บทที่ 204 เอาคืนอย่างสาสม โดนตบหน้าฉาดใหญ่ (2)

บทที่ 204 เอาคืนอย่างสาสม โดนตบหน้าฉาดใหญ่ (2)

“ฉิงฉิง ฉันรู้ว่าเมื่อห้าปีที่ฉันถอนหมั้นฉันทำไม่ถูกต้อง ฉันทำให้เธอเสียใจ ฉันรู้ว่าเธอยังคงชอบฉัน ขอโทษนะ ฉันไม่ควรทำร้ายเธอ” เย่อหยู่นานพูดด้วยท่าทีสำนึกผิด และคุมอารมณ์ให้ปกติที่สุด

ได้ยินคำพูดเย่อหยู่นาน เวินลั่วฉิงอยากจะหัวเราะจริง ๆ เธอชอบเขาเหรอ ชอบเขามาตลอดงั้นเหรอ เขาไปเอาความมั่นใจนั้นมาจากไหน

“ฉิงฉิง ฉันรู้ว่าเธอชอบฉัน ฉันยินดีที่จะขอเธอแต่งงาน เรื่องระหว่างพวกเราไม่เกี่ยวข้องกับหรวนหรวน เธอปล่อยหรวนหรวนไปเถอะ พวกเราแต่งงานกันนะ” เย่อหยู่นานรู้สึกว่าเขาแสดงความจริงใจออกมาเต็มที่แล้ว เขาได้พูดว่าจะแต่งงานกับเธอต่อหน้าคนมากมาย เสมือนว่ากำลังขอเธอแต่งงานต่อหน้าทุกคน

เย่อหยู่นานตอนนี้มีความมั่นใจในตัวเองสูงมาก ฉะนั้นเลยพูดเสียงดัง ไม่สนใจว่าคนอื่นจะได้ยินหรือไม่ เพราะเขาเชื่อว่าเวินลั่วฉิงจะต้องตอบตกลงเขาแน่นอน

ตอนนั้นเย่อหยู่นานไม่ได้คิดจะช่วยเวินหรวนหรวนจริง ๆ หรอก เพียงแค่อยากจะกระตุ้นความรู้สึกของเวินลั่วฉิงก็เท่านั้น

เวินลั่วฉิงยิ้มออกมา แล้วส่ายหน้าอย่างช้า ๆ สายตาจับจ้องไปที่ตัวเย่อหยู่นาน

เห็นรอยยิ้มของเธอ เย่อหยู่นานแอบดีใจ รู้สึกภาคภูมิใจมาก ดูท่าทางเธอยังชอบเขาอยู่จริง ๆ ด้วย ดังนั้นเมื่อได้ยินคำพูดเขา เธอจึงยิ้มออกมาอย่างมีความสุขขนาดนี้

เขารอให้เวินลั่วฉิงตอบตกลง เขาคิดว่าเธอต้องพูดว่า ฉันยินดี เขาคิดถึงขึ้นว่าเธออาจจะดีใจจนวิ่งเข้ามากอดเขา

ขณะนั้นเอง เย่ซือเฉินที่ยืนอยู่ชั้นบนก็มีสีหน้าเคร่งขรึมทันที เย่อหยู่นานกล้าดียังไงมาขอภรรยาเขาแต่งงาน เบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้วหรือไง

เวินลั่วฉิงรู้สึกขำในใจ เย่อหยู่นานพูดว่ายินดีจะขอเธอแต่งงานเหรอ ทำไมเขาถึงยินดีที่จะขอเธอแต่งงานล่ะ

ช่วยเวินหรวนหรวนไม่ใช่ประเด็นหลัก แต่เย่อหยู่นานทำเพื่อต้องการบริษัทเวินซื่อกรุ๊ปต่างหาก

ช่างน่าตลกสิ้นดี

“คุณเย่อ ขอโทษนะ ฉันว่านายเข้าใจผิดแล้วล่ะ” แต่เวินลั่วฉิงไม่อยากโวยวายต่อหน้าผู้คนมากมายให้ดูแย่ ถึงแม้ครั้งก่อนเย่อหยู่นานและเวินหรวนหรวนจะร่วมมือกันทำร้ายเธอในงานเลี้ยงนั้น แต่ในที่สาธารณะอย่างนี้เธอยังคงไว้หน้าเขา

ในเมื่อเรื่องวันนั้นจบไปแล้ว ผ่านไปแล้ว เธอก็ไม่คิดจะรื้อฟื้นอะไรอีก

คำพูดของเธอช่างดูห่างเหินและเย็นชามาก เธอคิดว่าเย่อหยู่นานน่าจะมีสมองพอที่จะเข้าใจในท่าทีที่เธอแสดงออกได้

แต่เหมือนเวินลั่วฉิงจะประเมินระดับไอคิวของเย่อหยู่นานสูงเกินไป ที่สำคัญคือเย่อหยู่นานเพิ่งดื่มเหล้ามา อีกทั้งดื่มไปค่อนข้างเยอะ สมองเลยอาจจะประมวลผลช้าไป

ฉะนั้น ตอนนี้เขาจึงไม่เข้าใจความหมายที่เวินลั่วฉิงสื่อออกมาเลยแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำเขายังคิดว่าเวินลั่วฉิงไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด

เย่อหยู่นานมองไปที่เวินลั่วฉิง รู้สึกมึนงง ไม่ใช่ว่ารักษาอาการป่วยจนหายแล้วเหรอ ทำไมตอนนี้โง่ขึ้นมาอีกแล้วล่ะ เขาพูดชัดเจนขนาดนี้ เธอยังฟังไม่เข้าใจอีกหรือไง

เย่อหยู่นานอวดดีมากเกินไปแล้ว เขามั่นใจว่าเวินลั่วฉิงไม่มีทางปฏิเสธเขา ดังนั้นเขาเลยคิดเข้าข้างตัวเองว่าเวินลั่วฉิงไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด

“ฉิงฉิง ฉันรู้ว่าเธอชอบฉัน ฉันรู้ว่าเป็นเพราะฉันเธอถึงได้กล่าวโทษหรวนหรวน เพราะฉันเธอถึงได้ทำแบบนั้นกับหรวนหรวน ฉันไม่อยากให้พวกเธอสองพี่น้องเกลียดกันเพราะฉันเป็นต้นเหตุ ฉันขอเธอแต่งงาน...” เย่อหยู่นานคิดแล้วคิดอีก แล้วตัดสินใจพูดอีกครั้งให้ชัดเจนขึ้นกว่าเดิม เพราะกลัวว่าเวินลั่วฉิงจะฟังไม่เข้าใจ ฉะนั้นเขาเลยจงใจเน้นย้ำเรื่องเวินหรวนหรวนขึ้นมา

ในเมื่อเวินลั่วฉิงหาเรื่องเวินหรวนหรวนต้นเหตุก็เป็นเพราะเขา การที่เขาพูดแบบนี้ออกไป เวินลั่วฉิงต้องเข้าใจเขาแน่นอน

แต่เขากลับไม่คิดว่าคำพูดเหล่านั้นที่เขาพูดออกมาเป็นการทำให้เวินลั่วฉิงตกอยู่ในสภาพที่ดูไม่ดีอย่างมาก

เพื่อผู้ชายเพียงคนเดียวถึงกับทำร้ายน้องสาวตัวเอง ยอมเป็นศัตรูกับน้องสาวตัวเองเนี่ยนะ