บทที่ 1781 ไปบ้านถัง (2)

เมื่อคุณแม่หลินเดินเข้ามา ก็เห็นถังหลินและหลินเป้ยยืนกอดกันอยู่ตรงนั้น ถ้าบอกว่าก่อนหน้านี้ความคลุมเครือระหว่างพวกเขา ตอนนี้ความรู้สึกระหว่างทั้งสองคนกิ๊กกันอย่างชัดเจนแล้ว

คุณแม่หลินมองพวกเขา ถังหลินและหลินเป้ยไม่รู้สึกถึงการมาของเธอเลยสักนิด พวกเพียงแค่กำลังมีความสุขกับช่วงเวลาอบอุ่นนี้

คุณแม่หลินกำลังคิดว่าถังหลินรู้ไหมว่าหลินเป้ยเป็นผู้หญิง ระหว่างพวกเขาคือความสัมพันธ์อะไร และจะไปมาหาสู่กันยังไง

คุณแม่หลินจงใจเคลื่อนไหว ถังหลินค่อยๆ ปล่อยหลินเป้ย เหมือนว่าหลินเป้ยจะตกใจ มองแม่และหน้าแดงโดยไม่รู้ตัว

“คุณป้า พรุ่งนี้ฉันจะพาคุณและหลินเป้ยไปที่บ้านถังด้วยกัน” ถังหลินพูดจริงจัง ขอความคิดเห็นจากคุณแม่หลิน หลินเป้ยตกลงแล้ว สำหรับคุณแม่หลินนั้น เขาหวังว่าเธอจะตกลง

คุณแม่หลินตะลึงอยู่กับที่ พาพวกเธอไปบ้านถัง ถังหลินจริงจังใช่ไหม? เธอมองไปที่ตัวหลินเป้ย หลินเป้ยกำลังก้มหน้าไม่พูดอะไร

“พวกคุณสองคน...” คุณแม่หลินพูดไม่ออก เขามองถังหลินมองหลินเป้ย งั้นถังหลินรู้ฐานะของหลินเป้ยแล้วใช่ไหม? หลินเป้ยปลอมตัวเป็นผู้ชายมานานขนาดนี้ ไม่มีใครจับได้มาก่อน ทำไมอยู่ๆ ถึงโดยถังหลินจับได้ละ? หลินเป้ยไม่มีทางเปิดเผยตัวเอง?

“คุณรู้ฐานะของหลินเป้ยแล้วใช่ไหม?” สายตาของคุณแม่หลินไม่ค่อยพอใจ และมองหลินเป้ยด้วยความไม่พอใจยิ่งกว่า

หลินเป้ยอ้าปาก แต่ไม่รู้จะอธิบายยังไง นี่เป็นอุบัติเหตุ แม่ของเธอจะเชื่อไหม

“ใช่ ฉันรู้ว่าร่างกายของหลินเป้ยเป็นผู้หญิง ตอนที่เจอเธอฉันก็มีความรู้สึกแล้ว นี่จึงอธิบายได้ว่า จริงๆ แล้วพวกเราควรจะได้อยู่ด้วยกัน” ถังหลินยิ้มและพูด ถ้าหลินเป้ยไม่สะดวกที่จะพูด เขาพูดเอง เรื่องที่หลินเป้ยไม่มั่นใจ พอแค่เชื่อเขาก็พอแล้ว

คุณแม่หลินมองถังหลิน พูดทีละประโยคว่า : “ดังนั้น คุณจะแต่งงานกับหลินเป้ยไหม?” เดิมที เธอไม่ค่อยเชื่อผู้ชายคนไหนทั้งนั้น ไม่ว่าที่อยู่ตรงหน้าจะเป็นใคร ก็เหมือนกัน

“ใช่ ฉันจะแต่งงานกับเธอ แต่ก็ต้องการความเห็นด้วยของท่านก่อน ไม่ใช่หรือไง?” ถังหลินพูดต่อจากคุณแม่หลิน คุณแม่หลินเป็นคนเดียวที่หลินเป็นให้ความสำคัญ เขาไม่สามารถไม่เคารพเธอ

