บทที่ 1762 ทั้งชีวิตนี้ก็อย่าคิดจะไปจากเลย（3）

“คุณพูดโดยตรงเลย มีอะไรเดี๋ยวฉันไปบอกให้หยิงเอ๋อร์เอง”คุณแม่หลิวไม่อยากพัวพันกับคุณนายซือถู หวังแค่ว่าเธอพูดเรื่องทุกอย่างจบก็จากไปเลย

คุณนายซือถูมองหน้าคุณแม่หลิวแล้วหัวเราะอย่างเหน็บแนม เธอเป็นคนที่ตัดสินใจเรื่องราวได้เหรอ？เธอเจอหน้าหลิวหยิงคือจะพูดเรื่องมากมาย พูดกับคุณแม่หลิวจำเป็นด้วยเหรอ？

“มีอะไรคุณนายซือถูก็พูดมาโดยตรงเลยค่ะ ตอนนี้ฉันออกมาแล้ว”หลิวหยิงได้ยินเสียงแล้วเดินออกมา “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ คุณนายซือถู”

“ใช่ ไม่ได้เจอกันนานเลย ถ้าไม่ใช่มู่หรงห้ามเอาไว้ เราควรจะได้เจอหน้ากันตั้งนานแล้ว”คุณนายซือถูพูดอย่างไม่พอใจ สามารถเห็นท้องของเธอเริ่มป่องออกมาเล็กน้อยแล้ว เด็กคนนี้ ก็เป็นคนที่มีสายเลือดเดียวกันกับเธอเหมือนกัน

คุณนายซือถูมองดูเด็กคนนี้ แล้วค่อนข้างไม่รู้ว่าจะสู้หน้ายังไง

หลิวหยิงมองสายตาของคุณนายซือถูแล้ว ได้ยื่นมือกุมท้องเอาไว้：“ที่คุณนายซือถูมาในวันนี้คือมีเรื่องอะไรกันแน่คะ？”ในฐานะผู้เป็นแม่คนนึง หลิวหยิงอยากจะปกป้องลูกตัวเองด้วยสัญชาตญาณ

“ในเมื่อเธอท้อง ก็ควรอยู่ข้างกายของมู่หรง ไม่ควรคิดมาก”คุณนายซือถูพูดอย่างมีความรู้สึกสูงส่ง

หลิวหยิงหัวเราะเบาๆ แล้วพูดอย่างไม่สนใจใยดี：“ถ้าจำไม่ผิด ตอนนั้นคุณนายซือถูเป็นคนบีบให้ฉันไปจากซือถูมู่หรงเอง ตอนนี้คือมารู้สึกเสียใจภายหลัง？”

ถ้าไม่ใช่คุณนายซือถู เธอจะรู้สาเหตุการตายของพ่อตัวเองได้อย่างไร ถ้าไม่ใช่คุณนายซือถู เธอกับซือถูมู่หรงจะทะเลาะกันจนมองหน้าไม่ติดขนาดนี้ได้อย่างไร แน่นอนว่าเธอไม่ได้เกลียดคุณนายซือถู เพราะยังไงเรื่องพวกนั้นล้วนเป็นความจริงที่ดำรงอยู่ เพียงแต่คุณนายซือถูได้พูดออกมาเท่านั้น

ความลับ ในเมื่อไม่ใช่ความลับของคนๆนึง งั้นจะต้องมีคนอื่นที่รู้แน่นอน ซือถูมู่หรงปิดบังได้ชั่วคราว ก็ปิดบังทั้งชีวิตไม่ได้หรอก

“ตอนนี้ฉันรู้สึกไม่จำเป็นแล้ว ฉันมีแค่ซือถูมู่หรงลูกชายคนเดียว เรื่องทั้งหมด ล้วนต้องเอาความคิดของเขาเป็นหลัก เขาชอบเธอ อยากแต่งงานกับเธอ แถมเขายังบอกว่านอกจากเธอแล้ว จะไม่รักคนอื่นเด็ดขาด”คุณนายซือถูพูดอย่างเกียจคร้าน เหมือนในใจลึกๆยอมรับวิธีการพูดนี้แล้ว ตอนนี้แค่ทวนซ้ำอีกรอบ

“อีกอย่าง บอกฉันว่าชาตินี้จะแต่งงานกับเธอคนเดียว ถ้าไม่ใช่เธอ เขายอมที่จะไม่แต่งงานตลอดชีวิต ฉันคงปล่อยให้ลูกชายฉันอยู่อย่างเดียวดายตลอดไปไม่ได้มั้ง”สายตาของคุณนายซือถูค่อนข้างมืดมน เหมือนจำใจต้องประนีประนอม “อีกอย่าง เธอก็ท้องลูกของมู่หรงแล้วไม่ใช่เหรอ？ลูกหลานของตระกูลซือถู จะไม่กลับตระกูลซือถูได้ยังไง？”

