บทที่ 242 เจ้าแม่เวินออกฤทธิ์ สุดยอดจริงๆ（3）

ในเมื่อเวลานี้ซ้อสามอยู่ตรงนี้ พี่สามก็ทำอะไรเขาไม่ได้อยู่แล้ว ดังนั้น เขาต้องรีบฉวยโอกาสนี้ประชดเสียหน่อย

แต่ว่า คุณชายห้าฉิงเหมือนจะลืมคำพูดไปประโยคหนึ่ง นั้นก็คือบาปที่กระทำโดยฟ้าสวรรค์จะได้รับการอภัยแต่บาปที่กระทำโดยตัวมันเองจะไม่สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้

“……” เวินลั่วฉิงเงยหน้าขึ้นมองอีกครั้ง มองไปที่คุณชายห้าฉิง ผู้ชายคนนี้จงใจก่อเรื่องหรือไง？

ดี ดีมาก！！

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็จะมาโทษอะไรเธอไม่ได้

อืม ผมก็รู้สึกแปลกใจอยู่เหมือนกัน ตามหลักถ้าเจอเหตุการณ์แบบนั้นยังไงซ้อสามก็ต้องโกรธ หรือหึงหวง แต่ทำไมเมื่อกี้ซ้อสามไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบโต้ใดๆเลย เสี่ยวชีที่ยืนอยู่อีกฝั่งอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น เพราะว่าเสี่ยวชีนั้นไม่รู้เรื่องจริงๆ

เด็กน้อยที่อายุสิบห้าปี โดนคนในครอบครัวปกป้องเป็นอย่างดี แต่เป็นเพราะเสี่ยวชีร่างกายไม่แข็งแรงตั้งแต่เด็ก ไม่ได้พบปะคนและโลกภายนอกเยอะเท่าใดนัก ดังนั้น ถึงวันนี้ก็ยังเป็นคนที่ไร้เดียงสาและมีความโรเเมนติกอยู่

“หนุ่มน้อย หัวใจผู้หญิง เหมือนเข็มในใต้มหาสมุทร นายไม่เข้าใจหรอก ส่วนหัวใจของซ้อสามยิ่งลึกสามารถคาดเดาได้ยาก จี้หซีทนอยากเห็นเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้น จึงพูดเสริมออกมาอย่างใจเย็น

เรื่องราวเมื่อกี้โดนขุดขึ้นมาคุยอีกครั้ง เย่ซือเฉินนึกถึงปฏิกิริยาเมื่อกี้ของเวินลั่วฉิงแล้วตอนแรกก็มีความไม่พอใจอยู่แล้ว และคำพูดของจี้หซีตอนนี้เหมือนทิ่มแทงเข้าไปในใจของเย่ซือเฉินตรงๆเลย

หัวใจเธออยู่ตรงไหนเหรอ อยู่ที่ตัวถังไป๋เชียนเหรอ？

สายตาของเย่ซือเฉินเย็นชาลงเล็กน้อย จากนั้นหยิบเหล้าขึ้นมาดื่มคำหนึ่ง เหล้าชนิดนี้เป็นเหล้าที่หมิงเจ๋ชงออกมาเป็นพิเศษ เวลาดื่มรสชาติลื่นคอดี แต่ฤทธิ์เหล้าแรงมากหลังดื่ม

ตอนแรกคุณชายสองโจ๋วมีธุระติดพัน พวกเขากำลังรอคุณชายสองโจ๋ว และคุณชายสองโจ๋วก็น่าจะใกล้ถึงแล้ว เหล้านี้เมื่อกี้พนักงานเสิร์ฟเพิ่งเอาออกมา ก็ถูกคุณชายสามเย่หยิบมาดื่มเสียแล้ว

“เวลาเล่นไพ่นกกระจอก ให้ตั้งใจหน่อย” ถังหลิงมองไปดูเย่ซือเฉิน แล้วพูดปรามทุกคนที่อยากเห็นเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้น

แต่ว่าคำพูดที่พูดออกมานั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นการปกป้องเวินลั่วฉิงเสียมากกว่า

“หงจง” คุณชายห้าฉิงเห็นพี่สามของตัวเองกำลังดื่มเหล้าด้วยความหดหู่ใจอยู่ จึงไม่กล้าพูดอะไรต่ออีก จับไพ่หงจงขึ้นมาแล้วโยนออกไป โดยไม่รู้สึกถึงภัยอันตรายเลย

“ชนะแล้ว ซับซัมหยิว แปดสิบแปดเท่า คุณชายห้าฉิง นายคำนวณหน่อยสิว่ามีนคือเงินเท่าไร？”เวินลั่วฉิงกำลังรอเขาอยู่ เมื่อเขาโยนไพ่ออกมา เวินลั่วฉิงยิ้มรออยู่แล้ว

“ซ้อสาม ติดไว้ก่อนได้ไหม？” คุณชายห้าฉิงเวลานี้คือเสียใจมากจริงๆ เพราะว่าพวกเขาปรกติเล่นเยอะกันอยู่แล้ว ซับซัมหยิวยิ่งเยอะขึ้นไปอีก

ไม่อยากเชื่อ เขาเล่นไพ่นกกระจอกมาทั้งชีวิต นี่ถือเป็นครั้งแรกที่เจอซับซัมหยิว“ ไม่ได้ ” เวินลั่วฉิงปฏิเสธออกมา ไม่ให้โอกาสต่อรองใดๆทั้งสิ้น

ทันใดนั้นคุณชายห้าฉิงนึกถึงคำพูดของเวินลั่วฉิงที่พูดออกมาตอนอยู่อีกห้อง คนอย่างเธอไม่เคยเก็บความแค้นไว้ เพราะถ้ามีความแค้นเธอจะแก้แค้นทันทีเลย

คำพูดเหล่านี้มันเป็นความจริงทุกอย่าง และแก้แค้นได้รวดเร็วมากจริงๆ เขาล้อเธอเล่นแค่ไม่กี่คำ เธอต้องโหดร้ายขนาดนี้เลยเหรอ？

เมื่อนับเงินให้เวินลั่วฉิงเสร็จ คุณชายห้าฉิงมองไปด้านหน้าของตัเองที่ตอนนี้เหลือเงินหยวนแค่ไม่กี่ใบ มุมปากกระตุกอย่างแรง

แค่ครั้งเดียวก็แพ้จนหมด ต้นทุนกับเงินที่ชนะมาไม่เหลืออะไรเลย พยายามาทั้งวัน ใช้เวลาไม่นานก็กลับคืนสู่เดิม

ยิ่งไปกว่านั้น เขารู้สึกว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้นเอง เขามีลางสังหรณ์ว่าจะมีเรื่องไม่ค่อยดีเกิดขึ้น เขารู้สึกได้ว่าหลังจากนี้ เขาต้องน่าสังเวชมาก

ความจริงปรากฏให้เห็นแล้วว่า ลางสังหรณ์ของคุณชายห้าฉิงแม่นมากจริงๆ เพราะหลังจากนั้นต่อมา ไม่ว่าเขาจะโยนอะไรออกไปเวินลั่วฉิงกินหมด มันเหมือนมีสิ่งชั่วร้ายแฝงอยู่

“ซ้อสาม ซ้อโกงหรือเปล่า” จี้หซีเริ่มรู้สึกกลัวเล็กน้อย

ความคิดเห็น