“ถ้าฉันไม่เห็นด้วยละ?” คุณแม่หลินมองถังหลินด้วยสายตาเฉียบคม คนคนนี้เหมือนจะมาหลอกหลินเป้ย แต่พวกเธอไม่มีทางจัดการคนคนนี้ได้

“ท่านไม่เห็นด้วย งั้นฉันจะพยายามให้ท่านเห็นด้วย” ถังหลินรู้ คุณแม่หลินไม่มีทางไม่สนใจความรู้สึกของหลินเป้ย ก็เหมือนกับที่คุณแม่หลินไม่จากออกมาจากประเทศRเลยแม้แต่นิด แต่เพื่อหลินเป้ยก็ยังมาถึงประเทศZ เขาจะทำให้ทั้งสองคนผิดหวังได้ยังไง?

คุณแม่หลินมองถังหลิน ส่ายหน้า เรื่องของหลินเป้ยจริงๆ แล้วเธอจัดการอะไรไม่ได้แล้ว แต่เธอมักจะหวังว่าหลินเป้ยจะมีความสุข อย่าเหมือนตัวเองในตอนนั้น

“คุณไปบ้านถังกับเขาไหม?” คุณแม่หลินไม่ได้ถามถังหลินต่อ แต่ถามหลินเป้ยตรงๆ

หลินเป้ยเงยหน้า พยักหน้าอย่างจริงจัง “แม่ ในเมื่อมาถึงประเทศZแล้ว ฉันอยากให้โอกาสตัวเองสักครั้ง ฉันชื่อว่าถังหลินและครอบครัวจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง”

คุณแม่หลินก้มหน้าลงอย่างจนใจ มาถึงที่นี่ก็ไม่เหมือนกับที่ประเทศRแล้ว แต่ไม่ว่ายังไง ตอนนี้อย่างเดียวที่เธอต้องการคือทำให้หลินเป้ยมีความสุข

วันที่สอง เมื่อไปบ้านถัง ถังหลินมารับหลินเป้ยกับคุณแม่หลินแต่เช้า วันนี้สีหน้าคุณแม่หลินเคร่งขรึมมาตลอด ราวกับว่าไม่กล้าจะผ่อนคลายเลยแม้แต่นิด หลินเป้ยก็ตื่นเต้นนิดหน่อย ถังหลินจับมือเธอ และจูบเธอเบาๆ : “ไม่ต้องกลัว มีฉันอยู่” ถังหลินรู้ว่าคนในครอบครัวไม่มีทางทำให้หลินเป้ยและคุณแม่หลินลำบากใจ แต่จำเป็นต้องให้ความรู้สึกปลอดภัยกับหลินเป้ย

หลินเป้ยพยักหน้า นั่งบนรถมองวิวที่ถอยห่างออกไป เหมือนกำลังกระตุ้นให้เธอก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว

เมื่อมาถึงบ้านถัง มีคนเดินเข้ามาต้อนรับทันที คุณแม่หลินมองคนที่เดินเข้าออกบ้านถังสบายใจขึ้นมาหน่อย ทัศนคติของบ้านถังพอจะมองออกนิดหน่อย นี้ทำให้เธอรู้สึกสบายใจขึ้นหน่อย

“พี่ พาพี่สะใภ้กลับมาแล้วใช่ไหม?” เวินลั่วฉิงเริ่มพูดก่อน รุ่นเดียวกันกับถังหลินก็แค่เธอคนเดียว และเวินลั่วฉิงแปลกใจมากว่าถังหลินชอบผู้หญิงแบบไหน?

เมื่อเธอออกมา ก็เห็นถังหลินจับมือเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง สวมกระโปรงสีขาว ผมสั้น ท่าทางไม่ค่อยยิ้ม ดูเท่ เวินลั่วฉิงมองคนที่อยู่ตรงหน้า ทำไมถึงรู้สึกคุ้นเคย? เหมือนเป็นเจ้าชายน้อยของประเทศR

“พี่ พี่สะใภ้” เวินลั่วฉิงรอให้ถังหลินกับหลินเป้ยเข้ามา และเรียกอีกครั้ง หลินเป้ยมองเวินลั่วฉิง เธอตอบรับได้เร็วขนาดนี้หรือไง? หรือว่าคนบ้านถังยอมรับฐานะของเธอแล้ว