บทที่ 187 คุณชายสามเย่เอาคืนอย่างสาสม แก้แค้นแทนภรรยา (3)

บทที่ 187 คุณชายสามเย่เอาคืนอย่างสาสม แก้แค้นแทนภรรยา (3)

ที่สำคัญเขาตั้งใจพูดประโยคเมื่อกี้ออกมา ไม่เพียงแต่พูดให้เวินหรวนหรวนได้ยินเท่านั้น แต่เขาต้องการให้ทุกคนได้ยินด้วย ตอนนี้ควรให้ทุกคนลองคาดเดากันไปก่อน เดี๋ยวถึงเวลาทุกอย่างก็จะคลี่คลายไปตามขั้นตอนของมันเอง

ไม่เสียแรงที่คุณชายห้าฉิงเป็นถึงผู้กำกับการสถานีตำรวจ

เมื่อทุกคนได้ยินที่คุณชายห้าฉิงพูด ต่างก็พากันมองไปที่เวินหรวนหรวนด้วยความสงสัย คุณชายห้าฉิงหมายความว่าโค้กแก้วนั้นน่าจะมีอะไร อีกทั้งเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเวินหรวนหรวนด้วยงั้นเหรอ

ในตอนนี้คุณชายห้าฉิงยังไม่ได้พูดอะไรออกมาให้ทุกคนรู้ แต่เชื่อเถอะว่าเรื่องราวทั้งหมดจะถูกเปิดเผยความจริงออกมาในไม่ช้านี้ เพราะยังไงเรื่องนี้คุณชายสามเย่ก็เป็นคนพูดขึ้นมาเอง

ไม่นาน นักเคมีก็มาถึงที่นี่ ตอนที่ผู้จัดการโทรศัพท์ไปนั้นได้เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้นักเคมีฟังแล้ว ดังนั้นนักเคมีจึงได้นำสิ่งของที่จำเป็นในการตรวจสอบเตรียมมาเรียบร้อยแล้ว

“คุณเอาโค้กแก้วนี้ตรวจสอบหน่อยว่ามีปัญหาอะไรหรือไม่” เมื่อนักเคมีเดินทางมาถึง ผู้จัดการก็ยกโค้กแก้วมาให้เขา : “รีบหน่อยนะ คุณชายสามเย่กำลังรออยู่”

เมื่อนักเคมีได้ยินว่าคุณชายสามเย่กำลังรออยู่ ก็ไม่กล้าอิดออด รีบลงมือตรวจสอบทันที

เวินหรวนหรวนคิดว่าจะฉวยโอกาสตอนที่ทุกคนไม่ทันสังเกตแอบหนีออกไป แต่กลับพบว่าทางออกทุกทางมีพนักงานรักษาความปลอดภัยยืนอยู่ ทุกประตูทางออกถูกปิดกั้นเพื่อป้องกันไม่ให้ใครออกไป

เวินหรวนหรวนในตอนนี้ตกใจกลัวจนวิญญาณแทบจะหลุดออกจากร่าง ตัวสั่นไปหมดทั้งตัว

พนักงานที่เป็นคนวางยาคนนั้น ตกใจกลัวจนแทบบ้าแล้ว

อุปกรณ์ที่นักเคมีนำมามีความทันสมัยมาก อีกทั้งยาที่จะใช้ในสถานที่แบบนี้ก็มีเพียงไม่กี่ชนิด เขาพอจะเดาออกนานแล้ว ฉะนั้นผลการตรวจสอบจึงออกมาเร็วมาก

“คุณชายเย่ ผลการตรวจสอบออกมาแล้ว มียาชนิดร้ายแรงชนิดหนึ่งอยู่ในโค้กแก้วนั้น ยาชนิดนี้จะออกฤทธิ์หลังจากดื่มเข้าไปแล้วสิบห้านาที ยานี้จะทำให้คนกลายเป็นบ้า ควบคุมตัวเองไม่ได้ ทำเรื่องน่าเกลียดจนคนอื่นทนดูไม่ได้เลยทีเดียว” นักเคมีเอาผลการตรวจสอบยื่นไปที่ด้านหน้าของเย่ซือเฉิน แน่นอนว่าเป็นการอธิบายอย่างละเอียด

“อะไรนะ โค้กนั่นมีปัญหาจริง ๆ เหรอ”

“ไม่เพียงแต่มีปัญหาเท่านั้น แต่เป็นปัญหาใหญ่มากเลยล่ะ เธอไม่ยินที่นักเคมีพูดเหรอ มีคนจงใจวางยาชนิดร้ายแรงลงไปในโค้กแก้วนั้น”

“เป็นใครกันนะ ใครวางยา แล้วทำไมต้องวางยา”

“เธอควรจะถามว่าต้องการวางยาใครมากกว่านะ”

“จริงด้วย คนที่วางยาต้องการทำร้ายใครกัน” ทุกคนได้ยินที่นักเคมีพูดก็อดไม่ไหวที่จะพากันวิพากษ์วิจารณ์

เวินหรวนหรวนกลัวจนหน้าซีดเซียว ตัวสั่น ก้าวถอยหลังไปช้า ๆ

สีหน้าเย่ซือเฉินเปลี่ยนไปทันที แววตาคู่นั้นดูเย็นยะเยือก เขารู้เรื่องที่เวินหรวนหรวนวางยา แต่เขาก็คิดไม่ถึงว่าเวินหรวนหรวนจะอำมหิตถึงเพียงนี้

ถึงแม้ว่าเวินลั่วฉิงจะไม่ได้หลงกล แต่ยังไงซะเขาก็ต้องจัดการเรื่องนี้ให้ถึงที่สุด

คุณชายห้าฉิงเห็นอารมณ์ของเย่ซือเฉินแล้วก็รับรู้ได้ทันที ดังนั้นไม่ต้องรอให้เย่ซือเฉินเอ่ยปาก เขาก็หันไปทางเวินหรวนหรวนทันที แล้วเอ่ยพูดออกมาอย่างช้า ๆ ชัด ๆ : “คุณหนูสองตระกูลเวิน เธอมาอธิบายหน่อยสิว่ามันเกิดอะไรขึ้น”

“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง นายมาถามฉันทำไม ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันสักหน่อย” เวินหรวนหรวนเห็นคุณชายห้าฉิงไม่ตรวจสอบอะไร อยู่ ๆ ก็มาเอ่ยปากถามเธอเลย เธอตกใจกลัวจนขนลุกขนชัน แน่นอนว่าเธอไม่ยอมรับ เธอคิดว่าคุณชายห้าฉิงหลอกให้เธอพูดออกมา

“คุณหนูสองตระกูลเวินเป็นคนวางยาเหรอ”

“คุณหนูสองตระกูลเวินจะวางยาใครกัน”

“ปกติแล้วในงานเลี้ยงสังสรรค์แบบนี้ น้อยคนนักที่จะดื่มโค้ก เมื่อกี้ฉันเหมือนจะเห็นคุณหนูใหญ่ตระกูลเวินถือโค้กอยู่ตลอด แก้วที่ถือก็เหมือนจะเป็นแก้วนั้น...”