ถ้าเป็นเมื่อก่อน อย่าบอกว่าเพื่อเด็กคนนึงเลย ถึงจะเป็นอย่างอื่น ก็ไม่อยู่ในสายตาคุณนายซือถูหรอก แต่ตอนนี้ รู้สึกว่าอย่างอื่นคุณนายซือถูล้วนไม่สำคัญ สิ่งสำคัญมีแค่ลูกชายตัวเองเท่านั้น ในเมื่อเขาชอบ เธอก็ช่วยให้เขาได้ครอบครอง ยิ่งไปกว่านั้น มีหลานคนนึงก็พอดีเลย เธอไม่ชอบหน้าหลิวหยิง แค่ไม่เจอเธอหน้าก็พอแล้ว หลานเอาให้เธอเลี้ยงก็พอ

“ซือถูมู่หรงพูดแบบนี้เหรอคะ？”หลิวหยิงมองคุณนายซือถูด้วยความข้องใจ ตอนที่เธอมา ไม่รู้หรือไงว่าก่อนหน้านี้ซือถูมู่หรงก็ได้มาเหมือนกัน？ไม่รู้ว่าสองแม่ลูกนี้เกิดเรื่องอะไรกันขึ้นหรือเปล่า？ตอนนี้พูดคำพูดเหล่านี้ ยังจะมีความหมายอะไร？

“ฉันมีความจำเป็นที่ต้องโกหกเธอด้วยเหรอ ถ้าตัวฉันเอง ฉันไม่ชอบเธอ สาเหตุเธอเองก็รู้ แถมยังเพราะอยู่ในสายตาของฉัน เธอไม่คู่ควรกับซือถูมู่หรง เพราะฉะนั้น ถ้าไม่ใช่ว่ามู่หรงชอบเธอมาก ฉันไม่ให้เธออยู่ข้างกายซือถูมู่หรงหรอก”คุณนายซือถูที่ถือกระเป๋าไว้ได้เปลี่ยนท่าทาง มองหน้าหลิวหยิงอย่างสงบไม่มีอะไรผิดปกติ

“แล้วคุณนายไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ซือถูมู่หรงเคยมาที่นี่เหรอคะ？”หลิวหยิงคอยสังเกตคุณนายซือถู คนๆนี้สีหน้าเรียบเฉย ดูอารมณ์ของเธอไม่ออก หลิวหยิงก็ไม่เอาแน่เอานอนกับความคิดของเธอไม่ได้ มันเปลี่ยนแปลงเร็วเกินไป

“เขามาหาเธอ ก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ？ก่อนหน้านี้เรื่องของบริษัทก็ไม่สนใจแล้ว แค่อยากอยู่ข้างกายเธออย่างเดียว แค่อยากคอยติดตามเธอ มาหาเธอ เป็นเรื่องที่แปลกประหลาดเหรอ？”คุณนายซือถูยิ้มหยัน เรื่องของก่อนหน้านี้ คิดว่าเธอไม่รู้จริงเหรอ？เธอมาหาหลิวหยิงหลายครั้งแล้ว ล้วนถูกซือถูมู่หรงขวางตลอด ยิ่งอยู่ยิ่งรุนแรงกว่าเดิม ต่อมาถึงขั้นไม่สามารถปรากฏตัวอยู่ที่ข้างกายหลิวหยิง แม้แต่ติดต่อหลิวหยิงก็ยังทำไม่ได้

“แต่ซือถูมู่หรงมาวันนี้ ความหมายของเขาคือเพื่อบอกฉันว่า ระหว่างเราสองคนไม่มีความสัมพันธ์อะไรกันแล้ว เขาไม่อยากอยู่ข้างกายฉันอีกต่อไป”หลิวหยิงจ้องมองกลับไปอย่างไม่เกรงกลัว ความสัมพันธ์ของเธอกับเขา บอกไม่ถูกว่าถูกหรือผิด แต่เลิกกันก็คือเลิกกัน ความสัมพันธ์ถ้ารักษาอยู่แค่ฝ่ายเดียว มันจะยืนยาวได้อย่างไร？

สีหน้าของคุณนายซือถูชะงักอยู่ครู่นึงอย่างเห็นได้ชัด เธอมองหลิวหยิง ผ่านไปตั้งนาน ถึงค่อยๆมองไปที่หลิวหยิงด้วยน้ำตาคลอเบ้า

“เธอว่าอะไรนะ มู่หรงบอกกับเธอว่าจะเลิกกับเธอ？”คุณนายซือถูมองหน้าหลิวหยิงด้วยสายตาอึ้ง เหมือนอยากให้หลิวหยิงโต้แย้งสุดชีวิต