินลักษณะการพูดแบบนี้มาบ้างล่ะมั้ง?

“การปรากฏตัวของฉัน บางทีอาจจะเป็นเทพซื่อหลีที่ได้มอบลางบอกเหตุให้กับพวกนายล่ะมั้ง?” หลินฉือไม่อยากจะพูดอะไรอื่นอีกแล้ว จึงได้พูดโดยอิงตามวิธีการพูดของเกาะซื่อหลีไปเลย

อะลี่ลังเลอยู่เล็กน้อย เมื่อก่อนมันก็มีคำทำนายอยู่จริง ๆ ว่าจะมีคนตระกูลโม่มา ทำลายเกาะซื่อหลีไป พวกเขาก็เลยเตรียมตัวป้องกันมาโดยตลอด และผู้หญิงคนตรงหน้าคนนี้ ได้มาที่นี่ด้วยตัวเอง ไม่ใช่พวกเขาเป็นคนพามา ดังนั้นแล้วคนตระกูลโม่ได้ถูกลิขิตให้มาปรากฏตัวขึ้นที่นี่เหรอ?

“งั้นเหรอ? แต่น่าเสียดาย คำทำนายเมื่อตอนนั้นบอกว่าเป็นเด็กผู้หญิงคนนึงไม่ใช่อายุอย่างเธอเลย” ผู้เฒ่ามองหลินฉือ ทำไม ตั้งแต่ที่หล่อนได้ปรากฏตัวขึ้นมานั้น ถึงได้รู้สึกว่าหลากหลายเรื่องมันผิดไปหมดเลยกันนะ?

“เมื่อเจ็ดปีก่อน ฉันก็เคยคิดมาก่อนว่าจะมีเด็กผู้หญิงจากตระกูลโม่คนนึงมาที่เกาะซื่อหลี และทำลายเกาะซื่อหลีไป แต่น่าเสียดาย คนคนนั้นมันไม่ใช่เธอ!” ผู้เฒ่าได้พูดออกมาอย่างดุดัน หรือว่าหล่อนอยากจะสั่นคลอนความคิดของทุกคนในเกาะซื่อหลีงั้นเหรอ?

“ไม่ เขาปรากฏตัวขึ้นแล้ว เพียงแต่ว่าไม่ใช่เด็กผู้หญิง และก็ไม่ใช่คนตระกูลโม่ด้วยเช่นกัน” หลินฉือยิ้มออกมาอย่างจนใจ และได้ประดับไปด้วยความขมขื่น

“ถังจื่อโม่ พวกนายคงจะเคยเจอล่ะมั้ง?” หลินฉือพูดออกมาอย่างมั่นใจ โชคชะตา ใครจะพูดออกมาให้แม่นยำได้กันล่ะ? แต่ว่าเรื่องบางครั้งมันก็แปลกเสียขนาดนั้น โชคชะตามันก็ขึ้น ๆ ลง ๆ แล้วก็ยังอยู่ที่ตัวคนอีกด้วย

“เขาบอกว่าเขาไม่ใช่คนตระกูลโม่” อะหลิงได้พูดอยู่ข้าง ๆ เมื่อก่อนเธอเองก็เคยคิดว่าถังจื่อโม่จะเป็นคนคนนั้น แต่ว่าเขาไม่ใช่ แต่เขาเหมือนกับว่าจะพิเศษมากเหมือนกัน พาเธอไปหาลูกปัดเส้นนี้เจอ แล้วยังสามารถไปจากที่นี่แบบดี ๆ ได้อีก

“ผู้เฒ่าเชื่อมั้ยว่าบางเรื่องถึงแม้ว่าจะมองไม่เห็นแต่มันก็ได้ลิขิตเอาไว้แล้ว?” หลินฉือยิ้มพลางถามออกไป หนี้แค้นที่ได้ฆ่าพี่ชายเธอไป ในภายหลังเธอจะค่อย ๆ คิดบัญชีไปอย่างช้า ๆ ! ตอนนี้ก็ให้เธอได้ทำลายสิ่งที่หล่อนเชื่อไปทีละนิด ๆ “ไม่ใช่คนตระกูลโม่ แต่ว่าน้องสาวฝาแฝดของเขาเคยเป็นคนตระกูลโม่”

มู่เฉิงมองหลินฉือไปด้วยความประหลาดใจ นี่คือ? หมายความว่าอะไร!น้องสาวของถังจื่อโม่ ถังจื่อซี? หลินฉือชอบถังจื่อซีมาก มู่เฉิงรู้ว่าตอนที่เจอกันครั้งแรก หลินฉือก็แสดงออกถึงความรักที่ลำเอียงต่อถังจื่อซีมากกว่าคนอื่น หลังจากนั้นมันก็ยิ่งมากกว่านั้นไปอีก ตามอกตามใจถังจื่อซีเป็นอย่างมาก เมื่อก่อนเขานึกว่าเป็นเพราะว่าถังจื่อซีเป็นเด็กผู้หญิง เธอก็เลยชอบมากกว่า ดังนั้นมันก็ไม่ใช่เพราะสาเหตุเหล่านี้งั้นเหรอ? เหตุผลพื้นฐานที่สุดมันก็เป็นเพราะว่าจื่อซีกับจื่อโม่ ในสายตาเธอนั้น อยู่ในตำแหน่งที่ไม่เหมือนกันเลยงั้นเหรอ?